نسل سوم

آدرس جديد سايت نسل 3

2004-01-04T02:33:00.000+03:30

www.nasle3.com

2004-01-03T02:33:00.000+03:30

مطالب اين هفته:

2003-12-24T00:41:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام: تو از شكار من مي ياي
Finglish: jakhali
گزارش:
براي مسئولين ننوشتم!
تهران، شب از تو دور است؟!
وبلاگ سيتي: بافته هاي مشوش يك مست
مايل به سبز ...: هيچ ضلعي
يك لقمه: موشك جواب موشك
سه شنبه بازار:
لقب «سوتي آباد» جيغورين براي ستم ترين طرح
تنديس «ملاممدجان» بوقورين براي شيرين ترين افغاني
عنوان «هيشكي مث ايروني نمي شه» هلورين براي شلوغ ترين نرم افزار
مدال «پوتين سولاخ» گوگورين براي فيلترترين رئيس جمهور
نشان «تنسي تاكسي 2» بلورين براي اكتيوترين درگير

قبل از هر چيز سلام

2003-12-24T00:21:00.000+03:30

تو از شكار من مي ياي
1- جاي شما خالي دو شب پيش رفته بوديم جشن شب چله، به همراه يكي از رفقاي سيريش، البته به صورت قاچاقي! جشن خوبي بود. به صرف دف و دوف و شيريني و n كيلو ميوه و نسترن و فرشته و انجمن بچه فنچ ها و انتخابات هفتم كه مورد آخريش از همه جالب تر بود. يكي از آقاها در سخنراني اش مي گفت: «ببينيد ما شما را نياورديم اينجا كه رأي جمع كنيم اما يادتون نره اگه مجلس هفتم هم مثل شوراها بشه، شما با فلاني تون (منظور gf) هم نمي توانيد توي خيابون راه برويد، بايد از الان هزينه كنين» بعد مي گفت «اين روزنامه كيهان رو نيگا كنين، روزنامه فلان فلان فلان، كه هر چي آدم فلان فلان فلان (شما خودتان به جاي كلمه فلان حرفهاي بدبد بگذاريد) توش جمع شده فقط كارش اينه كه هر روز به اين و اون فحش و بد و بيراه بده!!»، آن شب يك عالمه عموي مهربان ديگر هم بودند، همه شان هم نگران راه رفتن ما توي خيابان!
2-هوا را بو كن. بوي اسمش را هم نياور مي آيد: امتحان هاي پايان ترم! خدايا، آخر ترم پيش كه بهت گفتم چقدر دوستت دارم. يادت هست؟! هنوز هم خيلي دوستت دارم. خيلي خداجان!
3- جمعي از دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف در نامه اي به رئيس جمهور از اينكه ايشان در دستور اخير خود به وزراي اطلاعات و كشور براي پيگيري ماجراي آقاي ميردامادي و اعتراض دانشجويان دانشگاه الزهرا، اين 2 ماجرا را در كنار هم قرار داده اند، اظهار گلايه كردند. آقا، مي گويم تا ديروز رفتن نيروي انتظامي دم در دانشگاه ها فاجعه و هتك حرمت بود حالا چي شده پاي وزارت اطلاعات هم كه به داخل دانشگاه باز شده، هيچ قلندري جيك نمي زند؟ آي قلندرها!
4- نوار جديد عليرضا عصار (اي عاشقان) هم كه وارد نوارفروشي ها شد و همانطور كه انتظار مي رفت دمبل دامبولي تر از كارهاي قبلي اش و البته شنيدني و تو دل برو و بزن عقب دوباره بخونه! نكته جالب كاست اين است كه در 2 تا از آهنگ هاي آن صداي عليرضا عصار يكجورهايي با بقيه آهنگها فرق مي كند و لاتي لوتي است. مخصوصاً آنجا كه مي گويد: برو از تو قلب من كه قلب من جاي تو نيست...
5- به نوشته روزنامه «هاآرتص»، 30 درصد از دانشجويان اسرائيلي از مواد مخدر استفاده مي كنند. اميدوارم آريل گوريل تبريكات ما را بپذيرد. ثانيه هاشان پر از زغالهاي خوب و مرغوب باد...
6- هفته گذشته همايشي تحت عنوان آسيب شناسي روابط دختر و پسر در دانشگاه تهران برگزار شد. جالبترين قسمت برنامه (به نظر من) سخنراني دكتر والدمن از اتريش بود كه مي گفت: «در آلمان و اتريش 60 درصد ازدواج ها به طلاق مي انجامد و اين در حالي است كه آمار ايران نشان مي دهد 8 درصد كليه ازدواجها به طلاق انجاميده است.ايران راه جديد را كه ماهيت دين و مذهب دارد، بايد گسترش دهد و روي آن كار عملي انجام دهد و با تحقيقات علمي بايد معيارهاي صحيح ازدواج را تعيين كند.» قسمت خيلي آخي برنامه هم آنجا بود كه يكي از دانشجويان دختر داستان عاشق شدن خود با يكي از هم كلاسي هاي پسر و شرم از بيان اين علاقه را تعريف كرد و در پايان از ميهمانان خواستار راهنمايي براي خود شد!
7- چه خبر از علي انصاريان؟!
8- رئيس جمهور محبوب در اجلاس جامعه اطلاعاتي در ژنو در مورد بحث فيلترينگ اينترنتي در ايران گفته كه «ما فقط سايت هاي غيراخلاقي را فيلترينگ كرده ايم و حتي سايت هاي سياسي كه نظر مخالفي هم با نظر ما دارند باز هستند، ما سايتهاي خبري را فيلتر نمي كنيم.» آقاي وزير هم گفته اند كه بحث فيلتر به پيشرفت و تقويت ارتباطات در كشور ما كمك خواهد كرد. لازم به ذكر است كه در اين مراسم پرسش و پاسخ ، به هيچ كدام از خبرنگاران ايراني حاضر در جلسه اجازه طرح سئوال داده نشد. آخه يكي نيست بگويد چرا؟!
9- واقعاً وبلاگ ها چقدر همه گير شده اند ها، نه؟! از مستر متفاوت بگير تا برسي به كفتربازها! باور نداري يك سر به اين آدرس بزن (اگر به اينترنت دسترسي داري) kabootarbaz.persianblog.com طرف عكس كبوترهايش را گذاشته توي وبلاگ و بالاي هر كدامشان هم يك تيتر گذاشته: «اين يكي قيافه مي گيره، دختر خوبيه به خدا، صدهزار تومان قيمت زدند بابام نداد و...»
10- يك پيام كاملاً آموزنده و بچه مثبتي: لطفاً برويد واكسن بزنيد.
به فكر رنگ سبز پس فردا...

finglish

2003-12-24T00:19:00.002+03:30

JAKHALI
goshtasb savare otobus mishe va ba inke otobus jaye khali ziyad dashte vali sarpa vaymiste.
ranande be goshtasb mige: hameye sandaliha khaliye chera nemishini?!
goshtasb mige: 2 daghighe dige haminja ham peyda nemishe!

وبلاگ سيتي

2003-12-24T00:19:00.001+03:30

بافته هاي مشوش يك مست!
سلام.
اي وبلاگ نويس ها. اي اهالي وبلاگشهر. چه نشسته ايد كه بابا خيلي مهم قلمداده شده ايد. كم كم وزرا بايد بيايند درهمايش..... قول وام بدهند.
اووم. آنوقت قابل تصور است كه يكي از آن صفهاي شير و گوشت و... مي شود مال وبلاگي ها. رئيس از آن دورها داد مي زند كه حالا بنده ي خدا (وزير) درجو؛ يك صحبتي كرده؛ تو چرا كليد كرده اي؟ خوب است كه هفته ي گذشته حقوقت را گرفتي! (منظورش را كه فهميديد... حقوق داده اند بعداز يكسال و اندي...) پس تا بحث پول و وام داغ است؛ سريعتر بشتابيد و وبلاگ بگشاييد كه اوضاع بر وفق مراد است.
درميان كلام وزير و رئيس و وام و حقوق و پول و زندگي؛ آرامش مي خواهيد اين آدرس را يادداشت كنيد: http://pesarak.persianblog.com
آمده ام كه نام شهرها را فراموشم كني مهتاب. شهرها با آن ازدحام كه دارند و گهگاه روي شانه هاي آن مرد كه با تاري شكسته داشت مي نواخت تكرار يك ترانه را كه نمي شد فهميد و دختري كه مبهوت راه مي بردش كه نمي ديد... چه مي گفتم... ها.. رگ به رگ مي شود.
شهرها را بگذارم و خودم را توي شهرها كه ديگر اينطور عق نزنم اين را كه منم توي خودم...
گوشه هاي دامنت سجاده روح-الامين
مگر نه اينكه هفت آسمان دخيل مي بندند به خيالهاي تو مهتاب پس ازاين ديگر چه حكايتيست كه پيچ پيچ گيسوانت را بسته اي به اين انگشتهاي مضطر... كه نه تاب ترانه هاي ماه را دارد ونه آن رقص هاي ديوانه وار تو را مهتاب شبها كه هي چرخ مي زني مستامست و عطر خوابهاي تو درپيشاني آسمان برق مي زند. به خوابم آمده اي م! باز چه خوابي برايم ديده اي...
ته كشيده ام انگار اين روزها كه چكه مي كنند با ترديد از سقف يك عمر پريشاني... گفته بودم كه من مرد حرفهاي بزرگ نبودم مهتاب چه رسد به لاف كه:
لمع البرق من الطور و انست به
فلعلي لك آت بشهاب قبس.
و حنجره ام سوخت... «و من عروس خوشه هاي اقاقي شدم» بي آنكه صدايم بزني مهتاب...! خواستمت و ديگر هيچ... ما هيچ... ما نگاه... آمده ام كه نام شهرها را فراموشم كني! حالا كه هيچ شده ام حالا كه نگاه... با حسرتي علي مافرطت في جنب الله... ته كشيده اي به مولا... هيچ فكركرده اي كه يك مرد چقدر بايد متلاشي شده باشد كه اين طور راه بيفتد توي شهر... كه اينطور با بغض بگويد: .... به مولا!
¤¤¤
مي دانم كه مطلب با آن مقدمه حيف شد. اما خبر داغ را نمي شود بيات كرد. اين جوجه هم بال و پر مي زند كه بگو: وبلاگها؛ بدون وام زنده اند، اما با فيلتر نه» حرف راست درست است حتي اگر جوجه بزندش.
راستي، يك هفته به پايان دومين مسابقه وبلاگهاي برتر باقي مانده. براي شركت و راي دادن برويد به آدرس: http://www.topweblogs.com
يادتان باشد كه فقط يك رأي مي توانيد به هرگروه بدهيد. گزارشگر و جوجه و رئيس اميدوارند وبلاگ شما را دربرترين ها ببينند.
موفق باشيد: گزارشگر ريچمن!
بدون وام زنده ايم اما با فيلتر نه!

گزارش

2003-12-24T00:19:00.000+03:30

براي مسئولين ننوشتم!
تهران، شب از تو دور است؟!
مي روم داخل خانه، يك موكت ساده و چند تا كمد درب و داغون چوبي، يك چراغ علاءالدين قديمي وسط اتاق كه اصلاً گرمايي ندارد، دخترك 18-19 سال را دارد، مي پرسم چرا مدرسه نمي روي؟ من و من مي كند و مي گويد عمل كليه كرده ام سرما اذيتم مي كند، مي گويم دختر همسايه بغلي تان هم كه همين را مي گفت، مي گويد آره ديگه اينجا همه مريض اند، مي پرسم چه جور عملي كرده اي؟، مي گويد عمل شستشوي كليه، ... وقتي مي خواهم از خانه خارج شوم برادر بزرگترش كنارم مي آيد و در گوشم مي گويد: اكثر دخترها و پسرهاي اينجا يكي از كليه هايشان را فروخته اند!!
¤¤¤
چندان دور نيست. خيلي نزديك است، خيلي خيلي نزديك است، خيلي خيلي خيلي نزديك است و خيلي خيلي خيلي نزديك يعني بهترين بهانه براي نديدن.
كريم آباد، روستاي كوچكي در كهريزك واقع در حوالي تهران بزرگ. تنها يكساعت از ميدان آزادي تا آنجا طول مي كشد.
قرار مي شود كه من به همراه يكي از خيرين (كه براي مردم اين محل كمك جمع مي كند و بهانه آشنايي ما با اينجا خود او بود) و يكي دو عزيز ديگر، صبح چهارشنبه برويم آنجا.
مي رويم،
اهالي محل مي گويند 40 تا 50 درصد جمعيت اينجا افغاني اند ولي الباقي اهل ايرانند. منطقه اي در عمق محروميت، يك سرزمين فراموش شده و تو از يك سرزمين فراموش شده چه انتظاري داري؟ تصور مي كني بايد چه چيزهايي را در آن ببيني و بشنوي و حس كني؟!: دست بچه 6 -7 ساله سيگار ببيني؟ خانه ها را نيمه ساز و مخروبه ببيني؟ در هر خانه را كه باز مي كني هر بويي استشمام كني جز بوي غذا؟ مردها را گوشه اتاق، خمار و نشئه پيدا كني؟ زن ها و دخترها را لاغر و با چشم هايي پف كرده و خسته از سنگيني وزنه هوس ديگران ببيني؟ بچه ها را با شال هايي به دور كمرشان كه حكايت از فروش اجباري پاره هاي تن شان دارد ببيني؟ يا... ما همه آنها را و بيشتر و بيشتر ديديم و شنيديم. يادت نرود كه اينجا لب مرز، دور از دسترس، پشت كوه هاي بلند و صعب العبور نيست، اينجا 25 سال پيش نيست، اينجا تهران است، تهران همين امروز!
راستي، فرداي آن روز وقتي آمدم دفتر روزنامه، يكي از مسئولان كهريزك كه اسم و سمتش را قول دادم ننويسم زنگ زد اينجا. مي گفت من خبر نداشتم شما ديروز اينجا تشريف آورديد وگرنه مي رسيدم خدمت تان. مي گفت فقط تو رو خدا مواظب باشيد اگر گزارشي از اينجا نوشتيد طوري ننويسيد كه بعضي ها بتوانند از آن سوء استفاده كنند. مي گفت منظورش از بعضي ها يعني شبكه هاي بيگانه خبري كه مخالف نظام اند!!! (تو هم اگر مي دانستي آن مسئول چه كسي بود، چند تا علامت تعجب! بيشتر مي گذاشتي)، مي گفت ما بودجه كافي براي رسيدن به اين روستا نداريم. مي گفت اكثر مردم اينجا خلافكارند و اعتمادي به آنها نيست. مي گفت ما اجازه نمي دهيم كسي از اينجا فيلمبرداري كند. مي گفت يكجورهايي فرض كن اينجا جزو مناطق ممنوعه است. مي گفت ولي نه، حاضر نيستم به هيچ وجه زير اين حرف را امضا كنم، تو هم ننويس!
من نمي نويسم، تو نمي بيني، او كاري نمي كند، اما كريم آباد كهريزك با كلي آدم وجود دارد و نفسكي مي كشد. كريم آباد يك حمام هم ندارد، ميوه فروشي ندارد، سلماني ندارد. نوشتم سلماني، بگذار اين را هم بنويسم كه وقتي ما رفتيم آنجا اكثر پسربچه ها و دختربچه هاي آنجا را با سرهايي از ته تراشيده ديديم. وقتي علت را پرسيديم، خير همراه مان گفت هر از گاهي يكي از خيرين يك سلماني را مي آورد اينجا و او هم از صبح تا شب موي سر همه را مي تراشد و مي رود تا دفعه بعد.
اينجا كريم آباد است عزيز، اينجا تهران است؛ پايتخت ايران.
مجيد پسر بچه اي 10 ساله است، سرفه هاي عجيب و غريب مي كند. حرفش را نمي توانم باور كنم اما مي گويد دو سه ماه يكبار مي رويم كهريزك براي حمام و برمي گرديم. مي پرسم پدرت چه كاره است؟ مي گويد قبركن بهشت زهرا. مي پرسم واكسن سرخك زده اي؟ مي گويد نه. مي گويم چرا؟ مي گويد اينجا فقط داخل مدرسه واكسن آورده اند و چون من مدرسه نمي روم، به من نمي زنند. مي گويم اينجا مدرسه كه داريد، چرا نمي روي؟ مي خندد. باز هم مي خندد و مي گويد: پول نون رو كي ميده پس ؟!
اينجا كريم آباد است، اينجا تهران خودمان است، پايتخت ايران عزيز!
من قول داده ام كه به قلمم وفادار باشم، من به اين قلم قسم خورده ام. من به خنده خاكستري آن پسر بچه قول داده ام، من به قلم قول داده ام قصه شال هاي دور كمر دختران رنگ پريده كريم آباد را برايش تعريف كنم. من به قلم قول داده ام اگر مي نويسم ايران عزيز براي عزيز ماندنش بي خيال نباشم. براي من شبكه هاي بيگانه با آدم هاي بيگانه هيچ فرقي ندارند. من ديدم و شنيدم و نوشتم. تو هم قول بده كه آن را بخواني... باشد؟

مايل به سبز ...

2003-12-24T00:15:00.000+03:30

هيچ ضلعي
قشنگترين سنگ را برمي دارم
ساب مي زنم.
مي سايم.
گوشه، گوشه تراش مي دهم.
شش ضلعي اش مي كنم.
سه ضلعي بهتر است.
مثلث بودن خيلي بهتر است.
از هر زاويه، عمود مي شوي روي روبرو.
اما يك ضلعش من و ضلع ديگر تو
ضلع سوم كيست؟
باز مي سايم.
هيچ خوشم نيامد از سه ضلعي بودن.
دو ضلعي هم كه نداريم در سايش سنگها.
من و تو... اينجا هم انگار نمي شود.
باشد... تو!
اينبار هم ضلع خودم را حذف ميكنم.
مي سايم. يك نيم كره شده. خيلي دقت كرده ام به من هيچ شبيه نشود.
مي دانم كه حتي ديدن من هم ناراحتت مي كند. سنگ قشنگ از سايش به خاك افتاده
به آب مي سپارم،
به روشنايي
چشمهايم را مي بندم و سنگ را بر گردنت تصور مي كنم.
همه تو... همه زيبايي... همه بي ضلعي...
از آب مي كشمش بيرون...
با گوشه ي لباسم خشكش مي كنم.
مي گيرم جلوي چشمهايم.
مي دانم اگر چشمهايم را باز كنم تو را مي بينم...
تو كه هيچ دوست نداري مرا ببيني...
چشمهايم را حالا، باز مي كنم...
مي داني چه ديدم؟
يك چشم ديدم و در چشم، يك هيچ ضلعي
يك چشم ديدم و تو را...
كه سنگم را به خاك مي سپاري تا
هيچ نشاني از من بر خود نداشته باشي حتي به اندازه يك هيچ ضلعي.
سنگ را به دستم مشت مي كنم.
مي روم هزار ضلع مي دهمش ...
هزار ضلعي بديهاست...
هزار ضلعي الماس چشمانت
هزار ضلعي انتظارم. همين.
زينب نوري زاد

سه شنبه بازار:

2003-12-24T00:14:00.001+03:30

لقب «سوتي آباد» جيغورين براي ستم ترين طرح
يادتان هست پارسال يك طرح ضربتي و چكشي يهو اجرا شد؟! اگر يادتان نيست كه هيچي ولي اگر هست، اين يكي را هم به ياد بسپاريد؛ مديركل كميته امداد لرستان گفت: «متاسفانه به دليل ديدگاه بسيار پائين بعضي مسئولين، در سال گذشته نتوانستيم براي كميته امداد اشتغال زايي جذب كنيم». ايشان با به چالش كشيدن مسئولين اشتغال زايي استان گفت: «در طرح ضربتي ايجاد اشتغال در لرستان به يك پيرمرد 70-80 ساله وام اشتغال دادند كه وي با اين وام همسر دوم اختيار نمود، همچنين پزشكان متخصص براي جذب منشي وام گرفتند! از شهرستان اليگودرز 90درصد وام اشتغال به دور ريخته شده و تبديل به شغل نشده است. ما به استانداري گفتيم حاضريم گردن گرو بگذاريم و به ازاي دريافت هر وام يك شغل ايجاد كنيم. اما متاسفانه به كميته امداد اعتباري تخصيص ندادند.

تنديس «ملاممدجان» بوقورين براي شيرين ترين افغاني
ما برعكس بعضي ها كه خيلي تنگ نظرند و چشم اش را ندارند كه موفقيت يك زن، نه ببخشيد، يك پيرزن (جهت رفع مشكلات مصافحه و قس علي هذا) را در سطوح بين المللي و جشنواره هاي مهمي مثل صلح نوبل ببينند، خيلي هم افتخار مي كنيم و هورا مي كشيم، هر روز بيشتر از ديروز. آخرين افتخاري هم كه برايش سوت كشيديم اين بود: خانم ثريا پرليكا رئيس اتحاديه سراسري زنان افغانستان، خواستار اعطاي تابعيت افغاني به خانم شيرين عبادي حقوق دان ايراني شده است. پرليكا با ارسال نامه اي به حامد كرزاي، عبادي را از افرادي خوانده است كه با وجود مليت و زادگاه مشخص، متعلق به تمام جهان و جهانيان است!! رئيس اتحاديه سراسري زنان افغانستان، از رييس دولت انتقالي اين كشور خواسته است تا به منظور نشان دادن آرمان هاي صلح طلبانه افغانها به جهانيان، به شيرين شيرينا تابعيت افغاني داده شود و از او به عنوان ميهمان در لويه جرگه دعوت شود... سوت.

عنوان «هيشكي مث ايروني نمي شه» هلورين براي شلوغ ترين نرم افزار
نرم افزار كنترل سيستم (Tran zhva) كه توسط يك نوجوان 18 ساله ايراني طراحي شده، مورد استقبال بسياري از سايت هاي دنيا قرار گرفته است؛ تاكنون نزديك به 4000 نفر اين برنامه را دانلود كرده اند و سايت هاي متعددي از كشورهاي امريكا، آلمان، انگلستان، اسپانيا، ژاپن، چين، كشورهاي عربي و... آن را به عنوان يك تروجان ساخت ايران به مخاطبان خود معرفي كرده اند. اين سايتها از Tran zhva به عنوان برنامه اي قوي و كارآمد نام برده اند و يكي از سايتهاي عربي در چند صفحه به زبان عربي روش استفاده از آن را با تصوير توضيح داده است. محمد آزادي نويسنده اين برنامه گفت: استقبال خارجي ها از اين برنامه براي من تعجب برانگيز بود و پيشنهادهاي متعددي نيز برايم رسيده اما متاسفانه در ايران استقبال چنداني از آن به عمل نيامده! گفتني است كه ضد اين برنامه هنوز توسط هيچ شركتي در دنيا ساخته نشده است!

مدال «پوتين سولاخ» گوگورين براي فيلترترين رئيس جمهور
بعضي ها معتقدند كه اينترنت چيز به شدت بابادرآوري است! خيلي از باباها به اين حرف اذعان دارند و به شدت از دست فرزندان اينترنت بازشان شاكي اند، حتي رئيس جمهورها! مثلا: به گزارش خبرگزاري news voa، روز پنجشنبه گذشته ويلاديمير پوتين- رئيس جمهور مرموز روسيه- در حين يك مصاحبه خبري از اينكه دختر نوجوانش وقت زيادي را در پاي اينترنت بيهوده صرف مي كند گلايه كرد. او در عين اينكه اينترنت را براي انجام تحقيقات درسي و دانشگاهي و كمك به توسعه كشورها مفيد دانست، از اينكه نورچشمي اش ساعتهاي زيادي را صرف چت كردن و ديد و بازديد از سايتهاي قيلي ويلي مي كند ابراز ناخرسندي كرد. به گفته پوتين خان، همسرش براي اينكه به وب گردي هاي بي هدف دخترشان پايان دهد روي كامپيوترشان پسورد گذاشته است!

نشان «تنسي تاكسي 2» بلورين براي اكتيوترين درگير
توي يكي از روزنامه هاي صبح مصاحبه اي كرده بودند با يكي از شعراي معاصر . عليرغم ميل و رغبت زيادي كه به اين شاعر محترم داريم، يك قسمت از مصاحبه اش را ديديم بدجوري سه شنبه بازاري ست : « برخي مي گويند كسي كه فلسفه مي خواند نبايد سراغ شعر و شاعري برود، چرا كه فلسفه با شعر سازگار نيست و با دليل و برهان و استدلال خشك سر و كار دارد؟ جواب- من آنهايي كه استدلال را خشك عرضه مي كنند را به خشك شويي حواله مي دهم. مگر مي شود كه استدلال خشك باشد؟ در حقيقت استدلال يك نوع گريس كاري معنوي و يك دستگاه مكانيكي فكري است... به نظر من شاعر قوي كسي است كه بتواند بين استدلال و عشق جراحي كند... من در دوران انقلاب درگيري هاي فلسفي شديدي داشتم. مي خواستم ببينم كه جهان حادث است يا قديم. اما بعد از انقلاب به اين نتيجه رسيدم كه بايد از نيروي شاعري هم استفاده كنم. من فلسفه و شعر را به حد اعلا مي فهمم البته هنوز در اول راه هستم.»

يك لقمه:

2003-12-24T00:14:00.000+03:30

موشك جواب موشك

مثل اين كه اولين بارش بود پا به منطقه عملياتي مي گذاشت. از آنهايي بود كه فكرمي كرد مأمور شده است تا انسان هاي گناهكار، به خصوص عراقي هاي فريب خورده را به راه راست هدايت كند و كليد بهشت را دستشان بدهد.
شده بود مسئول تبليغات گردان، ديگر از دستش زله شده بوديم. وقت و بي وقت بلندگوهاي خط اول را به كار مي انداخت و صداي نوحه مارش عمليات تو آسمان پخش مي شد و عراقي ها مگسي مي شدند و هر چي مهمات داشتند سر ما بدبخت ها خالي مي كردند. از رو هم نمي رفت. تا اين كه انگار طرف مقابل، يعني عراقي ها، دست به مقابله به مثل زدند و آنها هم بلندگو آوردند و نمايش تكميل شد.مسئول تبليغات براي اين كه روي آنها را كم كند، نوار «كربلا، كربلا ما داريم مي آييم» را گذاشت. لحظه اي بعد صداي نعره خري از بلندگوي عراقي ها پخش شد كه : «آمدي، خوش آمدي، خوش آمدي، جانم به قربان شما، قدمت روي چشام، صفا آوردي تو برام!»، تمام بچه ها از خنده ريسه رفته بودند. مسئول تبليغات هم رويش را كم كرد و كاسه كوزه اش را جمع كرد و رفت!
منبع: رفاقت به سبك تانك نوشته داود اميريان

مطالب اين هفته:

2003-12-18T15:34:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام: to: bush
Finglish
مقاله: معافيت از سربازي ، يك فنجان چاي / لابه لاي كاغذ ها
برسد به دست...
سه شنبه بازار:
لقب «LooooL» بلورين براي نردبان ترين چتيست
نشان «واي از دست اين دختره» تنورين براي دل گنده ترين دانش آموز
تنديس «آرمين visual» بوقورين براي مؤدب ترين دراكولا
مدال «عقش منيجه» گوگورين براي سوتي ترين داوري
عنوان «راس راسي خيلي حرفه» جيغورين براي روخط ترين سايت

قبل از هر چيز سلام:

2003-12-18T15:33:00.000+03:30

to: bush
به بوش عزيز: خوب، الآن نزديك به دو هفته از سفر شگفت انگيزت به يكي از دو كشوري كه اداره مي كني مي گذرد، و من بايد بگويم، هنوز مبهوت اين ژست تو هستم.
مرد! بيا و دفعه بعد مرا هم با خودت ببر! مي دانم كه تنها سيزده نفر از اصحاب مطبوعات با تو همراه بودند و البته معلوم شده است كه تنها يك نفر از آنها حقيقتاً خبرنگار روزنامه بوده است اما در عوض پنج عكاس با خودت راهي كرده بودي (آه، حالا متوجه شدم، اصل داستان همين عكس ها بودند) و چند تكنيسين مخابرات و البته يك نفر نيز از شبكه فاكس نيوز (همان شبكه منصف و بيطرف!!!).
سپس، در روزنامه هاي آخر همين هفته درباره آن بوقلمون بزرگي كه با خودت در بغداد حمل مي كردي خواندم كه، بعله؛ كاشف بعمل آمده است كه آن بوقلمون بزرگ و زيباي تو را هيچ يك از نظاميان نخورده است و نه تنها آنها، بلكه هيچ كس ديگر نيز آن بوقلمون را نخورده است چراكه اساساً آن بوقلمون واقعي نبوده و تنها يك بوقلمون ساختگي بوده است. تو تنها آن را باخودت آورده بودي تا خوراك خوبي براي زواياي آن دوربين هاي بزرگ باشد.
حالا مي دانم كه عده اي خواهند گفت كه تو در اوجي (درست مانند آن دفعه گذشته با لباس خلباني ات) اما هي، حالا فهميدم، اين يك نمايش است! پس اگر آن يك بوقلمون ساختگي باشد؛ حتماً كل آن سفر نيز ساختگي بوده است؛ همه چيز براي «اخبار» صحنه آرايي شده بود. آن درخشش دروغيني كه آن پرنده را دربرگرفته بود، چندان با درخشش دروغيني كه اين جنگ را پوشانده است تقاوتي ندارد و چاشني هاي دروغين موجود درآن پرنده ساختگي درست نشانه اي براي كشور ما درخلال اين ايام بود.
آمريكا عاشق درخشش ساختگي و نمايش هاي پرزرق و برق است و توي لعنتي به خوبي از اين موضوع آگاهي- و به همين خاطر است كه تو اينقدر برمردمي كه رهبريشان مي كني سوار هستي!
همچنين ايده بسيار خوبي بود كه در همان هواپيما، «مطبوعات» را واداشتي تا پرده ها را پايين بكشند و هيچ يك از اطرافيان رسانه اي تو به اين تصميم اعتراض نكردند.
آنها عاشق پرده هاي كشيده و نشستن در تاريكي هستند اينگونه جذابيتش بيشتر است و زمانيكه تو آنها را واداشتي تا باطري موبايل هايشان را درآورند تا مبادا با كسي تماس بگيرند، آنها بازهم وفادارانه حرف تو را تحسين برانگيز خواندند! فكر مي كنم اگر به آنها مي گفتي دستشان را توي سرشان فروكنند و يا زبانشان را به دماغشان برسانند، بازهم اين كارها را براي تو مي كردند؛ ازبس كه تو را دوست دارند! تو حتي مي توانستي در سراسر سفر با آنها بازي «سيمون ميگه» (يك بازي معروف بچه گانه آمريكايي است كه در ساير نقاط جهان نيز بازي مي شود، در اين بازي همه بچه ها موظف به تقليد و انجام دستورات رهبر گروه هستند، دستورات رئيس گروه با استفاده از جمله سيمون ميگه، به بچه ها مي رسد و آنها بايد هرچه را كه سيمون گفته بدون كم و كاست عمل كنند) را اجرا كني.
بسيار خوب، اگر هر برنامه شگفت انگيز ديگري براي كريسمس درنظر داري، فراموش نكن كه مرا هم درنظر بگيري. هفته پيش وقتي شنيدم مي خواهي مجدداً آدمي به ماه بفرستي، با خودم گفتم، غاز قلابي را آماده كنيد- اين چيزي است كه جناب سروان جرج براي تعطيلات درنظرگرفته اند.
سرزنشت نمي كنم كه بيش از سه ميليون شغل ناگهان ورپريدند، 281ميليارد دلار ذخيره ارزي ناگهان غيب شد و آمريكا درجنگي فرورفت كه هرگز از آن بيرون نخواهد آمد- و اصلاء تمايلي به رفتن به ماه نيز ندارد.
اين بار- اگر به ما رفتي- يادت نرود همه رسانه ها را با خودت ببري، همه آنها را با خودت «همراه» كن، آنها خيلي خوششان خواهد آمد.
حتي مي تواني روي ماه گلف بازي كني درآنجا مي تواني كلي خوش بگذراني، طوريكه شايد دلت نخواهد اصلاً به زمين بازگردي.
بهتر است ديك چني را هم با خودت ببري وانمود كن كه يك تجربه پزشكي يا يه هم چه چيزي است؟ «يك قدم كوچك به سمت انسانيت و يك جهش بزرگ براي همه آن آمريكاييهايي كه از اين همه كثافت و دغل كاري- تو- خسته و مريض شده اند».
مايكل مور
برنده جايزه اسكار 2003

Finglish

2003-12-18T15:32:00.001+03:30

.,.

مقاله:

2003-12-18T15:32:00.000+03:30

معافيت از سربازي ، يك فنجان چاي < لابه لاي كاغذ ها

هفته گذشته طرح اختياري بودن خدمت سربازي و كاهش مدت آن در كميسيون امنيت ملي مجلس به تصويب رسيد. در صورت مجدد اين طرح در صحن علني مجلس، خدمت سربازي براي كليه مشمولان از 21 ماه به 18 ماه كاهش مي يابد و همچنين خدمت وظيفه مسئولان بالاي فوق ديپلم اختياري مي شود.
يك روز پس از انتشار اين خبر، مدير مشمولان ستاد كل نيروهاي مسلح در گفتگويي اعلام كرد قانون فعلي خدمت نظام وظيفه قوت خود باقي ست. سرتيپ كمالي، مصوبه جديد را محدود به موارد اصلاحي در قانون فعلي نظام وظيفه عمومي دانست و توافقات صورت گرفته ميان مجلس و ستاد نيروهاي مسلح را تنها در مواردي همچون افزايش حقوق، رفع مشكلات جذب مشمولان پيماني و رفع مشكلات فراخواني براي خدمت احتياط عنوان كرد.
¤¤¤
خيال هاي بي خيال
«اختياري شدن سربازي» برخلاف تصور و توقع خيلي ها، نه تنها مثل توپ صدانكرد بلكه با بي تفاوتي و كم توجهي بسياري از خانواده ها يا جوانان دبيرستاني يا دانشجوياني كه اين طرح، نويد معاف شدنشان را (مثل خودم!) مي داد و... روبرو شد. چرا؟!
چون از حدود 2-3 سال پيش، پس از توقف طرح پرجنجال خريد خدمت سربازي توسط ستاد نيروهاي مسلح، هر روز شاهد انتشار اخبار و شايعات ضد و نقيض فراواني در اين زمينه بوده ايم كه عدم اطلاع رساني شفاف مسئولين و عدم حداقل هماهنگي بين دستگاه هاي مربوطه و ژورناليست بازي بي حساب و كتاب برخي از هفته نامه ها (بخوان زردنامه هاي يك بار مصرف) و در نهايت تحقق نيافتن هيچ يك از آن حرف و حديث ها، كم كم افكار از حساسيت به خرج دادن نسبت به ادعاي جديدتر بازداشته شده اند و به نظر مي رسد كه ديگر رغبتي به دنبال كردن آنها ندارند.
بالاخره نداريم يا نه داريم
يكي از دلايلي كه برخي از نمايندگان در موافقت با چنين طرح هايي عنوان مي كردند، موضوع نيروي مازاد بر نياز نيروهاي مسلح و بحث سرباز اضافي بود. چند ماه پيش نيز با موافقت رهبري به پيشنهاد ستاد نيروهاي مسلح شماري از مشمولين خدمت نظام وظيفه كه برخي از آنان در حين انجام خدمت وظيفه بودند، معاف شدند كه در بسياري از محافل وجود نيروي مازاد، علت اين امر عنوان مي شد. البته موضوع نيروي مازاد نيز مانند بسياري از مجهولات ديگر هيچگاه به طور صريح روشن نشده است.
به طور مثال مدير مشمولان ستاد كل نيروهاي مسلح در گفتگويي مطبوعاتي (در سال79) اعلام كرد: «از زماني كه احساس كرديم با مشمولان مازاد روبرو هستيم تسهيلات زيادي را درنظر گرفته ايم.» اما همين مقام در مصاحبه اي با كيهان (درسال81) اعلام كرد: «برابر بررسي انجام شده حداقل تا سال 1390 مشمول مازاد برنياز نيروهاي مسلح نخواهيم داشت.»
بدانند كه بوديم
از سوي ديگر طرح اخير نمايندگان مجلس در تبعيض قائل شدن بين خيل عظيمي از پسران و دلبخواه كردن سربازي براي بالاي ديپلمه ها، به تعبير بسياري از صاحب نظران و تحليل گران، باتوجه به اينكه طرحي ساده انديشانه و غير منطقي به نظر مي رسد و در رد آن توسط نهادهايي چون شوراي نگهبان و... شكي وجود ندارد، تنها نوعي فعاليت تبليغاتي در آستانه انتخابات مجلس هفتم و موجه نشان دادن كارنامه نه چندان مطلوب مجلس ششم به حساب مي آيد.
بارها و بارها در رسانه ها عدم بهره گيري كافي از تجارب و نظرات كارشناسان نظامي ستاد نيروهاي مسلح، نيروي انتظامي و دعوت از آنها براي حضور در كميسيون هاي تخصصي مجلس، به عنوان واكنش منفي اينگونه نهادها اعلام شده است كه هيچ پاسخ قابل قبولي نيز از جانب نمايندگان ملت شنيده نشده است.
... و ديگر هيچ
متأسفانه يا خوشبختانه اش را نمي دانم، اما من و هم سن و سالانم در اين كشور عادت كرده ايم كه به هيچ چيز به ديد ثابت و ماندني نگاه نكنيم: سال بعد ممكن است نظام آموزشي تغيير كند، سال بعد ممكن است كنكور 6مرحله اي بشود، سال بعد ممكن است دانشگاه ها دانشجوي دختر نپذيرند، سال بعد ممكن است خدمت سربازي را بفروشند، سال بعد ممكن است به دانشجويان پيام نور و شبانه و غيرانتفاعي تنها مدرك معادل بدهند، سال بعد ممكن است هزار و يك اتفاقي بيفتد كه امسال نشدني و قدغن و حرام و غيرقانوني است!
كه اين بي ثباتي و نامشخص بودن سمت و سوي فعاليتها به احتمال زياد ناشي از مديريت هاي موجي و نگاه هاي غيرهمه جانبه و واقع گرا و ناهماهنگي هاي موجود ميان دستگاه هاي مسئول است كه علت آن هرچه كه باشد، در اذهان مردم قابل هضم و پذيرش نخواهد بود.نه؟!
¤¤¤
1- 93/10/79- مدير مشمولين ستاد كل نيروهاي مسلح در سال 77 به دليل پائين آمد درآمد نفت، دولت طرح فروش خدمت سربازي را به اجرا درآورد كه ما از همان ابتدا موافق با اين طرح نبوديم. نظر ما اين است كه تمام مردم در امر مهم دفاع از كشور سهيم باشند و نمي توان عده اي را فقط به دليل پرداخت وجه معاف كرد.
2- 73/4/80- علي تاجرنيا نماينده مشهد در مجلس خواستار پاسخگويي وزير دفاع به اين سؤال شد كه عليرغم اينكه آئين نامه اجرايي خريد خدمت سربازي در هيئت دولت تصويب شده و اين نكته در بودجه سال 80 نيز گنجانده شده، چرا خريد خدمت سربازي به يكباره متوقف شده است؟!
3- 03/11/80- طرح سرباز جانشين در مجلس رد شد. براساس پيشنهاد علي نمازي نماينده لنجان اين اجازه به دولت داده مي شد تا افرادي كه تمايل به معافيت از خدمت سربازي دارند با پرداخت وجه به افراد داوطلب، به عنوان جانشين سرباز خدمت سربازي را بگذرانند.
4- 3/6/81- ستاد كل نيروهاي مسلح: خدمت سربازي يك تكليف شرعي، ملي و قانوني ست. در خصوص طرح هاي اخير عده اي از نمايندگان مجلس، اينگونه طرح ها مغاير اهداف خدمت نظام وظيفه عمومي است.
5- 3/7/81- طرح كاهش سربازي در مجلس به تصويب نرسيد.
6- 3/7/81-ستاد كل نيروهاي مسلح: تا تهيه قانون جامعي براي ساماندهي مشكلات سربازان، طرحي درباره خدمت دوره ضرورت ارائه نخواهد شد.
7- 3/8/82- يك فوريت طرح خدمت نظام وظيفه عمومي كه به امضاي 59 نماينده مجلس رسيده بود، به تصويب رسيد.
8- 3/8/82- معاونت وظيفه عمومي نيروي انتظامي با طرح اخير مجلس مخالفت كرد. در اطلاعيه ناجا آمده است: نيروي انتظامي به عنوان مجري اصلي قانون خدمت وظيفه در تهيه و تدوين اين طرحي نقشي نداشته و از نظرات كارشناسي اين معاونت نيز استفاده نشده است.
9- 3/8/82- موسوي نماينده كرج: چون نيروي انتظامي يك نيروي كاملا تخصصي ست، لازم است كه تمام نيروهاي مشغول به خدمت در اين نيرو حرفه اي باشند و به همين دليل از اين به بعد هيچ سرباز وظيفه اي ديگر در نيروي انتظامي خدمت نخواهد كرد.
10- 3/8/82- ستاد نيروهاي مسلح: باتوجه به اينكه با تصويب اين طرح امنيت كشور به طور جدي به خطر مي افتد به طور جدي با اين طرح مجلس مخالفت مي كنيم.
11- 3/8/82- قاضي زاده معاون پارلماني وزارت دفاع: ما از اين طرح بي خبريم.

برسد به دست ...

2003-12-18T15:25:00.000+03:30

سعيدمحمدي دانشجوي مديريت از اون ترنت (5 تا ايميل)
سعيدخان، معرفت چيزگراني ست حتي اگر به هركس بدهندش، بعيد مي دانم قسمت تو يكي بشود. باحال خان، من هيچ جيك نامه و پيك نامه اي را تابه حال بدون پاتك نگذاشته ام، مخصوصاً ايميل هاي تو را! بيا، يك نفر هم كه اينجا خودش را به عشق جوانان پرپرمي كند اينجوري روح لطيفش را قاچ قاچ مي كنند. آي آدمها كه بر ساحل نشسته شاد و خندانيد، يك نفر اينجا دارد مي سپارد جان، آهاي آدمها! آهاي!
مارمولك 58 از اون ترنت
پاي همه جور جك و جوات اينجا باز شده بود فقط تو را كم داشتيم كه خدا را شونصدمرتبه سپاس، آمدي تا بدانيم اگر مارمولك نبود زندگي ما چيزي كم داشت...
آرش رضايي از اون ترنت
از توجه و تشكرت، متشكرم. متأسفانه عكس ديگري از آن دونازنين نداشتيم.اصل عكسي را هم كه چاپ كرديم به خانواده شان پس داديم ولي تو مي تواني از روي پي دي اف صفحه كه در وبلاگ گذاشته شده، آن را برداري. در افسون گل سرخ شناورباش.
مهديه بد از اون ترنت
يك بارهم كه با يكي بندP پياده مي شويم و مطالبش را زود چاپ مي كنيم، مي نويسد: «لااقل مي گذاشتيد يكي دو هفته مي گذشت بعد چاپش مي كردين.مثلاً اونجوري كلاس مي گذاشتيد كه اينقدر مطلب داريد و سرتون شلوغه و...»، خيلي ممنون كه اينقدر حال پخش مي كني! حيف كه من عين بعضي ها ريسيور نيستم وگرنه درجوابت يك ضدحال دونبش مي پراندم و برايت مي نوشتم كه آن مطلب را 2هفته زودتر از حضرتعالي، به طور همزمان خانم آزموده فر و arash-hb و سه تا از بچه هاي كلوپ خاك انداز برايم فرستاده بودند!! ولي نمي نويسم تا آنفكتوس كروكديلي نگيري رفيقم.
سپيده تهراني از اون ترنت
چي؟! تهديد مي كني؟! تيكه دامبولي به من مي اندازي؟! حيف كه بروبچ دست و پايم را غل و زنجير كرده اند وگرنه كاري مي كردم كه تابوت ساز محل تان هروقت من را ببيند، بگويد: «سلام نون بيار من»!
علي افسري از اون ترنت
بوي اوليپس به مشامم مي رسد، ساقي كجايي؟! جريان چاق و لاغر و ارسال كميسر به تهران و جمع آوري استشهادات محلي و تأمينات زيدوفسكي به كجا رسيد؟ دير بجنبي قضيه هوتوتو مي شود. خبر بده به قاصدك و فوتش كن اينجا، ما خودمان مي قورتيمش.
سمانه منصوري از اون ترنت
نشريه موردنظر فعلاً در قيف مي باشد!از آن تو كه درآمد، خودم با سنگريزه مي زنم به پنجره اتاقت. خوشي در كمينت باد.
اهورا صحرا از اون ترنت
نوشتي كه: «مي خوام ايميل شمارو به چندتا از دوستان بلاي خودم بدهم تا سقف پاتقتون رو بر سرتون خراب كنند. اگر دوستام نتوانستند شمارو به كرنر بفرستند خودم حالتون رو در قوطي مي كنم». اولاً ما كه بيدنبيديم كه. دوماً پاتوق ما سقف ندارد، اگر رفقايت دست خالي برگشتند خشمت را قلاف كن. سوماً هفته پيش در سه شنبه بازار نوشته بود القاعده يك دانشگاه اينترنتي راه انداخته، در كنكورش شركت كن. چهارماً من، زندگي را دوست مي دارم، مرگ را دشمن، واي اما با كه بايد گفت اين، من دوستي دارم، كه به دشمن خواهم از او التجا بردن!!
zh از اون ترنت
نوشتي: «چقدر قشنگند، مي شنوي؟! به خدا پروانه ها پيش از آنكه پير شوند مي ميرند...»، zhجان، من يك خرده آنتنم پا نمي دهد، من چي را بايد بشنوم؟! مرگ پروانه ها را؟ بعد آن وقت كجاي اين ماجرا قشنگ است؟! تازه، اسم زن همسايه ما پروانه است كه چندوقتي ست بهش مي گوئيم پروانا! الآن 70 را هم رد كرده و شيش تاي من وجد وآبادم سرحال است. پس چي مي گي، هان؟!
مريم نوري از نجف آباد
انصافاً پيچ خوردي؟ غرق شدي؟! آهان؟! آن روز را مي گويم كه زنگ زدي اينجا. دقيقاً 2دقيقه قبل از تماست، داشتم نامه ات را مي خواندم، منتها وقتي تماس گرفتي و گفتي كه من فلاني ام، يك حسي توي دلم قيليژويليژ رفت كه آن طوري جوابت را بدهم والي انتها... اميدوارم بعد از آن تلفن خودت را از بالاي برج ميلاد پشنگ نكرده باشي روي زمين يا گچ سوسك كش قورت نداده باشي يا هرنوع اوف ديگري. باحال، تو مگر عضو KGB اي كه همه جيك و پيك من را از بري،! آي من دارم لو مي روم جماعت، به يك عدد سلطان نيازمندم، نه نه، 3تا مي خواهم. 3تا!
زهرا غزنوي از گلستان
اولاً خيلي خوب بود. دوماًخيلي خوب تر مي شود اگر زمان فعل جمله ها و راوي ماجراها را از اول تا آخر متن اينقدر تغيير ندهي. سوماً هميشه بعد از نوشتن مطلبت، يكبار خودت را بگذار جاي مخاطب و آن را دوباره بخوان. چهارماً جان رئيس، ديگر باروان نويس ننويس! پنجماً به جاي چرك نويس بگو پيش نويس. تميزتر است. ششماً چطوري؟ هفتماً تو اگر در تپش باغ خدا را ديدي همت كن، و بگو ماهي ها حوض شان بي آب است!
م- الف از خوي
خيلي برايم جالب است كه يك نفر (يعني you) يكسال و خرده اي همراه چفت صفحه باشد و در اين مدت يك نامه هم ننويسد و وقتي هم كه نوشت، بگويد لطفا برويد با نيكبخت واحدي مصاحبه كنيد! بالاخره اين هم يك نوع بهانه براي connect است ديگر. به همه اهالي آذربايجان سلام آبي ما را برسان.
مريم پروين از تهران
به رفيقت سفارش كن اگر واقعا هنوز چيزي گير نياورده كه تحويل سردبيرشان بدهد، همين نامه تو كه شرح حال سوژه پيدا نكردن خود آن باباست را ببرد و بگذارد روي ميز سردبير. چه خبر از آپولو، به هوا رفت بالاخره يا نه؟!
ز- شريفي فعلا از تهران
من كه روان شناس نيستم و بلد نيستم جواب سئوال تو را بدهم ولي همينقدر مي دانم كه بعضي وقتها جدا شدن از بعضي شرائط، به آدم ياد مي دهد كه در دنيا به هيچ چيزي نبايد سيريش شد. بايد گذاشت و گذشت. تازه، هر كجا هستم باشم، آسمان مال من است. چه اهميت دارد، گاه اگر مي رويند، قارچ هاي غربت؟!
نفيسه قنبرلو از قزوين
جالب تر از اينكه تو پاسخ نامه 6 و 7ات را نديده اي، اين است كه من خود آنها را نديده ام و اصلا به دست ما نرسيده است. من مانده ام كه اين نامه خورهاي برونكا چرا اينقدر با تو چپ افتاده اند! كمربند سبزت را هم تبريك مي گويم، احتمالا معني و مفهوم اين خبر آن است كه خانه هاي خود را ترك و به پناهگاه ها پناه ببريم و از اين به بعد حواس مان باشد صورت خوشگل مان بادمجان كاري نشود! ok؟

سه شنبه بازار:

2003-12-18T15:24:00.000+03:30

لقب «LooooL» بلورين براي نردبان ترين چتيست
يكي از سايت هاي اينترنتي خبري نوشته بود كه خواندنش خالي از لطف نيست: يك مقام امنيتي با اشاره به توزيع گسترده كارت هاي اينترنتي توسط گروه مشاركت در ميان جوانان به ويژه اعضاي شاخه جوانان خود گفت: اين گروه از اعضاي خود خواسته است در ساعت هاي پاياني شب كه استفاده كاربران جوان و نوجوان به اينترنت زياد است، وارد تالارهاي چت ياهو شده و با راه انداختن اتاق چت هاي سياسي به مباحث سياسي بپردازند و به تدريج مشكلات جوانان و آزادي آنها و در نهايت انتخابات را مورد بحث قرار دهند. به اعضا سفارش شده براي قدم اول با وارد شدن در اتاق چت هاي مستهجن خود را بشناسانند و مشاركت و مجاهدين را طرفدار آزادي بي حد و حصر بي بند و باري نشان دهند!

نشان «واي از دست اين دختره» تنورين براي دل گنده ترين دانش آموز
روزنامه صهيونيستي معاريو فاش كرد كه يك دختر دانش آموز اسرائيلي در آكادمي افراطي صهيونيست ها به دين مبين اسلام گرويد! اين دختر 15 ساله به دنبال ايمان آوردن به دين اسلام از دستورات مسئولان مدرسه سرپيچي كرد و به پوشش اسلامي روي آورد و به همين خاطر مدير مدرسه وي را اخراج كرد. پدر اين دختر يك مسيحي و مادرش يهودي است و او را از سن خردسالي در مدارس مخصوص وابسته به آژانس يهود كه شيوه هاي افراطي اصول صهيونيستي و يهودي را به دانش آموزان اسرائيلي آموزش مي دهند، نام نويسي كرد. اين دختر با دل و جگر پس از اسلام آوردن با حجاب كامل اسلامي كه بر روي آن نام مقدس الله اكبر نوشته بود به مدرسه آمد و معلمان در داخل كيف وي كتاب قرآن كريم را پيدا كردند كه باعث خشم و عصبانيت آنها شد.

تنديس «آرمين visual» بوقورين براي مؤدب ترين دراكولا
و اما بشنويد از آرمين خان! البته مدل خارجي اش: مردي به نام آرمين در آلمان با انتشار يك آگهي اينترنتي اعلام كرده كه به دنبال شخصي است كه «ميل به خورده شدن داشته باشد»! در پي اين آگهي، فردي به وي اعلام آمادگي كرد و آنها قرار ملاقات گذاشتند. به گفته دادستان آلمان قاتل قبل از آنكه قتل صورت بگيرد تكه اي از گوشت مقتول را خورده است. وكلاي مدافع آرمين مايوز مي گويند چون قرباني خود داوطلب شده پس نمي توان آن را قتل دانست. آرمين نيز در دفاع از خود گفته:«از قرباني خاطرات خوبي دارم و نمي خواهم كس ديگري را درون خود داشته باشم. به طور دايم چهره مقتول را پيش چشم دارم و اين علامت رابطه اي دوستانه است»!! مثل اينكه چيپ بودن، در خون همه آرمين ها جريان دارد!

مدال «عقش منيجه» گوگورين براي سوتي ترين داوري
كم كم كم كم اوضاع دارد اوپس اوپس مي شود. به گزارش يكي از روزنامه ها، اخيراً تعدادي كارت قرمز و زرد از سوي اداره اماكن نيروي انتظامي تهران در بين برخي رستوران هاي شهر توزيع شده است كه قرارست از سوي مسئولان رستوران به مشترياني كه شئونات اسلامي را رعايت نمي كنند ارائه شود. به نوشته اين روزنامه قواعد اين كارت ها همان قواعد فوتبال است؛ اول كارت زرد در بشقابي جلوي مشتري قرار مي گيرد و معني و مفهوم آن اين است كه مشتري تا چند لحظه ديگر اگر شئونات را رعايت نكند كارت قرمز خواهد گرفت و اخراج! البته در اين گزارش ذكر نشده بود كه اگر يك نفر 2 تا كارت زرد بگيرد از حضور دفعه بعد در رستوران محروم مي شود يا نه؟!

عنوان «راس راسي خيلي حرفه» جيغورين براي روخط ترين سايت
up to date ترين خبر اين هفته مربوط است به كشف up to date ترين و آن لاين ترين امام جمعه كشور توسط كاشفان سه شنبه بازار، يعني امام جمعه بابلسر! چرا كه ايشان براي اولين بار، يك سايت اينترنتي باهمين نام يعني «پايگاه اينترنتي امام جمعه بابلسر» برپا كرده است. (aljomeh com) اين سايت كه طراحي ساده و جمع و جوري دارد، شامل قسمت هاي متعددي از جمله خطبه هاي نماز جمعه، با ولايت، جوانان، حديث هفته، گوناگون، سروش جمعه، مقالات، لينك به ساير پايگاه ها و ... است. در پائين اين پايگاه هم يك كنتور براي نشان دادن آمار بازديدكنندگان اين سايت تعبيه شده كه وقتي ما رفتيم عدد 4990 بود. خدا كند اين شيوه با حال و به روز اين امام جمعه به گوش ساير ائمه جمعه هم برسد.

مطالب اين هفته:

2003-12-12T15:24:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام: اين جوري كه ناجور نمي مونه
Finglish: Ghorse Shadi
اعتراض كن دانشجو
من جنگ را دوست مي دارم!
سلامNGO: انجمن رياضي و تلاش
يك لقمه: سابقه داري؟
دستنوشته هاي دل: باران
سه شنبه بازار:
لقب «نخود سياه» گوگورين براي اوپس ترين دانشگاه
مدال «قوربوس» تنورين براي چسب ناكترين بوس
نشان «كادوي سبز» هولورين براي تودل بروترين معجزه
عنوان «پاشو كاري كن» جيغورين براي هژيرترين آمار
تنديس «لنگه كفش در دهان» بلورين براي گيجوري ترين جمله

قبل از هر چيز سلام:

2003-12-12T15:23:00.000+03:30

اين جوري كه ناجور نمي مونه
1- دو روز پيش همه دانشجوهاي مملكت مبارك باد!
2- در دانشگاه ما، اين روز (16 آذر) بدجوري گرامي داشته شد؛ بگير و بزن و بخور و مو بكش و گاز بگير و دوربينشو بشكن و پابكوب و انگشت و جيغ و يار دبستاني من سرتو بالا كن و... ناگفته نماند كه در اين روز از طرف رئيس دانشگاه، همراه با غذا يك عدد سانديس نكتار هم به ما دادند!
3- دو تا از تشكل ها كه قربانشان بروم مثل هميشه فراموش كرده بودند كه 16 آذر روز دانشجو است و مي تواند روز خوبي باشد. آن يكي تشكل هم مثل هميشه يك برنامه داشت پر از من چيكاره بيدم و شاهرخ كجايي كه سميه تو كشتن و احمد شاملو و سال 2000 و اينجوري كه ناجور نمي مونه و غيره و غيره.
4- مهمان اول برنامه يك پيرمرد سن بالا- مسئول مؤسسه ارزشها- بود كه يكجورايي شباهت عجيبي با بابابزرگ خدابيامرزم داشت. بنده خدا از اول مراسم 16 آذر را هم با 18 تير قاطي كرده بود و مي گفت 16 تير، تا آخر برنامه هم با حرفهاي درگوشي مجري و يادداشت و التماس و غيره، دوزاري اش رضايت نداد كه نداد.
5- مهمان بعدي نماينده اهواز بود. طرح ايجاد پارك هاي ويژه خانم ها در تهران توسط شوراي شهر و شهرداري، طرح بسيار پليد و زشت و جناحي و درپيتي است اما اينكه اين موضوع چه ربطي به 16 آذر دارد، مغز شما اگر آنتن داد به ما هم بگوييد.
6- اين يكي را براي تنوع مي نويسم. موبايل دارهاش اين شماره ها را وارد موبايلشان كنند، ببينند چي از آب در مي آيد:
160602066602020666082#6*2090#611**15045666*6**
7- فرانسوي ها مي گويند ماشين هيچوقت صاحبش را نمي شناسد اين ضرب المثل حتي اگر به سقوط مجسمه هاي بودا در قندهار هم ربطي نداشته باشد، به كارگرداني كه از سقوط آنها فيلم ساخت، يعني محسن خان مخملباف، دارد. يك بابايي خبر داد كه وزارت خارجه افغانستان محسن مخملباف را به دليل سياه نمايي و نامناسب جلوه دادن چهره مردم افغانستان در فيلم هايش از افغانستان اخراج كرده است. راست و دروغش به عهده همان بابا.
8- هيچي.
9- يك دقيقه سكوت به نشانه احترام به شهداي 18 تير!
10- اگر دل تان براي فيلم هاي جمشيد هاشم پوري دهه هفتاد تنگ شده، «دختري در قفس» را ببينيد. البته ابتكار جالب تهيه كنندگان فيلم در قراردادن تصوير خانم مهناز افشار در داخل قفس در كنار سالن هاي اكران اين فيلم هم ال و بل و جينبل ناك است.
به فكر رنگ سبز پس فردا...
صادق مهدي غفراني

Finglish

2003-12-12T15:21:00.001+03:30

GHORSE SHADI
ye rooz khargooshe dashte too Jangal midavide, mirese be rubahe va mibine ke rubahe dare teryak mikeshe, mige: "Agha rubahe chera in karo mikoni? Pasho ba man biya bedavim."
rubahe mige bashe. shoru mikonan be davidan. miresan be gorge, mibinan ke gogre dare heroin tazrigh mikone.
khargoosh mige: "chera in karo mikoni? pasho ba ma biya bedavim."
gorge mige bashe va shoru mikonan be davidan. miresan be shir. mibinan shire dare morfin masraf mikone.
khargoosh mige: "agha shire, in che kariye mikoni? pasho biya bedavim."
shire ghorreshi mikone va mige: "khafesho baba"! badesh ham migire va khargoosh ro mikhore!
rubahe va gorge shaki mishan va migan chera khordish? ma dashtim be komake khargooshe tark mikardim.
shire mige: "berid baba! oon khodesh har rooz sobh ye ghorse Xtazi mikhord o miyomad inja midavid..."!!

اعتراض كن دانشجو

2003-12-12T15:21:00.000+03:30

شانزده آذر، امروز نبود، ديروز هم نبود و سال هاي پيش هم اتفاق نيفتاد. روزي بود استثنايي كه اتفاقي و آني نبود، روزي بود كه فهم و انديشه و استدلال دانشجو، توانست از ميان ميليون ها دلار پول، رنگ منفور توطئه را عليه ملت و ريشه هايش ببيند. آنچه كه امروز ما در وبلاگ هايمان مي نويسيم كه «بر ما مبارك باشد» و آنچه كه براحتي داعيه آن را داريم بزرگ تر از آني است كه مي نمايد.
يك روز بود كه اگر وطن را مي خواستي پيدا كني بايد از ميان هزارها تبصره و قانوني كه بيگانه بر تو تحميل كرده بود رد مي شدي تا بتواني تكه كوچكي بيابي. امروز منم با تو هستم، يك دانشجو، همگام با تو. درون مملكتي كه مال خودمان است. هيچ تكه اش را سر سفره عيش فرصت طلبان قرار نداديم. اين كشور با تمام بزرگي اش مال ماست، با تمام كاستي ها و با تمام قوت هايش.
من به هيچكس توهين و افترا نمي زنم، از جناح چپ و يا راست خرده نمي گيرم و يا مثل عزيزي كه وبلاگش طرز چگونگي يك كودتا (با كوكتل مولوتوف و سنگ و ماشين و آتش افروختن و شعار دادن) را براي روز دانشجو پيشنهاد داده بود، هم نيستم. من به خودم شكايت و انتقاد مي برم. من اصل وحدت را در ميان اسامي و نام ها و تشكل ها گم كردم. با آنچه كه اتفاق مي افتد آنگونه كه شايسته شأن من است برخورد نمي كنم. نمي گويم كه در اين ميان اجحافي بر هيچ كداممان نشده، حقي زايل نشده، حقوقي رعايت نشده باقي نمانده!
برايم دردناك است كه تو مرا رها كني، توهين و افترا بارانم كني، برايم دردناك است كه مرا بيگانه بداري و بيگانه را آشنا. دردناك است كه شك كرده ايم به توانايي مان، اقتدار و مديريتمان و چنگ زده ايم به دامان كساني كه در همان روز شانزده آذر، ميان پول هاي بيگانه برق لبخند روي لبانشان بود. چرا نسبت به وضع موجود خودمان بدبين و بي اعتماديم. اعتراض حق ماست! بلي! ولي اعتراضي كه شايسته شخصيت ماست، شخصيت يك دانشجوي ايراني. گله ام از اهالي خانه است و نه از همسايه. «من از بيگانگان ديگر ننالم- كه با من هرچه كرد آن آشنا كرد».
بيگانگان منتظر، صبرشان زياد است. واي بر ما اگر با موجي، صبرمان را بسپاريم به بادي، بادي پوشالي. به ياد حرف هاي شهيد چمران در رابطه با حادثه شانزده آذر مي افتم كه مي گويد: «دقايق آن روز چنان درنظرم مجسم است كه گويي همه را به چشم مي بينم. صداي رگبار مسلسل در گوشم طنين مي اندازد، سكوت موحش بعد از رگبار، بدنم را مي لرزاند، آه بلند و ناله هاي جانگداز مجروحين را در ميان اين سكوت دردناك مي شنوم. دانشكده فني خون آلود را در آن روز و روزهاي بعد به رأي العين مي بينم... شرط اصلي در تضمين امروز و فرداي دانشجو ميزان برخورداري او از معنويات است. فارغ التحصيل ما بايد نسبت به كشور و ميهن خود وفادار و متعهد باشد.
هيوا روح بخش

من جنگ را دوست مي دارم!

2003-12-12T15:19:00.000+03:30

ما انسانها عادت كرده ايم كه به هرچيزي درجهان با ديد ظاهربينانه خود بنگريم و هرچه ما را به سختي مي اندازد بد بدانيم و آنچه همراهش رفاه است را خوب. و با اين تعريف حوادث اطراف خود را دسته بندي مي كنيم مثلا بيماري و فقر و مرگ و شكست و جنگ را بد مي دانيم ولي سلامتي و ثروتمندي و شهرت و گرفتن جايزه نوبل را خوب مي انگاريم، حالا هرچقدر هم از مرگ ديگران سود ببريم، هرچقدر از شكست تجربه بگيريم، هرچقدر از جنگ غنيمت ببريم بازهم برايمان بد است ولي ثروت را دوست داريم حتي اگر در راه خطا مصرفش كنيم، گرفتن جايزه نوبل را دوست داريم حتي اگر به خاطر ساختن بمب اتمي باشد و...
من مي خواهم دراين مقاله با ديدي ديگر به يكي از حوادث به ظاهر شوم كه «جنگ» نام دارد بنگرم. آيا هيچ مي دانيد اگر جنگ نبود چه مي شد؟ اگر جنگ نبود جمعيت كره زمين زياد مي شد، آنقدر زياد مي شد كه ديگر بشر مكاني براي اسكان، آب و غذا براي زنده ماندن و حتي اكسيژن براي تنفس كردن نداشت و به كل نسل بشريت منقرض مي شد. اين را مي شود از آمار كشته شدگان حمله مغولها، جنگهاي صليبي و جنگهاي جهاني به خوبي دريافت. اگر جنگ نبود انسانها چگونه مي توانستند حرص و ميل به توسعه طلبي خود را ارضا كنند؟ چگونه مي توانستند قدرت خود را به ديگران نشان دهند؟ چگونه مي توانستند كينه هاي خود را تخليه كنند و انتقام بگيرند؟ چگونه مي توانستند به غنايم فراوان دست يابند و كوه نورها و درياي نورها و آثار باستاني ديگر اقوام را براي خود كنند و به آن ببالند؟ و در دوره ما اگر جنگ نبود، كارخانه هاي اسلحه سازي چه مي كردند؟ مي دانيد چقدر انسان دراين كارخانه ها مشغول به كارند؟ و اگر روزي يكي از اينها تعطيل شود چقدر بيكاري پيش مي آيد و بدتر از آن اينكه اين همه سربازها و افسرها و سرهنگها، همه بيكار مي ماندند و حقوق مفت مي خوردند، ديگر فردي به اسم وزير جنگ يا وزير دفاع وجودنداشت كه پشت تريبون برود، اگر جنگ نبود گزارشگرها و روزنامه نگاران و گوينده هاي خبر نيمه بيكار مي شدند و بخشهاي خبري نيمه تعطيل! ديگر فيلمنامه نويسان و كارگردانان موضوع جذابي براي فيلمهاي اغراق آميزشان نداشتند، ديگر صليب سرخ بوجود نمي آمد، ديگر بمب هاي اتمي و هسته اي... اختراع نمي شد و بشر هر روز پيشرفت نمي كرد.
اگر جنگ نبود ديگر جواني ناقص العضو نمي شد، ديگر نمي توانستيم گريه هاي كودك شيرخواره اي را در آغوش غرق به خون مادرش ببينيم، ديگر سازمانهاي حمايت از جنگ زدگان بيكار مي شدند ديگر اشكهاي زن جواني كه همسرش كشته شده بود، ترحم بر نمي انگيخت، ديگر كودكان معصوم در زير آوارها به دنبال دست شكسته عروسكشان نمي گشتند، ديگر فرياد شيون مادري كه فرزندش را ازدست داده بود شنيده نمي شد و ديگر صداي هراس انگيز آژيرهاي قرمز سوت خمپاره ها و هواپيماهاي ديوار صوتي شكن به گوشمان نمي رسيد و ... اگر جنگ نبود دونعمت مجهول مي ماند، سلامت و امنيت!
¤ حالا فهميديد اين به ظاهر جنگ برافروزان چقدر به بشريت خدمت مي كنند؟ پس حق دارند خود را صلح طلب و آزاديخواه بنامند، اينطور نيست؟
مريم آزموده فر، دانشجوي فيزيك دانشگاه الزهرا

سلامNGO

2003-12-12T15:16:00.000+03:30

انجمن رياضي و تلاش

نام: انجمن رياضي
موسسين: غلامرضا سنگچولي (كارشناس ادبيات) غلامرضا حسين نژاد (كارشناس زيست شناسي)، امير عامري متين (مهندس عمران)
سال تولد: فروردين 1381
شعار: مي خواهيم چيزي به جوان ها ياد بدهيم، نه اينكه چيزخورشان كنيم.
اعضاي در تكاپو: 27 نفر
يار پيش دانشگاهي انجمن: كانون اجتماعي جوانان
مزاياي موجود: نشاني سرراست اين انجمن- نيم ساعت دنبال آدرس گشتيم- چون خ ابوالفضل جاافتاده بود!
نشانه پستيكي: تهران، تقاطع اشرفي اصفهاني و بلوار مرزداران، خ ابوالفضل، كوچه سادات، كانون اجتماعي جوانان اعضاي اين گروه فعاليت خود را بر روي بررسي موضوع ارتباط علم رياضي با مسائل اجتماعي، مقاله خواني و ترجمه متون و فعاليت هاي عملي مربوط به رشته رياضي متمركز كرده اند. از نمونه فعاليت هاي اين انجمن، همايش علمي تئوري بازي هاي رياضي در مرداد ماه امسال بوده است. از اعضاي داوطلب براي شركت در اين انجمن امتحاني به عمل نمي آيد، فقط از آن ها خواسته مي شود كه به شدت كار و تلاش كنند و در زمينه ترجمه مقاله و ارائه طرح و ابتكار فعال باشند. هر سه ماه يكبار انجمن نتايج مقالات و عملكرد اعضا را در گاهنامه اي چاپ مي كند. اين انجمن با مراكز دانشگاه تهران، پژوهشكده معلم منطقه 18 و گروه رياضي و نجوم فرهنگسراي بهمن و چند NGO ديگر، در زمينه رد و بدل كردن اطلاعات همكاري دارد.
آقاي حسين نژاد مي گويد: «بيشتر روي افزايش توانمندي علمي- مهارتي اعضا كار مي كنيم، لزومي ندارد همه تشكل ها دنبال پژوه گرفتن و اشتغال زايي باشند. گرچه الان بيشتر جوانها به دنبال فعاليت هايي مي روند كه مشكلات مالي شان را برطرف كنند.» دبير اين انجمن چند چالش اساسي را بر سر راه NGOها مي داند، در درجه اول نبود آيين نامه اجرايي براي تشكل ها و نبودن وضعيت مشخصي كه در راستاي فعاليت هاشان از چه نهادهايي مي توانند كمك و بهره ببرند و در درجه دوم احتياج به مراكز راهبردي تشكل هاي غيردولتي، بطوري كه NGO در يك مركز، به طور متمركز و در ارتباط با يكديگر فعاليت كنند. همان گونه كه چندين NGO در كانون اجتماعي جوانان فعاليت مي كنند و با هم ارتباط دارند و اثرات بسيار مثبت تري از خود به جاي گذاشته اند.
در پايان صحبت يك ساعت و خورده اي مان از بچه هاي NGO خداحافظي مي كنيم و قول همكاري هاي آتي را مي گيريم.

يك لقمه:

2003-12-12T15:15:00.000+03:30

سابقه داري؟
وقتي وسط عمليات زير خمپاره دو نفر غريبه به من گفتند: «شما به جرم سرقت موتور بازداشت هستيد»، برق از چشمم پريد. وقتي با هم رفتيم پيش حاج كاظم، غريبه ها گفتند: «آقايي به ما گفت كه شما يك سارق سابقه دار هستيد.» اونجا بود كه فهميدم هر چي هست زير سر حميد است.
... عمليات شروع شده بود، براي زودتر رسيدن به منطقه عملياتي و بچه ها، موتور پيك رو با ترفندي سوار شدم و در رفتم.
¤¤
هميشه مي تونستي دندونهاي سفيدش رو ببيني، زياد مي خنديد، تو بحبوحه عمليات، زير آتيش سنگين دشمن، حتي با شنيدن خبر شهادت دوستانش!
¤¤
اون روز وقتي از چنگ غريبه ها خلاص شدم، حميد رو ديدم كه روي زمين افتاده دلش رو گرفته و از شدت خنده اشك مي ريزه
م.قناديان

دستنوشته هاي دل

2003-12-12T15:13:00.000+03:30

باران
باران سپيد است. و روياهايم نيز آيا خيابانها آن دو را از هم باز خواهند شناخت؟ باران اندوهگين است. و قلبم نيز اما كدام دردمندتر است؟ آن هنگام كه زير پاي عابران له مي شود باران تنهاست، چه كسي لباسهاي لاجوردي اش را خواهد شست؟ آن گاه كه گردوخاك شهر آلوده شان كند كجا خواهد خفت؟ آن گاه كه ابرها او را تنها رها كنند -چسبيده بر شيشه هاي پنجره هاي بسته- آنگاه كه به همراهي دوستي مي انديشد باران تنهاست، و دستهايم نيز...
زهره رستمي

سه شنبه بازار:

2003-12-12T15:12:00.000+03:30

لقب «نخود سياه» گوگورين براي اوپس ترين دانشگاه
شنيديد كه مي گويند همه راه ها به دانشگاه ختم مي شود؟! آره؟! حالا انگار اين نكته جز من و شما به گوش بن لادن خان پرده نشين هم رسيده، چراكه يكي از روزنامه هاي خارجي از تشكيل يك دانشگاه توسط گروه القاعده خبر داده است. به گزارش الشرق الاوسط در اين دانشگاه جديد كه دانشگاه علوم جهادي! نام دارد، رشته هاي تخصصي مختلف از جمله جهاد الكترونيكي، جهاد تبليغاتي و جهاد نفس و مال در دانشكده هاي مختلف اين دانشگاه كه عبارتند از دانشكده جهاد الكترونيكي، دانشكده جهاد با نفس، دانشكده تكنولوژي بمب هاي انفجاري و دانشكده ماشين هاي بمب گذاري شده تدريس خواهد شد. به نوشته روزنامه الشرق الفلان شرايط و چگونگي پيوستن به اين دانشگاه و نيز اسلوب و شيوه آموزش، تمرين و اجراي آن به طور كامل با ديگر دانشگاه ها فرق دارد. گفتني است يكي از شرايطي كه براي ملحق شدن به اين دانشگاه اعلام شده، پذيرش اصول اين جنبش است، چون بدون پذيرش باور و عقيده اين جنبش جنبه عملي آن قابل اجرا نخواهد بود.

مدال «قوربوس» تنورين براي چسب ناكترين بوس
قابل توجه همه دانش آموزان زبل و تريپ شرارت و از ديوار صاف بالا رو و بچه پلنگ و بچه فشنگ و غيرو: مدير يك دبستان در آمريكا به دانش آموزان مدرسه خود قول داد كه اگر آنها بتوانند 20هزار دلار پول براي مؤسسات خيريه جمع آوري كنند، وي حاضر خواهد شد كه در برابر همگان يك عدد قورباغه را بوس كند! اين شرط جناب مدير، برو بچ مدرسه را تحريك مي كند و آنها هم خودشان را به آب و آتش مي زنند و جو مي گيردشان و ازقضا موفق مي شوند بيش از 20هزار دلار پول نقد براي كمك به مؤسسات خيريه جمع آوري كنند و حالا يالا بوسش كن، يالا بوسش كن! به همين خاطر مدير بخبخت مدرسه هم براي جلوگيري از هرگونه ضايعه ضايع شدگي و وايتكسي شدن و هپروتي شدن حيثيت، در برابر ديدگان مشتاق و پر از قيلي ويلي دانش آموزان ناچار مي شود با اكراه تمام صورت خوشگل يك قورباغه را بوس كند و حالي ببرد. به قول شاعر دنيا پر از قشنگيه چشمات رو واكن جوات، يه جور قشنگه هر كدوم درست نيگاه كن جوات!

نشان «كادوي سبز» هولورين براي تودل بروترين معجزه
شبكه تلويزيوني رويتر هفته گذشته خبري را پخش كرد با اين موضوع كه در ايالت نيوجرسي آمريكا كنده درختي را پيدا كرده اند كه به شدت شبيه مريم مقدس(س) است. به گزارش رويتر بعد از پيدا شدن اين كنده، روزانه شمار زيادي از مسيحيان شهر پسيك و ساير شهرهاي نيوجرسي براي ديدن آن در اطرافش جمع مي شوند و به عبادت مي پردازند. بسياري از ساكنان اين شهر باتوجه به بالا بودن آمار جرم و جنايت در شهرشان، اين ماجرا را نوعي معجزه الهي مي دانند و اميدوارند با گرايش و توجه بيشتر مردم به اين اثر طبيعي، جرم و جنايت كاهش يابد و خلاصه اوضاع روبه راه شود. ما هر چقدر با اين اون ترنتمان ور رفتيم نتوانستيم عكس اين كنده درخت را پيدا كنيم، براي همين عكس مريم مقدس خودمان! را زديم بالاي اين مطلب، شما اگر آن را پيدا كرديد يا احياناً يك تك پا رفتيد آن طرفها، يك عكس از اين درخت بگيريد و بفرستيد تا ما بچاپيمش.

عنوان «پاشو كاري كن» جيغورين براي هژيرترين آمار
رئيس هيئت مديره انجمن حمايت از بيماران كليوي در گفتگو با يكي از روزنامه ها اعلام كرده كه روزانه 100نفر به منظور فروش كليه از شهرستانها عازم تهران مي شوند! وي با تأكيد بر از بين رفتن قبح كليه فروشي و دلالي كليه در كشور گفته: «رواج كليه فروشي در كشور كه به هيچ عنوان قابل كتمان نيست، مفهوم نوع دوستي و ايثار را در اين بين تحت الشعاع قرار داده و متأسفانه دولت با انجام اقدامي غيركارشناسانه مبني بر پرداخت حدود يك ميليون تومان به عنوان پاداش به اهداكنندگان بر اين امر دامن زده است.» وي 95درصد از پيوندهاي كليه را از طريق فروش كليه دانسته و مي افزايد: «دولت بايد با تدابيري ويژه در جهت كاهش اين پديده در جامعه اقدام كند. باتوجه به تعطيلي برخي مراكز خصوصي دياليز و كمبود مراكز خدمات دياليز هم برخي از مراكز دولتي مجبور به خدمات دهي در 2تا3 شيفت شده اند كه طبق آخرين خبرها رئيس جمهور براي اين منظور مبلغ 5/1ميليون دلار به صورت اضطراري و براي خريد دستگاه دياليز در نظر گرفته است...».

تنديس «لنگه كفش در دهان» بلورين براي گيجوري ترين جمله
اولش باورمان نمي شد ولي بعد كه عكسش را هم ديديم، فهميديم سه شنبه بازارتر از ما هم در دنيا يافت مي شود. جهت اطلاع رفقا، مؤسسه اي وجود دارد (plainenglish co uk) كه از سال 1993 تا به حال، هر ساله جايزه اي تحت عنوان تنديس «لنگه كفش در دهان» را به صاحب درپيت ترين جمله سال اعطا مي كند! مسئولين Plainenglish مدعي اند كه تمام مصاحبه ها و اظهارنظرها و سخنراني هاي اشخاص را زيرنظر مي گيرند و در نهايت برنده اين جايزه را مشخص مي كنند. اما برنده جايزه 2003 اين نشان كسي نيست جز دونالد رامسفلد- وزير دفاع آمريكا- كه از فرط منگولي بودن و گيجوري بودن بيش ازحد نطقش، از طرف اين مؤسسه يك عدد لنگه كفش به دهان ايشان اهدا شده است:
Reports that say that something hasnصt happened are always interesting to me because as we Know there are known knows there are things we know we know we also know there are known unknowns That is to say we know there are some things we do not know But there are also unknown unknowns- the ones we do not know

مطالب اين هفته:

2003-12-04T19:43:00.000+03:30

نگاهي به وضعيت مؤسسات آموزش موفقيت و...
قبل از هر چيز سلام: دروغكي عاشق نشو!
رنگين كمان: بنفش
زينب قيامتيون، يك سال بعد از ازدواج، مرگ همسر!
وبلاگ سيتی: رئيس شلخته
سه شنبه بازار:
لقب «پينوكيو» جيفورين براي تخيلي ترين دولت
مدال «خورشيد خانوم مال مني» بلورين براي داغ ترين بازار
تنديس «دوف دوف» بلورين براي پيروزترين مبارز
عنوان «بابا تو ديگه كي هستي» تنورين براي هوايي ترين اختراع
نشان «گوشكوب» گوگورين براي اوپن ترين مسئول

نگاهي به وضعيت مؤسسات آموزش موفقيت و...

2003-12-04T16:48:00.000+03:30

براي رنگ نشدن به دست نقاشايي كه در كارشان صفر هم عار مي كند رژه برود، بايد چاره اي بينديشي! خيلي ها مي گويند از خودت شروع كن و خيلي ها داعيه اين را دارند كه تو را به خودت باز مي گردانند. در اين ميان شركت ها و مؤسساتي هستند كه از گروه دومند و وعده هايي چون بدست آوردن حافظه، اعتماد به نفس، مديريت هاي موفق، بدست آوردن سرمايه اي حيرت آور از آنچه كه در دستان شماست و كوچك مي پنداريد و... را مي دهند.
مستانه معين، 22ساله و دانشجوست. او براي قبولي در دانشگاه در يكي از همايش هايي كه به منظور اعتماد به نفس و نحوه استفاده آن در كنكور برگزار شده بوده، شركت كرده است. از او مي پرسم: «چه تصوري نسبت به اين جلسات داشتي؟»
مستانه مي گويد: «يكي از دوستانم كه در كلاس كنكور با هم بوديم گفت جلسه اول رايگان است، امتحان كه ضرري ندارد. محل برگزاري جلسات در يكي از فرهنگسراهاي تهران بود. با صحبت هايي كه دوستم كرد و موقعيت روحي كه داشتم به طور آني تصميم گرفتم، گرچه هزينه ثبت نامش هم نسبت به كلاس كنكوري كه مي رفتيم كم نبود ولي با خودم گفتم من كه همه جا خرج كردم، براي كتاب و تست و كلاس و... شايد اين جلسات غير از كنكور، در زندگي ام تأثير بگذارد. چون در جلسه اول حرف هاي خوبي زده شد. اسم نويسي كردم و يك چهارم پول ثبت نام را گرفتند حتي گفتند نام نويسي كنيد و فعلا پول هم ندهيد اشكال ندارد. بعد هم قرار شد در فرهنگسراهاي ديگري برويم و برايمان كارت صادر كنند.
- «آيا تعهدي در قبال نتيجه كار به شما داده شد؟»
به طور قطعي خودشان را زير بار تعهد نبردند. مدام مجري جلسه مي گفت «اگر خودت همراهي كني، اگر به حرف هاي من گوش كني.» حس مي كردم فرد مقابلم انرژي مصرف مي كند و سعي خود را مي كند ولي باتوجه به تعداد زياد افراد كه سيصد الي چهارصد نفر مي شدند، امكان اينكه حرف هايش تأثير خاصي بگذارد، نبود.
- «حالا به نتيجه اي كه مورد نظرت بود رسيدي؟»
نه، نرسيدم. تقريباً به نصف آن اهداف هم دست پيدانكردم، اثر جلسات تا يكي دو ماه بيشتر نبود. به خاطر جمعيت زياد، بي برنامگي زيادي بود. تا جمعيت مي آمد ساكت شود و بنشيند نصف بيشتر جلسه مي گذشت. مسلماً اگر مسئولان اين برنامه مي خواستند جلسات را خصوصي اجرا كنند به صرف شان نمي شد. مسلماً چون بازار داغ است ترجيح مي دهند جمعيت بيشتري را به جلسات دعوت كنند.
اين شركت ها فقط يكسري حرف هاي تازه مي زنند كه با تلقين آنها فرد مي تواند مثبت انديش شود. اين كار را مي شود با گرفتن يكسري از مجلات كه در اين طيف فعاليت مي كنند، انجام داد. ولي فكر مي كنم نوع جديد و نويني براي اخاذي است. چون نسبت به هر چيزي كه مردم علاقه نشان مي دهند، همان مورد بازار مكاره اي براد افراد سودجو مي شوند.
زهرا حسيني 20ساله و دانشجوي مهندسي كامپيوتر است، علاقه زياد، هم به پولدار شدن دارد و بيشتر توضيحاتش در مورد اشخاصي است كه طريقه پولدار شدن را خوب بلدند، مي گويد:
- با عقلم جور در نمي آيد كه با كسي كه نه مي بينم و نه مي شناسم معامله كنم. در ضمن فردي كه قرار است ما را پولدار كند، بايد پولدارترين فرد دنيا باشد و هر روز بيشتر از ديروزش از اين راه پول در بياورد. تنها سودي كه مي تواند داشته باشد تلنگري است كه به انسان مي زنند. يك وقت هايي هست كه انسان خودش را فراموش مي كند. مخصوصاً در مورد موضوعاتي مثل كنكور.
مينا بصيرت- 20ساله- دوست زهرا در اين مورد با او موافق نيست.
مينا مي گويد: افراد سودجوي زيادي هستند كه فقط به خاطر كسب درآمد اين كارها را مي كنند. در اين دور و زمانه كسي نيست كه بيايد و براي تو دل بسوزاند. اگر پول درآوردن راه و روش داشت كه اينهمه فقر به وجود نمي آمد و عده اي بدبختي نمي كشيدند. در مورد تلنگري كه زهرا مي گويد، بايد آدم خودش هم بخواهد. شايد خيلي از افراد در زندگي اين تلنگر را بزنند ولي تا انسان پشت كار نداشته باشد و حس نكند كه مي تواند موفق باشد، كسي نمي تواند كاري كند.
آقاي جواهري استاد دانشگاه و فوق ليسانس روانشناسي باليني است و مدير گروه روانشناسي دانشگاه آشتيان است. ايشان در اين مورد مي گويد:
در خيلي از كشورهاي پيشرفته روانشناسي از سطح كلاس و تحصيل خارج شده و به صورت عملي در ميان اقشار و توده هاي مردم مشغول به كار هستند. روانشناسان به طور مستقيم به مردم كمك مي كنند تا بر مشكلات خودشان چيره بشوند.
در اصل گروهي كليه رفتارهاي ما به واسطه يادگيري و اكتساب شكل مي گيرد و ما مي توانيم رفتارهاي هنجار و ناهنجار را آموزش ببينيم و ياد بگيريم. مسلماً وقتي صحبت از كاهش اعتماد به نفس و يا عدم قابليت شخصي مي شود بايد ببينيم كه اين عامل به عوامل محيطي و يادگيري برمي گردد و يا در واكنش به محركات محيطي است. اين مؤسسات مي توانند كمك كنند تا رفتارهاي نامناسب و ناسازگارانه خاموش بشود و به جاي آن رفتارهايي كه منجر به افزايش توان و قابليت فرد در زمينه هاي شخصي و روابط اجتماعي مي شود، قرار بگيرند. پس اگر از اين منظر به مؤسسات توجه شود وجود اين مؤسسات توجيه پذير است و لازمه هر جامعه اي است. از آن جايي كه عصر امروز به عصر اضطراب معروف است به علت روابط پيچيده صنعتي- اجتماعي، بخصوص در جامعه كنوني ما كه شاهد مشكلات اقتصادي و اجتماعي هستيم، مردم براي كاهش ميزان استرس و آموختن راه هاي مقابله با آن بيش از هر زماني احساس مي كنند كه به خدمات اين مؤسسات نياز دارند.
«از تأثيرات عملكردها و فعاليت هاي اين گروه از مؤسسات بگوييد.»
دو حالت ممكن است وجود داشته باشد اگر بر پايه اصول علمي بنا شده باشد شخص به خاطر يادگيري بعضي مهارت هاي لازم كه در اين دوره ها فرامي گيرد تا حدي اعتماد لازم را در جهت كارش پيدا مي كند. اگر مؤسسات معتبر نباشند، نه تنها فرد را قادر نمي سازد كه در راستاي حل مشكلات و مسائل شخصي قدم مثبتي بردارد، شخص را از سطح فعلي خودش و اعتماد و عزت نفسش پايين تر مي برد.
«فكر مي كنيد چه گستره سني، مورد توجه اين شركت ها هستند؟»
اصولا در اين موارد بيشتر با طيف جوانان روبرو هستيم، چرا كه جوان در برخورد با مسائل زندگي و مشكلات آن احساس شكست مي كند و استقلال فكري ندارد. و علاوه بر جوانان مي تواند افرادي را كه براي شناخت بيشتر از خود از نگاه و ديد علمي احتياج به كمك دارند در بربگيرد.

2003-12-04T16:20:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام

2003-12-04T16:19:00.000+03:30

دروغكي عاشق نشو!
1- جمعي از دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف نامه اي براي آقاي هاشمي شاهرودي - رئيس قوه قضائيه - فرستاده اند كه به نظرم جالب بود. در قسمتي از اين نامه آمده: «از بزرگترين مصاديق كارآمدي نظام آن است كه حرمت افراد بر حرمت نظام ترجيح داده نشود، با مفاسد بزرگتر و مفسدين قدرتمندتر برخوردي محكم تر و قاطعانه تر صورت گيرد... اما امروز شكاف طبقاتي همچنان رو به افزايش است، قوانين پوسيده اداري ياراي شناسايي و جلوگيري از زد و بندها و غارت بيت المال را ندارند... ما امضا كنندگان اين نامه ضمن تكرار درخواست خود مبني بر حضور جنابعالي در اين دانشگاه و پاسخگويي به انبوه سؤالات دانشجويان، يادآوري مي كنيم اگر همت مسئولين نظام بر تحقق عدالت با تمام ابعادش متمركز نباشد مشروعيت خود را از دست خواهند داد...»، آقا من اگر جاي رئيس قوه قضائيه بودم در عرض سه سوت به اين نامه چراغ سبز نشان مي دادم، بالاخره اگر قرار است دانشجو دنبال مصاديق عدالت خواهي و عدالت شكني باشد، همچين ارتباطي، كاملاً منطقي و شفاف و به حق است.
2- يكي از دستاوردهاي خفن فضاي بيا و ببين موسيقي كشورمان در اين چند سال، توليد انواع كپي از صداهاي آن ور آبي ست. كه در بعضي موارد كپي واقعاً برابر اصل است و در بعضي موارد هم كپي برابرتر از اصل مي باشد! هفته پيش كاستي با مجوز ارشاد وارد بازار شد به نام معركه كه صداي خواننده آن به طرز شديدالوصفي زيراكس صداي يكي از خوانندگان پير آن طرفي است و نوار داد مي زند كه اين بابا براي هرچه شبيه تر كردن صدايش كلي به رنج و زحمت افتاده و خودش را قاچ قاچ نموده، بعضي از نوارفروش ها هم اين نوار را با نام آن طرف آبي اش به فروش مي رسانند. اين را هم بشنويد كه يكي از آهنگسازها در توجيه صداهاي زيراكسي گفته كه اتفاق مباركي است چرا كه خارجي ها مي فهمند كه ما هيچ چيزي از آنها كم نداريم!
3- خيال تان تخت باشد. بيخودي هم اين ستون را زيرو رو نكنيد. من آمار مامارهيچ احدالناسي را اينجا رو نمي كنم. من هيچوقت ننوشتم كه كامران نجف زاده روز ديدار ايران و كره شمالي دقيقاً همان جايي در استاديوم نشسته بود كه نارنجك شوتانده شد. الانش هم نمي نويسم كه قلاب احسان مطهري زاده در 120 كيلومتري تهران گير كرده و به همين زودي ها او هم به جمع مرغان مي پيوندد. لال بشوم اگر اينها را لو بدهم، لال.
4- يك خبر درگوشي و آن هم اينكه احتمالاً تا چند وقت ديگر صدا و سيما سايتي را تحت عنوان سايت جوان در اينترنت راه اندازي مي كند كه پر است از انواع و اقسام مطالب و بخش هاي جالب انگيزناك با حال. آدرس اينترنتي آن را فعلاً نمي دانم اما مي دانم كه صداو سيما و معاونت رئيس سازمان در امور جوانان اكيپ كامل و آن لايني را براي استارت اين فعاليت دور هم جمع كرده است. خبردارتر شدم خبردارترتان مي كنم.
5- فرانسوي ها ضرب المثلي دارند كه مي گويد خياباني كه نه چراغ راهنما دارد و نه پليس، جنگلي است پر از حيواناتي به شكل ماشين! خودم هم مي دانم اين ضرب المثل به سقوط مجسمه هاي بودا در قندهار هيچ ربطكي ندارد اما شايد به اين داشته باشد: قرارست فردا پس فردا يا شايد پس فردا پسون فردا كاستي با صداي شهاب حسيني - بازيگر پليس جوان - و كاستي با صداي محمد حسيني - مجري شبكه تهران - روانه بازار شود. نگفتم شايد ربطكي داشته باشد؟!
به فكر رنگ سبز پس فردا...
صادق مهدي غفراني

رنگين كمان

2003-12-04T16:16:00.000+03:30

بنفش
«به نام خالق»
كمي جلوتر يك پرده است. پرده اي بنفش. پرده را كنار مي زنم. پرده اي ديگر در انتظار به كنار رفتن، به من خيره شده است. و باز پرده اي ديگر.
آه... چقدر پرده براي كنار زدن و كناره رفتن است. چقدر حجاب... پرده به پرده، پرده اي ديگر را شفاف تر كنار مي زنم، بي پرده تر...
نه، فراموشت نكرده ام هنوز... هنوز كاش ها و بازها و چراها به انتظارت نشسته اند. كي مي آيي؟
كاش به جاي دستانم، نگاهم به آساني پرده را كنار مي زد، خسته شدم، آن قدر كه پرده كنار زده ام. تو مي گويي: «نگاه تو پشت اين همه پرده خود را پنهان كرده است. بايد نگاهت بتواند صاف ببيند، بي پرده و صادق نظاره گر باشد، آن وقت، تو و نگاهت مي نشينيد و با بي پردگي، به بي پردگي خيره مي شويد!»
من دهان از حيرت مي گشايم، تو چه مي گويي؟ كجايي؟ پرده ها را به سرعت در جست وجوي تو كنار مي زنم. آن يكي را هم كه كنار زدم، خسته مي نشينم تا نفسي تازه كنم. نگاهم خستگي را از تنم بيرون مي كند. بلند مي شوم. همه جا سفيد، همه جا بنفش، همه جا آبي، همه جا پاك و بي پرده... چقدر اين جا برايم آشناست. اين جا بوي همان لاله زار را مي دهد. همان عطر مست كننده. اين جا چقدر مرا ياد همان كنج سپيد مي اندازد، همان تك گوشه سالم. گويي هزاران بار، بزرگش كرده اند و مرا براي تماشا كنار آن كنج نشانده اند. اين جا چقدر مرا ياد وسعت مي اندازد. ياد وسعت مهر و صبر همان مادر. وسعت درياي چشمانش. اين جا چقدر تو را به يادم مي آورد. من تو را نديده ام ولي انگار ديده ام. اين جا چقدر زيبا و پاك است...
آن جلوتر يك پرده بنفش ديگر هم هست. شادمان آن را كنار مي زنم...
و اي خداي من... اين جا كجاست؟
اين چه درياي شگفتي است كه مرا به نظاره اش آورده اي؟
اين جا چقدر زيباست. عجب دنيايي است، عجيب.
زيبا و شگفت انگيز،
چه بگويم ديگر؟
اين جا همه چيز هست، او، تو، عشق، بنفش، من...
رو به روي من يك آينه است...
تنها و تنها «بنفش»
فائزه نوري زاد

زينب قيامتيون، يك سال بعد از ازدواج، مرگ همسر!

2003-12-04T16:15:00.001+03:30

آغاز شدي زينب...
صادق، تو كه بدخبر نبودي. دلم روي زمين ماند. هوا، مهتاب، باران، مسجد، دور سرم چرخيد. صادق، دقت كردي توي صداي خانم پوريامين انگار بغضي، اشكي، آهي جاخوش كرده. لحظه اي تنها فاصله دارد با باران، بامهتاب.
صادق براي زينب بنويس ما الان كاري جز دعا از دستمان برنمي آيد. بنويس كه حاضريم پارو به دست گيريم و بيفتيم به جان برفهاي يخ زده روي قلبش، كار سختي است، بلوف نمي زنم به خدا. اگر يك كيسه نمك به ما بدهد، مي شود.
اصلاً برايش بنويس كه اين سياه ترين لحظه ها مي تواند نقطه عطفي باشد. مگر نه اينكه آغاز واقعي زينب از آنجا بود كه عزيزش رفت...؟!
نسل سوم

وبلاگ سيتي

2003-12-04T16:15:00.000+03:30

رئيس شلخته
سلام، اول از همه بگويم كه گزارشگر هستم. نه جوجه! البته مي دانم كه از آن آي دي بالا معلوم است ولي گفتم شايد اشتباه بگيريد. مي خواستم الان عيد سعيد فطر را تبريك بگويم كه يادم افتاد اصلا نمي دانم مطلبم كي چاپ مي شود. يادش به خير آن قديم ها كه نه رئيسي ناپديد مي شد و نه جوجه اي گزارشگر. من حدوداً حدس مي زنم اين گزارش نزديك هاي عيد به ديد شما خوانندگان رنجور برسد. به هر صورت عيدتان مبارك. كدام عيدش را ديگر كليد نكنيد.
ديدم همه اش ادبي معرفي مي كنم اين بار بگيريد اين آدرس را كه آمد: shalakhteh.persianblog.com
حزب جوانان زير آفتاب!
نويسنده رئيس جمهور شلخته، البته توهين نشود به كسي ها! در اين دنيا همه چيز مجازي است، حتي رئيس جمهورش، وگرنه رئيس جمهور محبوب ما كه معروفند به نظم و ترتيب بگذريم. اين جمهوري به دست آقاي نادر جديدي رياست مي شود كه در استان آذربايجان دانشجو هستند. جوان ترين رئيس جمهور جهان با 23 سال سن.
من يك مطلب رئيس پسند انتخاب كردم از رئيس جمهور شلخته كه كهنه است ولي فعلا كه دور دور پسند رؤساست بهتر از اين نمي شود:
خيلي خيلي خيلي خيلي وقت پيشت، ما به هيچ وجه پروتكل الحاقي را امضا نمي كنيم. اصلا غيرممكن است پروتكل را امضا كنيم.
خيلي خيلي خيلي خيلي وقت پيش: ما به هيچوجه پروتكل الحاقي را امضا نمي كنيم. اصلا غيرممكن است پروتكل را امضا كنيم.
خيلي خيلي خيلي وقت پيش: ما پروتكل الحاقي را امضا نمي كنيم. غيرممكن است پروتكل را امضا كنيم.
خيلي خيلي وقت پيش: ما پروتكل را بررسي مي كنيم هرچند به آن نخواهيم پيوست.
خيلي وقت پيش: ما مشغول مطالعه پروتكل هستيم هرچند احتمال امضاي آن ناچيز است.
امروز: ما به صورت مشروط پروتكل را امضا مي كنيم.
فردا: ما پروتكل را امضا مي كنيم.
فرداي فردا: ما ضمن عرض سلام و ارادت خدمت آقاي آژانس اتمي! پروتكل را امضا مي كنيم.
فرداي فرداي فردا: ما امضا مي كنيم. كي گفته امضا نمي كنيم؟ به گور باباش خنديده هر كي گفته. حالا امضا مي كنيم. چرا مي زني... خوب؟ نزن بابا غلط كردم الان امضا مي كنيم نزن، نزن!!!
نتيجه اخلاقي: حرف مرد يكي ست فقط گاهي اوقات يكي يكيست.
¤¤¤
اين از آن بدهي ما به رئيس... من هنوز در خدمتم با آي دي گزارشگر. تا يادم نرفته من يك پوزش بدهكارم به بسيج دانشجويي اميركبير كه گزارش شان نيمه ماند و كار نشد و ديگر صاحبان وبلاگ سقف! خدمت مي رسيم. يك كوچولو صبر كنيد.
عرض ارادت،
گزارشگر مثلا مستعفي، بلاد غربت!

سه شنبه بازار:

2003-12-04T16:12:00.000+03:30

لقب «پينوكيو» جيفورين براي تخيلي ترين دولت
جسيكا لينچ را يادتان هست؟ همان دختر خانم سرباز 19ساله امريكايي كه شبكه هاي خبري دنيا خبر دادند كه به دست عراقي ها اسير شده و چند روز بعد كماندوها و چتربازان امريكايي در يك عمليات بسيار مهيج با فرود بر بام بيمارستان نصيريه بصره و تصرف آن موفق شدند ضمن قلع و قمع همه عراقي هاي حاضر در آن، جسيكاي قهرمان را از چنگ عراقي ها نجات دهند. فيلم ها و تصاوير اين عمليات كماندويي در آن روزها بارها به نمايش درآمد تا اوج قدرت وجسارت امريكايي ها در اين جنگ را نشان دهد. اما بعد از گذشت يك سال خانم لينچ در مصاحبه با يكي از خبرگزاري ها كل آن ماجرا را يك اقدام تبليغاتي و حقه سينمايي اعلام نموده است. او مي گويد: برخلاف اعلام رسانه هاي امريكايي كه از مقاومت قهرمانانه او سخن گفته اند او اصلاً شليكي نكرده و به هنگام حمله نمايشي كماندوها هيچ عراقي در بيمارستان نبوده است. بفرما، اين هم از آخر و عاقبت زيادي فيلم تخيلي تماشا كردن كاخ سفيديها!

مدال «خورشيد خانوم مال مني» بلورين براي داغ ترين بازار
دو هفته پيش در همين سه شنبه بازار به ژوگولوببولوي خودمان خبر داديم كه يكي از سايتها در اينترنت مشغول فروختن اراضي بهشت است، يادت آمد؟ البته با سند زنگوله دار و گارانتي و خدمات پس از مرگ و غيره و غيره. مدتي بعدتر از آن هم شنيديم كه گروهي در حال فروش قطعات زمين! در ماه هستند. اما بشنويد داغ ترين و جيليزترين خبر بازار را و آن هم اينكه يكي از سايت ها مشغول خريد و فروش خورشيد است. در حاليكه بشر هنوز نتوانسته از فاصله چندين هزار كيلومتري به خورشيد نزديك شود، شما مي توانيد با رفتن به اين سايت قطعه اي از خورشيد را خريداري كنيد و به اسم خودتان سند بزنيد و كلي جلوي ديگران افه بياييد و هر روز صبح به تكه زمين خودتان در آسمان نگاه كنيد! جهت اطلاع رفقا قيمت فروش خورشيد در اين سايت هم 5 دلار بابت هر كيلومتر مربع است و اين يعني مفت. پس بشتابيد كه عدم شتاب باعث كاهش نسبت مشتق سرعت به مشتق زمان است وبس.

تنديس «دوف دوف» بلورين براي پيروزترين مبارز
از دوف دوف ترين ماجراهاي هفته پيش اين بود كه مطلع شديم مشهورترين مجري خبر شبكه الجزيره از شب عيد فطر محجبه شد. اين خانم مجري پس از اينكه با حجاب و پوشش كامل اسلامي در برابر دوربين ظاهر شد، گفت: «از اين پس شما بينندگان من را با اين هيئت خواهيد ديد.» عمده گويندگان خبر زن الجزيره بدون حجاب در برابر دوربين ظاهر مي شوند. خديجه بن غانا- همان مجري محجبه- گفته كه هيچ اجباري ازسوي مسئولين شبكه الجزيره در اين خصوص نبوده و وي خود نهايتاً تصميم گرفته است تا از اين پس با حجاب كامل در برابر دوربين ظاهر شود. سخنگوي الجزيره هم اعلام كرده كه مقررات داخلي اين شبكه به خانم ها اختيار داده تا هرگونه كه خود مايلند در برابر دوربين ظاهر شوند. خديجه بن غانا گوينده صاحب نام الجزايري تبار بخشهاي تحليلي وخبري در گفت وگو با يكي از خبرگزاري ها گفته كه چندين سال با نفس خود در ستيز بوده و سرانجام به چنين تصميمي رسيده است.
روزهايش پرتقالي باد...

عنوان «بابا تو ديگه كي هستي» تنورين براي هوايي ترين اختراع
اين هم يكي از آن ابداعات خارجكي نسبتاً دسته اولي كه وقتي مي شنوي شان بايد زير لب بگويي جل الخالق، واعجبا، واحيرتا، واشاخ درآوردنا يا يك چيزي تو همين مايه ها: به تازگي دستگاهي اختراع شده كه توسط آن مي توان فيلم ها و تصاوير را به جاي اينكه در مانيتور يا صفحه تلويزيون ديد، در هوا تماشا كرد! با اين وسيله جديد به احتمال زياد يكي ديگر از رؤياهاي علمي و تخيلي بني آدم به حقيقت مي پيوندد. فكرش را بكن، مي ايستي و تخمه مي شكني و توي هوا فيلمت را تماشا مي كني. جالب تر اينجاست كه اين تصاوير، تصاوير سه بعدي ليزري يا به قول استادمان «هولوگرام» نيستند بلكه inputها و ورودي هاي معمولي مثل ويدئو يا سي دي من يا دي وي دي يا... خواهند بود كه در محيط معمولي هوا به نمايش درخواهند آمد. به قول يكي از شعراي جديد المعاصر: زندگي رسم خوشايندي است، زندگي ديدن يك باغچه از شيشه مسدود هواپيماست، زندگي ديدن يك فيلم توي هواست، زندگي جدي جدي زيباست.

نشان «گوشكوب» گوگورين براي اوپن ترين مسئول
يكي ازخبرهايي كه هفته پيش در بعضي محافل منتشر شد خبر بازگشت فائقه آتشين- خواننده دوران طاغوت- به ايران بود. آتشين كه 4 سال پيش از ايران خارج شد و در اين مدت كنسرت هاي ايكس لارژ متعددي در امريكا و اروپا برگزار كرده، هفته گذشته بدون سر و صدا و با اين توجيه كه فلاني توبه كرده، وارد تهران شد. 2 روز بعد از انتشار اين خبر يكي از سايتهاي خبري (gooyaa.com) به نقل از يك مقام آگاه سياسي آمار داد كه بازگشت اين خواننده با كمك وحمايت خاص مشاور پارلماني رئيس جمهور و به منظور بهره گرفتن و تكميل حلقه هنرمندان مشاركت در برنامه هاي تبليغاتي انتخابات هفتم صورت گرفته است. قبل از اين، خبر گنجاندن نيكي كريمي، تهمينه ميلاني، شيرين عبادي و چند نفر ديگر هم در ليست انتخاباتي تهران منتشر شده بود. گفته مي شود اين شيوه بهره برداري تبليغاتي از چهره هاي زن ترانه خوان و هنرمند از روشهاي تابلو گروهك لعنتي منافقين بوده است. به قول خدا: فاين تذهبون؟!

مطالب اين هفته:

2003-11-24T02:49:00.000+03:30

قبل از هرچيز سلام: ...آسمان مال تو باد
گفت وگوي نسل سوم با سامي ابوركبه رئيس مجلس اتحاد دانشجويان غزه / انتفاضه دانشجوها حرف اول را مي زند
من مهدي آنيلي هستم!
سه شنبه بازار:
نشان «ماركوپولوي» بوقورين براي يخ ترين مسافر هندي
عنوان «مخمل خان» گوگورين براي ايول ترين مجوز
لقب «عمركمه صفاكن» هولورين براي جالب ترين فروش
تنديس «برجك داغون» بلورين براي جيغ ترين پاسخ
مدال «ببري خانوم كجايي» تنورين براي كپ ترين شايعه

قبل از هر چيز سلام!

2003-11-24T02:28:00.000+03:30

...آسمان مال تو باد
خبر، كوتاه بود و خلاصه: يك فروند هواپيماي شكاري F_4 متعلق به ارتش جمهوري اسلامي ايران صبح امروز (7/8/82) در حوالي استان زنجان دچار سانحه هوايي شد و سقوط كرد. در اين حادثه هر دو سرنشين اين هواپيما جان باختند.
در بخش هاي بعدي خبري اعلام شد كه اين هواپيما به هنگام حادثه در حال انجام مأموريت آموزشي بوده و به احتمال زياد نامساعد بودن هوا و بروز اختلال در سيستم فني هواپيما علت سقوط آن مي باشد...
مي شد از كنار اين خبر گذشت و يك تأسف ساده خورد و گفت خدا بيامرزدشان وچند تا ناچ ناچ و تمام. اما يك علامت سؤال اين اجازه را به من نمي داد: چرا خلبان يا خلبانهاي اين هواپيما ejact نكرده اند؟! طبق اظهار كارشناسان پرواز، اين هواپيما پيش از برخورد با ديواره هاي كوه منفجر نشده، پس علت عدم خروج اضطراري خلبان و كمك خلبان آن چه بوده؟
و همين علامت سؤال بود كه ما را كشاند به پايگاه سوم شكاري ايران، پايگاه نوژه در چند كيلومتري همدان، جايي كه هواپيماي مورد نظر از آن جا به سمت استان زنجان به پرواز درآمده بود. وقتي رسيديم همدان چندان نياز به پرس و جو نداشتيم، چرا كه انگار در و ديوار پايگاه هم اسم خلبان اين هواپيما را خوب مي شناختند و از او خاطره ها به خاطر داشتند.
سرهنگ خلبان شهيد مظاهر رضائيان، 37 ساله، متولد محله خاكريز شهرستان اسدآباد از توابع استان همدان. به ما گفتند اگر عجله كنيد، شايد بتوانيد به مراسم خاكسپاري اش در اسدآباد برسيد. ما هم همين كار را كرديم. وقتي رسيديم، جمعيتي را كه جلوي چشم مان مي ديديم باورمان نمي شد. انتظارش را نداشتيم! همه آمده بودند، همه تيپ آدم، دانشجو، خلبان، نظامي و غيرنظامي، روستايي، شهري، زن و مرد و دختر و پسر، همه! يكي از خلبان هايي كه آنجا بود مي گفت بچه ها اسم مظاهر را گذاشته بودند: «عقاب همدان» ! مي گفت او براي اطرافيان و شاگردانش نمونه كامل و بارز يك مؤمن واقعي بود كه هميشه پذيراي تمام مأموريت هاي دشوار بود...
حالا اين پرسش در ذهن من فشار مي آورد كه با همه اين ها پس چرا سرهنگ رضائيان به هنگام سانحه هوايي نتوانسته جان سالم به در ببرد؟!
در ميان جمعيت سراغ خلبان مهدي طالبي را گرفتم. مي گفتند او يكي از صميمي ترين رفقاي سرهنگ بوده است. وقتي پيدايش كردم، سرتا پا اشك بود. با اينكه مي دانستم پرسيدن سؤالاتم در آن حال و روز مي تواند يك جور ناداني و وقت نشناسي به حساب بيايد اما چاره اي نداشتم، بايد علامت سؤال ها را بر مي داشتم. خلبان طالبي هم وقتي حرفهايم را شنيد، سري تكان داد و همه ماجرا را برايم تعريف كرد:
سرهنگ شهيد رضائيان و سرگرد شهيد موسي رضاپور رحمتي، در روز حادثه در آسمان زنجان به طور ناگهاني به ابري برخورد مي كنند كه در بين كارشناسان پرواز به ابر CB معروف است. در اين ابر صاعقه هاي شديد وجود دارد و كسي كه وارد آن بشود معلوم نيست بتواند از آن زنده خارج شود، طول عمر اين ابر هم حدوداً يك ساعت است و در ارتفاع پائين هم به وجود مي آيد. گويا پس از برخورد با اين ابر و ايجاد اختلالات فني در دستگاه، خلبان رضائيان متوجه مي شود كه هواپيما در حال سقوط به داخل يك روستاي مسكوني درحوالي زنجان است، به همين خاطر به جاي تلاش براي ejact و خروج از كابين سعي مي كنند تا به هر زحمتي هست هواپيما را از آسمان روستا دور كنند تا به مردم آسيبي نرسد. بعد هم كه به كوه برخورد مي كنند و...
نمي دانستم چه بايد بنويسم، واژه كم آورده ام. كنار هر كس كه مي نشستم خاطره اي داشت كه دوست داشت حتماً برايم تعريف كند و من هم بنويسم. آها، تا يادم نرفته بگذار اين را هم بنويسم، شهيد رضايان 2 تا پسر 12 ساله و 5 ساله دارد، آرين و آيدين. آن روز وقتي در آن بحبوبه جمعيت آرين را يك گوشه پيدا كردم، گريه نمي كرد. مثل يك مرد نشسته بود و دستش را زير چانه زده بود و به عكس پدرش خيره شده بود. كاغذ و قلمم را گذاشتم جلويش تا اگر حرفي دارد، خودش برايم بنويسد. روي كاغذ آرم روي كلاه خلبان ها را كشيد و زيرش هم نوشت: «باباي عزيزم، پرواز تا بي نهايتت راتبريك مي گويم. ادامه دهنده راهت: آرين»!
¤¤¤
وقتي از همدان برمي گشتيم، با خودم فكر كردم اگر من جاي خلبان رضائيان و پور رحمتي بودم، چه كار مي كردم؟ مردم روستا را مي ديدم يا اهرم شليك موشك هاي زير صندلي و ejact را؟ زنده بودنم را قدر مي دانستم يا انسان ماندنم را قبر مي كردم؟! با خودم فكر كردم اگر سهراب جاي من بود، آخر مطلبش را حتماً اين طور تمام مي كرد: كار ما نيست شناسايي راز گل سرخ، كار ما شايد اين است كه در افسون گل سرخ شناور باشيم...
به فكر رنگ سبز پس فردا...

2003-11-24T02:27:00.000+03:30

گفت وگوي نسل سوم با سامي ابوركبه رئيس مجلس اتحاد دانشجويان غزه

انتفاضه دانشجوها حرف اول را مي زند

¤ لطفا مختصري خودتان را معرفي كنيد.
- من سامي ابوركبه ساكن شهر جباليا درنوار غزه هستم. 6 سال سابقه اسارت درزندانهاي رژيم صهيونيستي را دارم و درحال حاضر رئيس مجلس اتحاد دانشجويان غزه هستم.
¤ با توجه به اينكه شما رئيس مجلس اتحاد دانشجويان غزه هستيد، محور صحبتمان را همان دانشجويان منطقه غزه قرارمي دهيم. اول بفرماييد كه نوار غزه چه تعداد دانشگاه و دانشجو دارد؟
- درغزه چهاردانشگاه جامعه الاقصي، دانشگاه اسلامي، جامعه الازهر و قدس المفتوح هست كه دركل چيزي حدود هفتاد هزار دانشجو درآنجا مشغول به تحصيلند.
¤ فعاليت هاي مبارزاتي دانشجوها بيشتر درقالب گروههاست يا بصورت آزاد؟ و اين فعاليت ها به چه صورت اند؟
- درخصوص فعاليتهاي نظامي و استشهادي هر دانشجو وابسته به يك گروه است وطبق برنامه گروهها عمل مي كند ولي درساير فعاليتها همه دانشجوها بصورت مشترك فعاليت دارند، بدون وابستگي به گروهي خاص.
¤ مثلا چه نوع فعاليتهايي؟
-فعاليتهاي فرهنگي. مثل تهيه مجله و خبرنامه، تشكيل جلسات بحث و گفت وگو و اين قبيل فعاليتها در دانشگاه.
¤ چه تعداد ازدانشجويان درمبارزات مسلحانه شركت مي كنند؟
- اغلب دانشجوها جزء گروههاي نظامي هستند و دركارها و برنامه هاي مبارزاتي شركت مي كنند.
¤ چند درصد فعاليت هاي اين دانشجويان بصورت علني است؟
- هشتاد درصد بصورت علني است!
¤ گرايش دانشجوها به كداميك ازگروههاي مبارز فلسطيني بيشتر است؟
- دردانشگاههاي مختلف درصد گرايش دانشجوها به گروههاي مختلف متفاوت است. يعني مثلا دردانشگاه اسلامي تقريبا همه دانشجوها وابسته به حماسند. ولي در جامعه الاقصي بيشتر دانشجويان جزو فتح و شهداي الاقصي هستند.
¤ علت گرايشهاي مختلف به اين شكل دردانشگاههاي مختلف چيست؟
- دردانشگاهها خود دانشجوها هستند كه انتخابات برگزار مي كنند و خودشانند كه تعيين مي كنند.
به هرحال اين گرايشات الان وجود دارد و دانشجويان ممكن است از همان اول با توجه به گرايشي كه به گروهي خاص دارند دانشگاهشان را انتخاب كنند.
¤ تنوع رشته هاي تحصيلي دردانشگاههاي فلسطين درچه حد است؟
- تقريبا تمام رشته ها دردانشگاههاي فلسطين وجود دارند.
¤ كيفيت و سطح علمي دانشگاههاي آنجا به چه صورت است؟
- دانشگاهها از نظركيفيت درسي عالي هستند . چون دانشگاههاي ما با دانشگاههاي ساير كشورهاي عربي ارتباط دارند. و بعضا اساتيدي ازساير كشورهاي عربي براي تدريس به دانشگاههاي ما مي آيند، كيفيت دانشگاهها و سطح علمي دانشجويان ما خوب است.
¤ حتي دانشجوياني كه وقت زيادي براي فعاليتهاي مبارزاتي خودشان مي گذارند؟
- دانشجو خودش وقت خودش را تنظيم مي كند. مثلا صبح مياد دانشگاه و درس مي خواند و عصر به كارهاي مبارزاتيش مي پـردازد. به عنوان نمونه نائل الداوي دانشجوي شاگرد اول دررشته ادبيات عرب بود كه درمبارزات شهيد شد.
¤ چه تعداد ازدانشجوهاي شما اسيرند؟
- خيلي زياد. متأسفانه آمار دقيقي از آنها نداريم.
¤ دانشجويي كه اسير مي شود وقتي پس از سالها اسارت از زندان آزاد مي شود، وضعيت ادامه تحصيلش به چه صورت است؟
- دانشجويي كه زنداني مي شود، اسارتش هرچند سالي هم كه باشد درطول مدت اسارتش هم براي دانشگاه دانشجو محسوب مي شود. جا و حقش تا زمان بازگشتش محفوظ است.
¤ درحال حاضر دانشجويان شما با چه مشكلاتي روبرو هستند؟
- اشغالهاي پي درپي ومكرر مناطق مختلف غزه و وجود ايستهاي بازرسي رفت وآمد دانشجويان را به شدت مشكل كرده است. مثلا طي كردن يك مسير 5 كيلومتري ممكن است 7-6 ساعت طول بكشد. و مسئله مهم ديگر مسئله هزينه تحصيل است. با توجه به اينكه دانشگاههاي ما از دانشجو براي ثبت نام شهريه مي خواهند، دانشجويان زيادي هستند كه درشرايط موجود پرداخت اين مبلغ برايشان بسيار دشوار است.
¤ چه تعداد ازدانشجويان فلسطيني به خاطر وضعيت سخت موجود از جمله نداشتن هزينه دانشگاه مجبور به ترك تحصيل مي شوند؟
اين مشكلي است كه ما هرروز با آن روبرو مي شويم. هر روز تعدادي ازدانشجوها مجبور به ترك تحصيل مي شوند. ما هميشه سعي درحل اين مشكل داريم.
¤ به نظر شما حركت دانشجويي چقدر تا به حال درروند ادامه انتفاضه نقش داشته و شما آينده انتفاضه را با توجه به آن چگونه مي بينيد؟
- مسلما حركت دانشجويي خيلي مهم و به شدت حساس است و نقش بسيار تعيين كننده اي در روند انتفاضه داشته و دارد. دانشجويان و قشر تحصيلكرده ما به آزادي فلسطين به وسيله ادامه مبارزات خيلي اميدوارند و براي تحقق و دست يابي به آن از جان مايه مي گذارند. حركت و انتفاضه دانشجويان مسلمان حرف اول را درفلسطين مي زند.

2003-11-24T02:26:00.000+03:30

من مهدي آنيلي هستم!
ادواردو آنيلي (Edoardo Agnelli) تنها پسر ثروتمندترين خانواده ايتاليايي يك مسلمان شيعه بود. پدر او سناتور جاني آنيلي مرد ثروتمند و معروف ايتاليا، مدير و سهامدار اصلي و صاحب كارخانجات اتومبيل سازي فيات و فراري، كارخانجات هلي كوپترسازي، بانك، بيمه، شركت هاي ساختماني، شركت مد، باشگاه يوونتوس و روزنامه لاستامپا و... و مادر او يك پرنسس يهودي است.
خانواده آنيلي درآمد سالانه اي بالغ بر 60ميليارد دلار دارد، يعني تقريباً سه برابر درآمد نفتي ايران در يك سال! ادواردو در 24آبان سال 1379 در يك واقعه مشكوك درگذشت. انجمن اسلامي فارغ التحصيلان ايتاليا در ايران، پس از اين حادثه اعلام كردند كه او مسلمان و شيعه بوده و براثر توطئه صهيونيستها به شهادت رسيده است و روزنامه كيهان در همان روز آن را منعكس ساخت. در آن روز رسانه هاي ايتاليا پيدا شدن جسد او در زير يك پل در اتوباني در ايتاليا را خبر داده و عمدتاً خودكشي را به او نسبت دادند.
ادواردو به دوستان ايراني خود تأكيد كرده بود كه براي ترك ايمان به اسلام به شدت تحت فشار خانواده قرار گرفته است و حتي او را به زور در يك درمانگاه رواني خصوصي ويژه ميلياردرها در نزديكي مرز سوئيس به طور كاملاً مخفي بستري كرده بودند و پزشكان يهودي با گرايش شديد به صهيونيسم، از طرف خانواده آنيلي مأموريت داشتند تا تدابيري براي شستشوي مغزي او و جدايي اش از اسلام اتخاذ كنند.
شنبه اي كه گذشت سومين سالگرد شهادت ادواردو آنيلي بود، به همين خاطر رفتيم سراغ دكتر قديري ابيانه- سفير اسبق ايران در ايتاليا- نزديكترين دوست ايراني ادواردو تا بعضي از سؤال هايمان را از ايشان بپرسيم. دكتر قديري هم به گرمي ما را مهمان سخنانش كرد. البته ترجيح داديم شكل مطلب را از حالت مصاحبه اي خارج كرده و به همين صورتي كه مي بينيد دربياوريم:
اسلام آوردن ادواردو
ادواردو متولد نيويورك است. زماني كه در آمريكا مشغول تحصيل بود، در 20سالگي يعني 4سال قبل از انقلاب وقتي قرآن را در ميان كتابهاي كتابخانه مي بيند، كنجكاو مي شود و آن را باز مي كند و شروع مي كند به خواندن و در اين مورد مي گفت من احساس كردم اين كلمات، كلمات انساني و بشري نيست و كلمات حق و نوراني است، هرچه بيشتر مي خواندم به اين مسأله بيشتر پي مي بردم. در همان زمان به اسلام ايمان مي آورد و نام هشام عزيز را براي خود انتخاب مي كند.

مهدي آنيلي
ادواردو قبل از انقلاب اسلامي مسلمان شده بود و نام هشام عزيز را براي او انتخاب كرده بودند. پس از پيروزي انقلاب اسلامي تحت تأثير انقلاب اسلامي و شخصيت امام خميني(ره) و به دنبال ملاقات و گفتگو با دوستان ايراني اش شيعه شده بود. زماني كه آقاي فخرالدين حجازي در سال 1359 به ايتاليا سفر مي كند و با ادواردو آشنا مي شود از او مي خواهد كه يك بار ديگر تشرف خويش را به تشيع اعلام نمايد. سپس آقاي فخرالدين حجازي نام مهدي را براي او انتخاب مي كند. وي در مكالمه و مكاتبه با دوستانش از نام مهدي استفاده مي كرد. مهدي آنيلي در فروردين سال 1360 با حضرت امام خميني(ره) ديدار كرد و بعدها از اينكه امام در آن ديدار پيشاني اش را بوسيده به عنوان يكي از بهترين خاطرات زندگي اش ياد مي كرد. اين شهيد عزيز قرار بود يك ماه قبل از شهادتش به ايران بيايد و قصد داشت به ديدار مقام معظم رهبري برود ليكن والدين او براي ممانعت از سفر او به ايران، گذرنامه اش را پنهان كرده بودند!

پسر سلطان شراب
ادواردو همواره به دنبال اين بود كه دوستان و بستگانش را نيز با اسلام آشنا كند. در يكي از سفرهايش به ايران يكي از دوستانش را با خودش آورده بود و به من گفت كه او را تا مرز اسلام آورده ام. جالب است كه آن دوستش هم پسر سلطان شراب ايتاليا بود كه بعد از بحث هايي او هم اسلام آورد و مسلمان شد، يعني اينكه فرزند بزرگ ترين توليدكننده و صادركننده شراب ايتاليا از طريق ادواردو مسلمان شد. الان او هم زنده است و در ايتاليا منزوي است و در يك آپارتمان در شهر رم زندگي مي كند.

ازدواج ادواردو
مهدي آنيلي در جواني نامزدي ايتاليايي داشت. تلاش كرد او را مسلمان و به رفتار اسلامي متعهد كند ولي موفق نشد. لذا از نامزدش جدا شد. ادواردو مايل بود كه با يك دختر مسلمان ازدواج كند اما باتوجه به محدوديت هايي كه خانواده اش برايش ايجاد كرده بود، امكان ازدواج با دختر مسلمان را نداشت. لذا ازدواج نكرده بود و طبيعتاً فرزندي نيز نداشت.

جمله هاي باحال
يك بار در آمريكا به بازديد از يك كارخانه هلي كوپترسازي رفته بود و مقامات كارخانه و ژنرال هاي ارتش آمريكا برايش توضيح مي دادند. در بازديد به يك هلي كوپتر مي رسند كه درموردش مي گويند اين هلي كوپتر همه تكنولوژي برتر جهان را در خود دارد و پيشرفته تر از آن ساخته نشده و در توضيح مي گويند كه از همان هلي كوپترهايي است كه در جريان طبس به كار رفته است. ادواردو مي گويد در طبس كه اين هلي كوپترهاي آمريكايي شكست خورده اند و آن ژنرال آمريكايي هم در پاسخش مي گويد خداي آنها از هلي كوپترهاي ما قوي تر بود. بعدها مهدي براي يكي از دوستان ما گفته بود كه با تمام سختي ها و مصائبي كه به من وارد مي شود هر از چندگاهي چنين جمله هايي من را سرحال مي آورد!

حرم امام رضا(ع)
براي اولين بار كه به مشهد رفته بود به او گفتم كه چون اولين بار است كه به زيارت مي روي هر آرزويي داشته باشي برآورده مي شود. وقتي برگشت از او پرسيدم كه از امام رضا چه خواستي؟ گفت از او خواستم كه قلب پدرم را نسبت به من مهربان كند. گفتم ديگرچه خواستي؟ گفت هيچي! گفتم چرا؟ گفت چون سرش خيلي شلوغ بود، خيلي ها بودند كه از او چيزهايي مي خواستند!

سايت ادواردو
جهت اطلاع علاقمندان بد نديدم كه اين قسمت را هم يادآوري كنم كه به همت آقاي دكتر قديري ابيانه و بروبچه هاي باحال مؤسسه عصر انتظار، يك سايت و يك وبلاگ مخصوص شهيد آنيلي راه اندازي شده است. آدرس سايت: www.edoardo.ws
و آدرس وبلاگ: edoardo persianblog com است. در اين سايت و وبلاگ تمام مطالب مربوط به ادواردو، مصاحبه هاي انجام شده با دوستانش و عوامل سازنده فيلم مستند ادواردو و خود فيلم و عكس هاي مربوطه و غيره و غيره موجود مي باشد. خود دكتر قديري هم يك وبلاگ دارند به اين آدرس: ghadiri.persianblog.com
در ورودي اين سايت هم نوشته شده: از كساني كه مي توانند ما را داوطلبانه در طراحي صفحات اين سايت ياري كنند كمال تشكر را داريم.

و حرف آخر
متن زير قسمت پاياني نامه اي است كه ادواردو در تاريخ 3مي 1980 نوشته است.راهش پر رهرو باد:
اميدوارم الله شما را هدايت كند. اميدوارم او شما را حفظ كند، لطفاً محتاط باشيد. زيرا من امروز احساس قوي اي نسبت به شما دارم. اميدوارم الله هميشه با ما باشد.
ادواردو آنيلي

سه شنبه بازار

2003-11-24T02:21:00.000+03:30

نشان «ماركوپولوي» بوقورين براي يخ ترين مسافر هندي
در يكي از روزنامه هاي صبح آگهي چاپ شده بود از طرف يك دفتر جهانگردي ومسافرتي بااين تيتر: «مسافرت به هند با مسافري از هند»، يعني به همراه جناب ايرج خان نوذري كه درسريال مسافري از هند نقش عموي عجيب الغريب و يخ سيتا خانم را بازي مي كنند. بالاخره اين هم يك راه پول درآوردن است ديگر. اگر فردا پس فردا ديديد آگهي چاپ شد كه «بازديد از اوين به همراه محمود» يا «به چند تا قلچماق نيازمنديم، ترجيحا ً سلطان» يا «زمين هاي ملارد به فروش مي رسد: رانت خوار كوچك» يا غيره و غيره، خيلي تعجب نكنيد. آها، اين يكي را هم بخوانيد. اين آگهي در آخرين شماره يك نشريه سينمايي به چاپ رسيد ه است:فراخوان بازيگر جهت ساخت يك مجموعه تلويزيوني با حضور عليرضا خمسه. به همكاري بازيگري ـ دختري جوان ـ داراي ويژگي هاي عليرضا خمسه نيازمنديم! متقاضيان مي توانند...

عنوان «مخمل خان» گوگورين براي ايول ترين مجوز
در كنار شنيدن اخبار مربوط به تلاش هاي بي دريغ و شبانه روزي بعضي ها براي به سرانجام رساندن پرونده خبرنگار ايراني الاصل كانادايي و نقد و نظر در مورد جايگاه اعطاي جايزه صلح نوبل به شيرين عبادي و اينكه در مراسم اصلي نوبل قرارست دوتا از خواننده هاي او پس اوپسينگ آمريكايي براي اين خانم آواز بخوانند و خبرهايي مهيج و غريب العجيبي از اين دست، چيزهايي به گوش آدم مي رسد كه هوش آدم را به جد شرمنده خودش مي كند و كاري مي كند كه دوگوله بدجوري شيرين بزند. مثلاً اين خبر كه در روزنامه ابرار به چاپ رسيده: «رئيس اداره پرورش گوسفند، بز و حيوانات سبك! اعلام كرده كه به زودي براي طرح هاي پرورش گربه مجوز صادر مي شود»! كه احتمالاً و ان شاءالله خير است. ما ضمن تبريك به رئيس اداره حيوانات سبك، آرزو مي كنيم با اعطاي اين مجوز گره از مشكلات گلوگير و خفه كن ملت حل شود و مملكت ميوآباد گردد. يك شعري هست كه مي گويد عجب صبري خدا دارد...، شاعر راست مي گويد. واقعاً عجب صبري خدا دارد!

لقب «عمركمه صفاكن» هولورين براي جالب ترين فروش
حالا كه توي اين دنياي بي درو پيكر اينترنت از جون مرغ تا شير آدميزاد خريد و فروش مي شود، چه دليلي هست كه بهشت را در آن نتوان خريد يا فروخت؟! جدي مي گويم ها، اين كاري است كه اخيراً يكي از سايت هاي اينترنتي به آن پرداخته است. (buyintoheaven.com) مسئولين زبل اين سايت به طور رسمي و با سند و مدرك ضمانت شده، آن هم با گارانتي، قطعه زمين هاي بهشت را به مشتريان آن لاين شان مي فروشند. البته گارانتي آنها شامل سارقين بانك ها، اختلاس كنندگان و آتش زنندگان جنگل نمي شود و احياناً اگر زبانم لال شما مردن فرموديد ولي به بهشت نرفتيد هم پول پرداختي برگشت داده مي شود! اين گواهينامه هاي بهشت قيمتي بين 10 تا 15 دلار دارند. ارزونه نه؟! راستي ما قصد داريم كاسبي اين حضرات را با خريد يكجاي كل جهنم به هم بزنيم. در صورتي كه جهنم را خريديم هيچكس را آنجا راه نمي دهيم، به اين ترتيب ديگر براي رفتن به بهشت نيازي به سند و مدرك وگواهينامه گارانتي دار نيست!

تنديس «برجك داغون» بلورين براي جيغ ترين پاسخ
مركزاطلاع رساني فلسطين خبر داده كه رژيم صهيونيستي درحال آزمايش سلاح جديدي است كه يك شركت اسرائيلي- آمريكايي به نام كورنرشوت آن را توليد كرده است. اين سلاح مي تواند از زواياي مختلف، قرباني خود را هدف قرار دهد بدون آنكه كاربر آن ديده شود يا باخطري مواجه گردد. اين سلاح مجهز به صداخفه كن و اشعه ليزر براي افزايش دقت اصابت گلوله نيز هست. اما جالب اينجاست كه درست يكي دو روز بعد از اعلام اين خبر، از طرف شخصي كه احتمالاً يك فلسطيني ست تصوير يك نوع «قلاب سنگين دوربين دار» بر روي اينترنت منتشر شد كه در زير آن هم نوشته شده: واين هم پاسخ فلسطيني ها به اسلحه جديد اسرائيل! كه طبق نظركارشناسان سه شنبه بازار اين ، يك نوع دهان كجي ازنوع جيم و فونت وايتكسي است كه مي تواند حرص آريل گوريل را تا ميزان نامشخصي فرتينگ فرتونگ نمايد.

مدال «ببري خانوم كجايي» تنورين براي كپ ترين شايعه
سه شنبه پيش تصاوير نقاشي شده از زني كه صورت و نيمي از بدن او شبيه ببر است، به صورت گسترده در قسمتي از شهرستان قم منتشر شد و پشت سر آن اين شايعه كه: زني قرآن را پاره كرده و سپس به دليل اين اهانت به كتاب آسماني نيمي از بدنش به شكل بدن ببر درآمده است!! شنيده بوديد خدا طرف را سوسك مي كند، اين يك مدلش را هم بشنويد. خلاصه فرداي آن روز شايعه دومي منتشر مي شود كه زن ببرنما توسط نيروي انتظامي اعدام شده است و همين دستمايه اي مي شود براي برخي قاط هاي عزيز تا بريزند توي خيابان و شيشه بشكنند و بانك آتش بزنند و... و بازداشت بشوند. فرمانده انتظامي قم گفته 3 عكاس كه در محل كار خود با مونتاژ تصوير و تكثير آن بر افزايش تنش تأثير گذاشتند دستگير شده اند. شبيه همين ماجرا در كرمانشاه هم رخ مي دهد و شايعه اي مبني بر وجود موجودي ناشناخته پخش مي شودكه بعداً معلوم مي شود اين موجود خفن ،گرگي بوده كه توسط روستاييان كشته مي شود. نيروي انتظامي وعده داده انگيزه عاملان انتشار چنين شايعاتي را بكشفد.

مطالب اين هفته:

2003-11-12T17:56:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام: موج مرده
رأي من را به چه قيمت مي خريد؟
وبلاگ سيتی: اينجا وبلاگ آمريكاست!
حرفهای ژنريک: نرم
رنگين کمان: سرخ
يک لقمه: بخوان مولا
برسد به دست...

2003-11-12T17:55:00.001+03:30

رأي من را به چه قيمت مي خريد؟
نمي دانم چرا وقتي مي گويند «حقوق بشر» و شعار سر مي دهند، همه به ياد نبود مانتوهاي تنگ و كوتاه نبودن شلوارها و اجازه نداشتن سركردن روسري ها و شال هاي يك وجبي (به جهت هوا خوردن) و دل هاي گرفته و افسرده از كمبود دمبل و ديمبل و ديش ديش و يا نپوشيدن كتاني هاي پاشنه دار و اسپورت سيصد و پانصدهزار توماني و نگذاشتن ريش هاي لنگري و خط ريش هاي چكمه اي مي افتند، به ياد ميتينگ هاي سوت و كفي و خوش باش بازي و عقده واكني مي افتند.
چرا به ياد آن روزهايي كه نماينده اي به جاي احساس منتخب بودن از سوي مردم، احساس مي كرد كه تنها و تنها ميز و صندلي اش اختصاص به منافع حزبي اش دارد و فكر مي كرد كه افتادن به جان رقيب و گفتن «خفه شو!» در صحن مجلس و بزن بزن و نشستن در پشت در مجلس و دير آمدن هايي كه كار مملكت ساعت ها لنگ در هوا بماند و مجلس رسميت پيدا نكند، گير دادن به مسائلي مثل كنوانسيون حقوق زنان و استيضاح هاي پرعلامت سؤال و رأي دادن هايي دوباره و پرعلامت سؤال و تعجب به وزراي استيضاح شده و...، كسي به ياد حقوق بشر نيافتاد؟ يعني هيچ كدام از اين ها را تضييع حقوق بشر نمي دانند؟!
آقايان «تضييع حقوق بشر» از نوع دردناك و وحشتناكش اينست كه شخصيت و هويت و افكار و عقيده مردم را به سخره بگيرند و براي پيدا كردن ميز و صندلي و مسندي در مجلس كارت اينترنتي پخش كنند كه برويم پنج يا ده ساعتي اينترنت، چت كنيم و غم و دردهاي كهنه و قديمي را فراموش كنيم و فراموش كنيم كه حقي داريم كه در ازاي رأيمان، در حق ما بايد ادا شود، و يا در مسابقه اي و قرعه كشي با گرفتن دوربين و چرخ خياطي و... برويم خوش باشيم و يا ساعت هايي از اوقات يادگيري درس فرزندانمان را از دست بدهيم تا روي آنها تأثير بگذارند در جهت اهداف خودشان، اين ها تضييع حقوق بشر نيست؟!
متأسفانه گاهي اوقات در مجلس گرامي مان شاهد چنين «مته به خشخاش گذاشتن هايي» بوديم كه حاصلي جز دعوا، تشنج افكار عمومي، جو آفريني و هدر رفتن سرمايه و وقت و تضييع حق و حقوق مردم نداشته: حال چرا با نزديك شدن به انتخابات مجلس هفتم، مسائل كهنه و نخ نمايي را پيش مي كشيد كه پايانش از اولش هم روشن تر و بديهي تر است. به خدا تضييع حقوق بشري هم اگر بود، با بعضي كارهايي كه انجام مي دهيد چندين برابر شد. اگر ياد بگيريم كه به جاي شعار و بهانه جويي اول خودمان به وعده ها عمل كنيم و بعد برديگري خرده بگيريم، آنوقت است كه مي شود به آينده اميدوار بود. كپي برداشتن از منابع خارجي همچنان كه در جريان كنوانسيون حقوق زنان نيز شاهدش بوديم، به هيچ وجه سازگاري با هويت ملي و مذهبي ما ندارد. ما چگونه مي توانيم منابع و قوانيني را كه به هيچ عنوان سنخيتي با جو عمومي كشورمان ندارد، در جامعه به اجرا در بياوريم؟ «تساوي» كه غرب همواره سنگ آن را به سينه مي زند، در حالي كه خود از تعريف نادرست اين قاعده در درون خود رنج مي برد، راه حلي نبوده و نيست كه بتواند حتي مانعي را نيز از سر راه ما بردارد.
اين قوانين هم مثل آن كفش هاي زبانه درازي مي مانند كه در خارج بنا به سليقه شخصي آن ها وارد بازار شده بود و در ايران بنا به شرايط زماني و عقب نماندن از آنها «مد» شد!

قبل از هر چيز سلام!

2003-11-12T17:55:00.000+03:30

موج مرده
بعد از گذشت چند ماه، بالاخره سعيد ابوطالب و سهيل كريمي- مستندسازهاي تلويزيوني- از اسارت نيروهاي متجاوز در عراق آزاد شدند و به ايران برگشتند و مورد استقبال گرم كلي از مردم و مسئولين قرار گرفتند.
ديروز وقتي به موبايل سعيد ابوطالب زنگ زدم، با صداي خسته و كوفته مي گفت فلاني، الان فقط دوست دارم 2 دقيقه وقت پيدا كنم و بگيرم بخوابم!
شبي كه خبر آزاد شدنشان را از اخبار شنيدم، هم خوشحال شدم و هم شوكه. خودت كه مي داني، سعيد و سهيل درست شب 13 آبان آزاد شدند. كاري ندارم كه انتخاب اين تاريخ توسط آمريكايي ها چه فونت پيامي داشته، مثبت يا منفي يا خنثي؟ كاري ندارم كه اسير كردن 2 مستندساز مجوزدار هيچ وجه تشابهي با دستگيري جاسوسان مچاله سفارت آمريكا در تهران مي تواند داشته باشد يا...
اما، راستش را بخواهي، وقتي صحنه هاي مربوط به ورود سهيل و سعيد را به مرز ايران ديدم، ذهنم يكراست رفت سراغ فيلم «موج مرده» ابراهيم حاتمي كيا؛
خصوصاً و خصوصاً آن صحنه اي از فيلم كه سردار مرتضي (فرمانده نيروهاي ويژه دريابان) از روي عرشه كشتي قديمي، تكه هاي قايق شكسته شده همسر و عروسش را مشاهده مي كند و مطمئن مي شود كه آنها در اثر طوفان شب گذشته در دريا غرق شده اند. در همين هنگام سر و كله هلي كوپتر آمريكايي كه از ناو نظامي وين سنس (مستقر در خليج فارس) به هوا برخاسته و در آب هاي قانوني ايران مشغول پرواز است، پيدا مي شود. مرتضي آرپي جي خودش را برمي دارد و به سمت هلي كوپتر نشانه مي رود تا آن را منهدم سازد. اما خلبان هلي كوپتر بالاي سر مرتضي توقف مي كند و آرام آرام به عرش كشتي نزديك مي شود، مرتضي انگشتش را روي ماشه مي گذارد تا كار را تمام كند، درب هلي كوپتر تا نصفه باز مي شود و توسط يك سرباز آمريكايي چند شاخه گل به سمت مرتضي پرتاب مي شود، مرتضي باز هم هلي كوپتر را نشانه مي رود و انگشتش را روي ماشه مي فشارد، اين بار درب هلي كوپتر به طور كامل باز مي شود و همسر و عروس مرتضي كه با كمك خلبان اين هلي كوپتر از طوفان شب قبل نجات يافته اند از آن پياده مي شوند و اين بار او با حالتي ناباورانه اسلحه را از جلوي صورتش كنار مي برد و لابه لاي گل ها آرام بر روي زمين مي گذارد و هلي كوپتر هم به سمت ناو باز مي گردد!
¤¤¤
به قول سهراب: من اناري را مي كنم دانه و به دل مي گويم
خوب بود اين مردم، دانه هاي دل شان پيدا بود
مي پرد در چشمم آب انار،
اشك مي ريزم!
به فكر رنگ سبز پس فردا...

رنگين کمان

2003-11-12T17:54:00.000+03:30

سرخ
«به نام خالق آسماني ها»
مي گويي: «قدم سومي در كار نيست، هر چه برمي داري از اين پس بايد قدم، درش قدم بردارد تا به قدم بعديت برسد.»
چرا اين قدر پيچيده؟ يادت مي آيد، قبل ها ساده تر برايم جمله بندي مي كردي. اين همه پيچيدگي، من را ناتوان كرده است. يعني چه اين جمله اي كه گفتي؟
من بي توجه به گفته تو، به سفرم ادامه مي دهم.
چه بوي خوشي مي آيد... كاش حالا كه نيستي تا ببويي، كمي هم من به جاي تو استشمام كنم تا وجودم را ازاين عطر خوش آكنده سازم، آن وقت، وجودم را برايت به هديه مي آورم. آه... چقدر رويا...
رد بو را دنبال مي كنم. چشم بسته، عطر، قدم هايم را بر مي دارد. به ناگاه مي ايستم. به ناگاه، چشم وا مي كنم، به ناگاه روي زمين مي افتم.
همه اين ناگاه ها را عطر، علت است. اكنون، من درون يك لاله زار دراز كشيده ام، لاله هايي به رنگ خون، به رنگ سرخ، به رنگ لاله...
بلند مي شوم. يك قدم آن طرف تر مي روم؛ قدم قبلي را برايت خالي كردم. ديگر نمي گويم، كاش در كنارم بودي...، يك «جا» برايت خالي گذاشته ام.
لاله به لاله، سرمست تر، سبك تر، شادتر.
چه كرده است او؟ هيچ چيز كم نگذاشته است، براي عاشق بودنش، هيچ چيز.
ولي انگار من، تا به حال در دياري ديگر، سرگردان بودم. در دياري كه او نبود، اين را مي دانستم هم...
ولي حالا، در اين ديار به جست وجوي او مي گردم و قدم برنداشته او رامي يابم. خودت مي داني كه... ذره اي نيست جلوه گر او نباشد، چه رسد به يك قدم!
لاله وار با استقامت و ايستاده قدم بر مي دارم. تماشا مي كنم، مي بويم، مي بوسم اين همه را، اين همه اي كه روي هم «او» نمي شوند. «او» دنيايي است عظيم تر و زيباتر از دنياي اين من كوچك...
گاه، لاله اي سر به زمين مي نهد. خوب كه مي نگرم، مي بينم جايش لاله اي ديگر از زمين مي رويد. از لاله به آسمان، مي برم نگاهم را، چه شباهت عجيبي است، ميان اين دو. ميان لاله و آسمان و چقدر لاله با آسمان، آشنا و صميمي به نظر مي رسد. آن چنان كه همگي بر انگشتان پا، صاف و مستقيم ايستاده اند تا شايد به آسمان برسند...
من در آسمان قدم مي زنم. اين لاله زار، آسماني ديگر است، آسماني ها با هم، يك آسمان، ساخته اند روي زمين و من باز، تماشا مي كنم، مي بويم، مي بوسم اين همه را، اين همه اي كه روي هم «او» نمي شوند...
كاش همه، سرخ و لاله وار، آسماني شويم «سرخ»
فائزه نوري زاد

حرفهای ژنريک

2003-11-12T17:53:00.001+03:30

نرم
ببين كه چقدر سبك روي آسمان پرواز مي كنند.
ببين كه چه زيبا و پاكند
ببين كه همگان آنها را دوست دارند. اشكهاشان را ببين كه چه زلال است
صورتش سفيد، خالي از تمام بدي ها، يكدست.
آنقدر خود را خالي از بدي ها كرده كه ديگر وزني ندارد، در آسمان معلق است. او خدا را مي پرستد.
بنگر، كه او نزديكتر از همه ما به خداست چون بالاترين هاست.
تمام سياهي ها را شسته از وجود خود! پاك! سبك و عاشق!
از نوعي ديگر لذت مي برد. او با عشق لذت مي برد
با عشق در آسمان پرواز مي كند، با عشق مي گريد آنقدر مي گريد كه تمام مي شود
تمام وجودش سرشار از اشك و عشق است.
بسيار عاشق است. عاشق الله
او آن قدر عبادت كرد تا خدا او را برد پيش خودش.
كاش مي شد كه ابر باشم. مثل او. زيبا.
گريه كنم، تمام شوم تا ديگران سيراب شوند....
مهدي صادقي

وبلاگ سيتی

2003-11-12T17:49:00.000+03:30

اينجا وبلاگ آمريكاست!

سلام
من آخرش چي كار كنم از دست اين رئيس! از بس هولم كرد هفته پيش آدرس وبلاگ يونس شكرخواه را اشتباه نوشتم! حالا اشكالي نداره، رئيس جون! زياد خودتو ناراحت نكن! ما فكر مي كرديم پيش رئيس پارتي داريم و هواي ما را خيلي دارد ولي مثل اين كه اين طوريها هم نيست.
اين آدرس وبلاگ يونس خان: http://younesspace.blogspot.com
قرار بود امروز يك وبلاگ آمريكايي معرفي كنيم نه؟!
اين وبلاگ درسته كه وبلاگ آمريكاست، ولي ايرانيه! وبلاگ «آمريكا، آزادي و دمكراسي!!» يك وبلاگ دو زبانه فارسي و انگليسي و صاحبش هم «گل كوهي» است! (اسمشه ديگه!)
اين «گل كوهي» ما دانشجوي دكتراي مهندسي شيمي در آمريكاست! و درمورد مسائل مختلف در ايران و آمريكا در وبلاگش صحبت مي كند! البته اهم مطالبش رو بايد در وبلاگ انگليسي زبانش بخوانيد. در وبلاگ آمريكا به غير از مطالب روزانه آدرس هاي مختلفي از قبيل اخبار و اطلاعات آمريكا، اخبار و پايگاه هاي جالب، پايگاه هاي عربي مثل چهره واقعي آل سعود و وهابيت، و تعداد پايگاه هاي انگليسي معرفي شده اند.
گل كوهي جزء اولين وبلاگنويسان ايراني محسوب مي شود و قديمي هاي وبلاگ نويس به خصوص بچه هاي خبرگزاري جارچي به خوبي ايشان را مي شناسند. به غير از اين وبلاگ دو سه تاي ديگه اي هم وبلاگ دارد مثل: تارداشت
(tardasht blogspot com)، منتظري، اصلاحات و دو درس براي ظهور! (dars persianblog com)، پراكنده و...
فعلاً آدرس وبلاگهاي فارسي و انگليسي آمريكا را يادداشت كنيد:
amrika persianblog com و america persianblog com
از مطالب وبلاگش هم به بخش كوتاهي از يك نوشته هاي چند روز گذشته بسنده مي كنم: اين روزها بحث جوايز نوبل مخصوصاً نوع صلح آميزش داغ است. لطفاً كشوري را نام ببريد كه سه نخست وزيرش پشت سر هم جايزه صلح نوبل را برده اند. اگر نام كشور را درست برديد و مخلص اين سه نخست وزير صلح دوست هم بوديد ميتوانيد اميدوار باشيد كه شما هم اين جايزه را روزي ببريد. حالا جداي از اين برنده پارسال اين جايزه كسي بود كه مسئول مستقيم كشتار بيش از شصت هزار ايراني بي گناه در كمتر از يك سال در خيابانهاي ايران بود. منظورم سال 1357 است. همين آقا طرح حمله به ايران از طريق پياده كردن نيرو در طبس را هم ريخته بود كه خداوند سوره فيل را بر آنها نازل كرد... شناختيدش؟
¤¤¤
خب! بچه ها! Gozareshgar ديگه مثل اين كه از دست رفته! ولي joojegozareshgar كه هنوز هست! پس اين ايام مبارك، دعا فراموش نشود!
قربان شما گزارشگر رئيس اينا

برسد به دست...

2003-11-12T17:45:00.001+03:30

مريم- ح از كرمانهرچند زيرپوستم قيلي ويلي مي رود كه خاطره ات را براي اذهان عمومي چاپ كنم اما دندان مي گذارم روي وجدانم و درخصوص عمليات هاي تروريستي اكيپ ياس101 بي خي خي قورت مي دهم. درضمن قانون شماره 1 من را كه مي داني؟ در نامه دوم ات هم اگر فاميلت را اينجوري بنويسي خودم يكي برايت اختراع مي كنم، امتحانش مفت است. به همه كرماني ها بگو: ريه هاتان پر اكسيژن اميد!
فاطمه صالحي، دانشجوي كامپيوتر ازاصفهان
آبگوشت مگر كم چيزي است؟ اگر تو حس مي كني كه مطالبت آبگوشتي است، به خودت بناز هوارتا. وقت كردي يك خرده خودزني كن!
مهديه بد، دانشجوي مديريت از اون ترنت
نامه پستي تو به دست من نرسيده، يا آدرس روزنامه را اشتباه نوشته اي و يا مأموران بالدار برونكاي خبيث در راه ترتيب نامه ات را داده اند. جام بي خيالي را سربكش و دوباره بنويس.
زهرا يزدان شناس از اون ترنت
عجب تيكه هيجده چرخي انداخته اي به من. سوسك شدم، رفتم توي شيلنگ شنا كردم، كپك زدم، صورتم نيم كيلومتر كش آمد، دودشدم، پوف... بماند
نازنين فائزي از اون ترنت
علف بايد به دهان بزي خوش بيايد، يكجور جمع المثل است، يعني من كه تاالان فكرمي كردم هست. بعد اصلا كي به تو گفته جواب نامه ديگران را بخواني؟ هان؟! در ديزي باز است حياي... نه، نه، هيچي. بچه همسايه بود! اگر قرار باشد لبه لنگرت به هر جيغيل سنگي گير بدهد، تا وقتي برسيم به قطب شمال كه روي عرشه دسته جمعي فسيل مي شويم. زندگاني سيبي است، گاز بايد زد با پوست!
دل پي يرو از اون ترنت
من هم تي يري هانري، هستم، يك مسافر. از تو چه پنهان كه اهل نانتم اما الان در روستاي قليش قرشاق زندگي مي كنم. از آشنايي با تو هم خيلي خوش وقتم. درضمن نسل سومي ها به هركس كه ياعلي بگويد، مي گويند علي يارت و اين يعني اگر هستي بزن بريم هيمالايا.
بودا از اون ترنت
نوشتي: «... ازطرف من به بعضي ها زيارت قبول بگيد-» ، بودا جان كلمه «بعضي ها» دراين جا محل اشكال است و به شدت در ابهام به سر مي برد. چون جز من بدبخت، اينجا همه زيارت قبولي اند! حالا سوژه تو كدام شان است، آي دونت نو. قرآن بالاي سرم، بالش من انجيل، بستر من تورات، زيرپوشم اوستا، مي بينم خواب: بودايي درنيلوفر آب!
ahoora از اون ترنت
چطوري خواننده الكي صفحه؟! از اينكه با روزنامه كيهان به خاطر داشتن صفحه اي مثل نسل سوم سيتي ابراز همدردي كرده اي و خودت را در غم حسين شريعتمداري شريك دانسته اي، متشكرم. ولي اگر غلط نكنم مصطفي قمري وفا (يا امثالهم) تورا كوك كرده و به واسطه روابط رانتيكش يك حال حسابي هم به حسابت ريخته تا مرتب به ما ضدحال بزني، چون ردپاي سوتي هاي اين بابا در ايميلت قلمبه مي زند، قلمبه!
مريم آزموده فر، دانشجوي فيزيك از اون ترنت
ببين، اسم majica براي تو آشنا نيست؟! نه؟ اكشالي ندارد، همينجوري پرسيدم. آخه مي داني، بعضي ها اين جناب ايكس هايپربوليك ما را بدجوري دست كم گرفته اند و نمي دانند زمزمه زيرلبش اين است: اگر نمي دوني بدون، به من ميگن X هايپربوليك، نون مي گيرم، نفت مي گيريم، مي خواي برم يخ بگيرم، دلت مي خواد دعوا كنم، سوسك سياه مردني، فوتت كنم هوات كنم...
سارا روشني از اون ترنت
وقتي مي گويند گر صبر كني زغوره، اورانيم غني شده برايت مي سازم يعني همين. بالاخره بعضي هفته ها گيريبايدوف خان معروف پيروز مي شود و نصف صفحه ما را كاري مي كند كه شكل آگهي ديده شود! آها راستي، توكه به اون ترنت دسترسي داري صفحه را از داخل وبلاگ ببين، ستم كيفيت چاپ آنجا روا نمي شود. سبز باشي و آسماني.
مربي تربيت از اون ترنت
من هنوز مرحله اول را هم طي نكرده ام مربي، تا چه برسد به مرحله دوم كه اينجور كه تو گفته اي احتمالاً به درس تنظيم خانواده مان مربوط مي شود. ما فعلاً از همان هايي هستيم كه به قول پيامبر خدا وقتي راه مي رويم، زمين بهمان بدوبيراه مي گويد! هواي ما را هم جون مادرت داشته باش مربي.
پروا از اون ترنت
سوار يك اتوبوس شدم، روي سايه بان بالاي سرراننده نوشته شده بود: هر كس بد ما به خلق گويد، ما سينه او نمي خراشيم، ما خوبي او به خلق گوئيم، تا هر دو دروغ گفته باشيم.
ماهنامه رايه الهدي از دانشگاه پزشكي بقيه ا... (عج)
انصافاً اي ول. خوشم مي آيد كه نشريه تان در هر ورژنش كلي حرف براي زدن دارد و يكجورهايي آمده است تا طرحي نو در اندازد و از لانه نور جوجه بردارد. تلاش تان با دوام و حضورتان مستدام.
زهرا گلزاري از كرمان
پيشنهادت از آن پيشنهادهاي دوست داشتني است. هر چند من اين طور فكر مي كنم كه از آن امام گفتن و نوشتن، لزوماً شايد در چند تا متن ادبي خلاصه نشود و همت و انديشه با حال تري را طلب كند. تو استارت بزن، ما هوايت را چهارچنگولي داريم.
عبدالحسين مشكاني از قم
فيوضات آقاي دكتر لاريجاني نصيب من شده؟! لاريجاني؟ من؟! چرا حرف هاي شاخ دار و جيغولي مي زني؟ اين فيوض ها كي نصيب من شده كه خودم بي خبر مانده ام مؤمن اگر چيزي مي داني، آمار بده شايد اين وسط مسط ها يكي ميان بر زده و اسم من را جعل كرده باشد. بعد آن وقت اگر واقعاً چيزي بود 50-50 مي كنيم، قبول؟!
زينب عباسي مزار از تهران
تو اگر با صفحه ما قهر بكني، شمع داني ها دق مي كنند و يك عالمه حوادث فجيع و دل خاش خاش ديگر تو مايه هاي 11 سپتامبر مي ريزد روي سرمان. جاي تو خالي يك چند وقتي رفته بودم ديار آميتاباچان چند تا از اين شال سيتايي ها بخرم. در مورد آن برنامه جيليز ويليز تلويزيون هم اولاً وقتي خود تو و بروبچ كوچه تان نيمه شعبان دوف دوف دوف راه مي اندازيد، چرا بقيه نكنند؟ دومندش مگر قرار نيست آخر زمان همه چيز عجق و جق بشود، خب اين هم يك فونتش. سومندش توكي 15 ساله شدي كه ما با خبر نبيديم تنها خور؟!
دختر آبي دريا از لنگرود
ديگر ديسك كمر گرفتم از بس هر روز با يك ساز تو بامبو بومبا كردم و ازحيثيت ام شپلنگ تا زيراكس گرفتم. پاسخ قبلي ما را دوباره بخوان، دوزاري ات بدجوري اشتباه افتاده. به به، دستت درد نكند. به قول كيانا: ما رو باش كه روي ديوار كي يادگاري نوشتيم!
زينب جهاني نيا از تهران
ما چندان هم Spoken out نيستيم. اينكه تو جهشي صفحه را مي خواني و تيريپ سنگين با ما برخورد مي كني، به معرفت ووفاي من دخلي ندارد. پاسخ نامه قبلي تو همان هفته در صفحه ( ) كار شد. آرشيوها كه ديگر خالي نمي بندند همكلاسي!
سيده عذرا قلعه بندي، دانشجوي كامپيوتر از تهران
به قول چتيست ها: WOW ؛ حالا اگر تا 2 سال ديگر دانشگاه قبول نمي شدي، باز هم نمي خواستي لااقل از دور يك باي بايي با ما بكني و كلاهي كج كني؟ خانم اسكاول شين هم راست گفته، جايي هست كه جز تو هيچ كسي نمي تواند آن را پر كند، پس حداقل حرف اين مادام مارپل را زمين نينداز و جاي خالي را با گزينه مناسب، پركن دانشجو.
س - م از نجف آباد
سين جان سلام. كف من يكي كه بريد بابت آن پارچه گلدوزي شده زيبايي كه فرستاده بودي، قاب كرديم و زديم به ديوار اينجا تا زود به زود براي ذوق و سليقه ات هورا بكشيم. كاش اسمت هم را زير آن مي نوشتي. در مورد كنكور هم، برايت كلي دعا سوت مي كنيم سمت خدا، سفت بچسب به درس ها و گذشته را بي خي لي شو. پشت سر نيست فضايي زنده، پشت سر مرغ نمي خواند، پشت سرباد نمي آيد، پشت سر روي همه فرفره ها خاك نشسته است، پشت سرخستگي تاريخ است. بار دانش را از دوش پرستو برداريم، پي آواز حقيقت بدويم.
يگانه آويني از تهران
با ما بتماس وگرنه بدنام شوي، نه اشتباه شد، با ما تماس بگير كار داريمت.

يک لقمه

2003-11-12T17:45:00.000+03:30

بخوان مولا
شب اين سكوت مانده درتشويش بيداري
و درختي كه در افق نوراني آنسوي حوض آبي باران
براي ريشه هاي ماه، تب فرياد مي چيند
چقدر تاريك و غمگين است كوچ كوچه ها امشب
و در اين بي نشان درد مرز نور
عبوري زخمي و خونين زمين را آسمان را
مي نوازد درپي بيداريش مهتاب مهتابي
تو آن مخفي ترين شعري كه دراين تنگناي حس و لغزيدن
نشاني از صبور بيت بي زنگار نامت نيست
بخوان مولا: براي اين زمين مانده در سنگ و كسوف و شب
براي اين دل مجنون كه ليلايي برايت مي نويسد لحظه هاي گنگ بودن را
بخوان مولا: كه عشق پاك توحيدت عطش باران گمنامي است
بخوان بر شرحه شرحه موج اميدش خدا را، درد را، پروانه بودن را
بخوان مولا بر اين غفلت برين ننگ فقط خاك و هوس بودن
همان عهدي كه از آغاز نور تو شهادتنامه ايمان انسان شد
بگو از عشق و سجاده كه درچشمان بي تابت خدايي شد
بگو از لحظه پايان غربت اوج يكتايي كه سر پنهان از پاهاي مجروحت
به يك ذكر علي مولا فدائي شد خدائي درخدائي شد
بيا مولا شب تاريك اين مخروبه دل را به صبحي ازنگاهت زينبي تر كن
بيا اين خواهش بيگانه را از پشت درياي شكيبايي
سزاوار شكستن كن.
ليلا زندي نسب

2003-11-04T21:08:00.000+03:30

مطالب اين هفته:
برايت مرگ سوغات آورده ام
قبل از هر چيز سلام: امپراتور و خياط زبل
وبلاگ سيتی: يونس شكرخواه دات
ماندم تا ترانه اي بخوانم براي تو پري ناز
يک لقمه: پاگنده
سه شنبه بازار:
لقب «نزني به جدول» هلورين براي دموكراسي ترين دانشگاه
عنوان «ياردبستاني من» تنورين براي صميمي ترين رفقا
مدال «در قندون، لب خندون» گوگورين براي پكاجكي ترين دبليو
تنديس «حاجي up to date» بوقورين براي منطقي ترين نماينده
نشان «باقلواي» بلورين براي محبوب ترين اسكناس

Finglish
ASHGHARI
ye bar lampe otaghe asghari va akbari sokht. akbari ye lamp avord va raft rooye dooshe asghari ta lamp ro avaz kone.
asghari telotelo khoran montazer bood vali modati tool keshid va az akbari sedaii nayamad.
ahghari mige: baba jood bash akbari... khaste shodam... daram leh misham... dari chi kar mikoni?
akbari mige: akhe ajij... begard ta begardam.

2003-11-04T21:07:00.000+03:30

برايت مرگ سوغات آورده ام
شايد اگر الان اينجا و در اين موقعيت نبودم و قلم در دستم نبود هرگز به صرافت جستجوي معناي انسانيت در پشت چهره متين! سردمداران سياست زور و زر نمي افتادم. همانهايي كه پشتشان به كله منارهاي حاصل تمدن و سلاح هاي اتمي شان گرم است.
حقيقت اين است كه اصلاً نمي دانم چرا مزد سياسي گري و دلالي حزبي و اين جور كارها هرچند هم كه به اسم مردم و براي توده ملت ها باشد، بي رحمي و قساوت قلب است حالا چرا؟ نمي دانم، شايد لابه لاي طبقه هاي اين نوع حرفه ها، پول و پله اي، چيزي هست كه ما بي خبريم. خلاصه عاقلان بهتر دانند!!
يك دنيا سؤال در ذهنم است، يك عالمه چرا، الآن مي خواستم بي امان همه چراهايم را مطرح كنم، ولي ديدم شما چه گناهي داريد كه بايد زير آوار كلي تحريف كلمه هاي فرهنگ نامه بمانيد. در عوض مي گويم اگر اشتباه بود شما بگوييد.
فكرش را بكن، خدا موجودي را خلق كرده كه جلوه اي از وجود خودش باشد. مي تواند به مقام خليفه اللهي در زمين برسد، از آدميت دربيايد و به انسانيت برسد.
به يك تابلوي تمام عيار از ملكوت روح بشر نه تصوير زودگذري كه بر آينه زنگار گرفته جسم نقش مي بندد و نه منبري ازكبر وغرور كه در ذهن خود با اطلس و ديبا زينت داده باشدش. كتاب معصوم و مهجور انساني را ورق مي زنم و گرد و خاك قطورش را كه حاكي ازسالها بايگاني شدن است مي زدايم.
نفسهايم به ثانيه افتاده، زيرا همان كاغذي كه انسانيت را با بهترين خط بر روي آن نگاشته اند، جاده اي دارد منتهي به صحنه هاي دلخراشي از فلسطين، بوسني و هرزگوين، چچن و... آه! يك عكس قديمي ولي آشنا، اين عكس از حلبچه است، گناه اين انسان چه بوده كه جلوي درب منزلش كشته شده؟ مسلمان بودن ويا...! آيا با ديدن تمام اينها مي شود انسانيت را قاب گرفت و بر ديوار سست سازمان ملل كوبيد تا توجيهي باشد براي خوش رقصي هاي شورا و شوراهاي حكام براي رژيم نامشروع و ناميمون صهيونيستي.
وه! كه چه آبروريزي اي، چه افتضاحي.
اين ها به ظاهر انسانند، پوستيني ازچشم و گوش و دهاني سخنور و به اصطلاح صلح طلب و حامي حقوق بشر! كه در مقابل آينه زور و ظلم وجود بي هويت خود را ثابت مي كنند.
اينان حتي تعريف درستي از بشر و آزادي و حق حيات هم براي انسان ها ندارند، حالا پرچم احقاق حق بشر را در دست گرفته اند.
كاش فطرت آگاهشان اينقدر قرباني كالبد مسخ شده شان نمي بود تا ستم افسار نمي گسيخت و اين چنين فقر و تبعيض را از توحش ضدانساني پول پرستان كاخ نشين سوغات نمي آورد.
نفيسه ابراهيم زاده انتظام

2003-11-04T21:06:00.000+03:30

وبلاگ سيتی

يونس شكرخواه دات
سلام!
مي گم بچه ها به نظرتون تا به حال با چندتا وبلاگ حرفه اي برخورد كرده ايد كه صاحبش هم يك آدم كاملا حرفه اي باشد!! بعدازمدت كوتاهي كه نزديك بيست سي هزار نفر آدم عادي و غيرعادي فارسي زبان براي خودشان و بلاگي دست و پاكردند، دراين آشفته بازار كم كم تعدادي از آنها جاي خودشان را درجامعه وبلاگنويسان بازكرده اند. به تدريج روزنامه نگار، مدير، روحاني، كارگردان، تاجر، استاد و احتمالا درآينده اي نزديك شاهد اين خواهيم بود كه رئيس جمهور ايران هم صاحب يك وبلاگ باشند.
وبلاگ امروز ما وبلاگ دكتر يونس شكرخواه است. اسمش هم دات است. همون داتي كه بعداز دبليو دبليو دبليو مياد! اين هم آدرسش: http://younesspace.blogspot.com/
«دات» ازجمله وبلگهايي است كه در زمينه هاي تخصصي روابط عمومي، رسانه ها، اينترنت و ساير مسايل قابل توجه است و هميشه حرفي براي گفتن دارد.
به اعتقاد يونس شكرخواه وبلاگها به نوعي جزو جوامع گفتماني به حساب مي آيند كه اعضاي آن در زمينه هاي خاصي مي نويسند و درواقع جمع مخاطبان اين جوامع گفتماني نيز خود اعضاي اين جوامع اند. مثلا در ژانر خاطره نويسي و خبررساني و يا ژانر اظهارنظرهاي سياسي و اجتماعي- كه واقعا به دلايل عديده نمي توان از تفسير سياسي يا نقد اجتماعي خواند- بنابراين مي توان وبلاگها را درجامعه گفتماني خواند. من معتقدم حتي ادبيات مورد استفاده در وبلاگ ها را هم مي توان يك رويه گفتماني خواند، اعضاي اين جامعه گفتماني عمدتاً محاوره اي و كوتاه مي نويسند. «دات» هم از همين رويه پيروي مي كند. مطالب اكثر كوتاه و كامل درنوع خودش احساس مي كني هميشه كه به اينترنت سرمي زني لازم است سراغش بروي!
مطلبي كه از اين وبلاگ انتخاب كردم آخرين مطلب «دكتر» نيست فكرمي كنم مربوط به حدوداً دوماه پيش باشد. ولي چون درمورد وبلاگها نوشته گفتم بدك نيست بخشي از آن را بخوانيد!
تا يادم نرفته قابل توجه كساني كه خبر ندارند، دكتر يونس شكرخواه سردبير جام جم آنلاين هم هست.
راستي بچه ها هفته آينده قرار است يك وبلاگ آمريكايي را معرفي كنم! حتما و حتما نظرات باحالتون رو به آدرس Joojegozareshgar و فحش و بدوبيراهتون رو به آدرس gozareshgar بفرستيد! جابحا چرا مي فرستيد!

لغت و لذت وبلاگ ها
آيا تاكنون واژه «وبلاگ» وارد فرهنگ واژگاني شما شده است؟ مطمئنا شده است چرا كه همين مطلبي كه الان مي خوانيد دراصل متعلق به يك بلاگ بوده است.
با اين حال بلاگ واژه جديدي است كه به آن دسته از وب سايت هاي شخصي و متعلق به افراد حقيقي گفته مي شود كه به ارائه اخبار و ديدگاه هاي آلترناتيو و متفاوت ازجريان اصلي رسانه ها مي پردازند.
اگر به خاطر «بلاگ ها» نبود «هاول رينز» احتمالا هنوز سردبير نيويورك تايمز بود؛ «ترنت لات» هنوز احتمالا رئيس گروه اكثريت سنا باقي مي ماند و ما هرگز اسم آن دخترك پيراهن آبي «راستي اسمش چه بود؟» لوينسكي؛ را نمي دانستيم.
بسيار خوب ممكن است شما بگوييد كه رينز و لات به هرجهت رفتني بودند و داستان مونيكا لوينسكي هم اجتناب ناپذير بود اما من مي گويم كه اگر بلاگ ها نبودند اين اتفاقات با چنين سرعتي رخ نمي داد.
اين سرعت زاييده دست انسان بود تا تكنولوژي، چرا كه اصلي ترين هديه محيط وبلاگ «لعنت و لذت آنها» سرعت است.
«جنون» اين لغتي است كه من به تازگي براي آن انتخاب كرده ام چرا كه ما به آن نياز داريم. اخبار حالا بايد مثل سرعت ظهور يك پيكسل ظاهر شوند.

2003-11-04T21:03:00.001+03:30

ماندم تا ترانه اي بخوانم براي تو
پري ناز
براي ديدن پري ناز مسافت چند هزاركيلومتري را تا روستاي ناغان در 40كيلومتري شهركرد طي كردم.
او هنوز مثل سالها پيش اتاقي درخانه پسرش دارد. او را آنجا ملاقات كردم. اتاقي تقريبا بزرگ وساده.
او ديگر از زندگي،ماندن دراين اتاق خسته و دل آزرده شده، با وجود محبت هاي بي دريغ پسر و عروسش، درپاسخ نگاه من مي گويد: حيفم، خدا نمي كشم، عاجز شده ام.
¤¤¤
پري ناز سليمي از پدري بنام حسن خان و مادري بنام گل صنم درپاييز سال 1280 هـ.ش درروستاي ناغان بدنيا آمد. از صحت تاريخ تولدش سند معتبري دردسترس نيست، چرا كه چند سال پيش درپي تغييرشناسنامه ها، اداره و ثبت احوال اردل تاريخ تولد پري ناز هم تغيير داده است.
پري ناز درجواني بايوسفعلي مردي فهيم و كاردان اهل روستاي ناغان كه باغدار بوده ازدواج كرد. پس از ازدواج بايوسفعلي درروستاي گله گه (رووارو) سكني گزيدند. پس از تولد اولين فرزندش به ناغان نقل مكان كرد. او 16سال درروستاي ناغان با همسرش زندگي كرد وپنج فرزند به نامهاي كفايت، پري جان، كمال، جلال، جنجال را بدنيا آورد. فرزند آخرش، جنجال را درهمان سالها از دست داد.
بر سرمشكلاتي كه با خوانين براي يوسفعلي پيش آمد، باغ خود را درناغان مي فروشد و به آغاجاري درخوزستان مهاجرت مي كند. درپي مرگ يوسفعلي كمالي درسال 1317هـ. ش درآغاجاري، پري ناز به همراه دو پسرش كمال و جلال به زادگاهشان ناغان بازمي گردند. دو دختر پري ناز، كفايت و پري جان درآغاجاري ازدواج كرده و آنجا ماندگار مي شوند.
¤¤¤
طولاني شدن عمر و مرگ عزيزانش و ناتواني از انجام امور شخصي اش او را رنجور كرده. نزديك 5 سال است كه ديگر خود را درميان چهارديواري اتاقش محبوس كرده و همه وسايل و لباسهايش را به ديگران بخشيده، گويي منتظر مرگ است. از نسل او 26نوه و 22نتيجه باقي مانده است. پري ناز ديگر هيچ چيز از زندگي نمي خواهد، خودش فكر مي كند زمستان مي ميرد. هرسال مي گويد: امسال، به هرحال آن زمستان هنوز نيامده...
پري ناز گنجينه ارزشمندي براي مردم اين خاك و بوم است كه از زندگي ميان ما خسته شده...
مريم محمدي، دانشجوي باستان شناسي

2003-11-04T21:03:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام

امپراتور و خياط زبل
يك خرده قديم مديم ها، يك كارتون پخش مي كردند به اسم «داستان هاي شگفت انگيز»، آنقدر هم تكرارش كردند كه هنوز همه قسمتهايش در ذهنم مانده و پاك نشده است. ماجراي يكي از قسمت هاي اين مجموعه، قصه دوتا آدم زبل و حيله گر بود كه به شدت گرسنه و بي پول بودند.
يك روز آن دو بابا تصميم مي گيرند براي حل مشكل شان وارد سرزميني بشوند و به نحوي پادشاه آن مملكت را سركيسه كنند و هم شكمي از عزا دربياورند و هم كيسه هايشان را پر از سكه هاي طلا و نقره كنند. آنها وارد شهر شدند و همه جا جار زدند كه ما 2 تا از خياط هاي معروف دنيا هستيم و مي توانيم مخصوص ترين و تاپ ترين لباس دنيا را بدوزيم. اين خبر به گوش پادشاه رسيد و او هم دستور داد تا خياط ها را به دربارش ببرند. آنها را آوردند و شاه قضيه لباس را جويا شد. آن 2 مرد هم توضيح دادند كه ما مي توانيم لباسي بدوزيم بسيار زيبا و نامبروان كه خصوصيت شگفت انگيز آن هم اين است كه فقط كساني مي توانند آن را ببينند كه انسان هاي فهميده و باشعوري باشند.
پادشاه كه حس كنجكاوي اش بدجوري قلقلك شده بود، دستور داد تا تمام امكانات را در اختيار اين 2 خياط قرار دهند تا قشنگ ترين و بي نظيرترين لباس دنيا را برايش بدوزند. فكر كنم بقيه اش را خودت مي داني كه آن دو مرد چند روزي در يكي از اتاق هاي قصر وقت تلف كردند و هرچيزي هم كه دل تنگ شان مي خواست سفارش مي دادند و... بالاخره اعلام كردند كه لباس مخصوص آماده شده! پادشاه كه ديگر كاسه صبرش قولوپ قولوپ مي كرد، به اتاق خياط ها رفت تا به فيض برسد. خياط هاي قلابي هم كه بر ساده لوحي و حماقت پادشاه پي برده بودند، از پادشاه خواستند كه لخت شود تا لباس تازه را تن اش كنند. پادشاه بيچاره هم همين كار را كرد و آنها به طور دروغي اداي به تن كردن لباس را در آوردند! پادشاه ساده لوح هم كه شنيده بود خصوصيت ويژه اين لباس آن است كه فقط آدم هاي عاقل و فهميده آن را مي بينند، نه تنها اعتراضي نكرد، بلكه شروع به تعريف و تمجيد از لباس و خياط ها كرد و به به و چه چه. ساير درباري ها هم كه پادشاه را برهنه مي ديدند، از ترس اينكه جلوي سايرين به بي شعوري و كم خردي متهم نشوند، شروع به تعريف و مدح لباس فاخر سلطان كردند!
و لابد مي داني كه وقتي شاه تصميم گرفت براي اينكه لباس جديدش را به رخ مردم شهر بكشد، همه را خبردار كرد و با همان سرووضع و با چهره اي مغرور شروع كرد به قدم زدن در شهر و اما ملت كه اهل تزوير و اين جور مسائل نبودند با ناباوري به پادشاه لخت شان مي نگريستند و از روي تمسخر مي خنديدند و مي خنديدند...
¤¤¤
حالا به قول بچه هاي رياضي بيا و اين ماجرا را بسط فوريه بده و حال و احوال دوروبر خودمان را هم قاطي مسئله كن. بعضي وقت ها توي خيابان يا توي مهماني آشناها يا قاطي رفقاي هم دانشگاهي چشم ام به بعضي ها كه مي افتد، خود به خود ياد قصه همان پادشاه و خياط هاي قلابي اش مي افتم. مدل ها و سروشكل هايي كه خودت مي داني و مي بيني. در باورمان هم فروكرده اند كه كلاس و تيپ وonline بودن يعني همين. تذكر و خنده تمسخرآميز ديگران را هم مي گذاريم به حساب كج بودن دوزاري شان!
حالا خدا كند حواس مان آنقدر جمع باشد كه در امپراتوري خودمان خياط هاي زبل و قلابي لخت مان نكنند.
به فكر رنگ سبز پس فردا..

2003-11-04T21:02:00.001+03:30

سه شنبه بازار:

لقب «نزني به جدول» هلورين براي دموكراسي ترين دانشگاه
يادتان هست چند وقت پيش خبري نوشتيم در مورد يكي از اساتيد دانشگاه آكسفورد انگليس كه حاضر نشده بود يك دانشجوي اسرائيلي را به خاطر جنايات رژيم صهيونيستي عليه مردم فلسطين، بپذيرد؟ حالا بشنويد كه اين استاد به مدت دو ماه از دريافت حقوق محروم شد! پروفسور «آندرو ويكلي» استاد آسيب شناسي در ژوئن گذشته در يك ايميل به «اميت دوشاني»، دانشجوي دانشگاه تل آويو اطلاع داد كه با تقاضاي او براي كار در آزمايشگاه خود موافقت نخواهد كرد. وي با اشاره به 3 سال كار اميت دوشاني در ارتش اسرائيل گفته بود: من مطمئنم كه شما به عنوان يك فرد، آدم خوبي هستيد اما من به هيچ عنوان با كسي كه در ارتش اسرائيل خدمت كرده، همكاري نمي كنم و او را نمي پذيرم. بزرگترين اتحاديه استادان دانشگاه در انگليس در ماه مه در كنفرانس سالانه خود با اكثريت آرا عليه تحريم دانشگاهي اسرائيلي ها رأي داد.

عنوان «ياردبستاني من» تنورين براي صميمي ترين رفقا
تيكه انداختن كج هاي اينطرفي به كوله هاي اون طرفي چيز عادي و معمولي شده، لااقل در اين چند سال. اما پشت پا زدن هاي اين طرفي ها به خودشان و گل گلي كردن عصمت همديگر، از آن قصه هاي شگفت انگيزناك است. نمونه اش: سعيد حجاريان درباره اعطاي جايزه صلح نوبل به شيرين عبادي اظهار داشت: «شيرين عبادي بسيار بي سواد است و چيزي براي طرح كردن ندارد.» وي كه در يك نشست دوستانه اين افاضات را ترشح مي كرده، افزوده: «خارجي ها مي خواهند براي نظام آلترناتيو بسازند. سكولار بودن، سابقه سكولاريستي، مسلمان بودن و زن بودن دلايل انتخاب شيرين عبادي بوده است.» حجاريان همچنين در يك اظهارنظر ديگر گفته، «آقاي خاتمي مانده است چه كند، ابطحي و رمضان زاده هم بي خود حرف زدند»! در يكي از انيميشن هايي كه چند وقت پيش از تلويزيون پخش شد، شيطان خطاب به يكي از اقوام بني اسرائيل مي گفت: شما نيازي به من نداريد، براي نابودي، خودتان بس!

مدال «در قندون، لب خندون» گوگورين براي پكاجكي ترين دبليو
اگر چند وقت است كه در كشور روزه سياسي مد شده و اين همه تلفات هم داده، در جاهاي ديگر گويا به جاي اين از افطار سياسي استفاده مي شود. مثلا همين جرج دبليو بوش مچاله، كه چند سالي است در ماه رمضان افطاري مي دهد و معمولا هم بسياري از گروه هاي مسلمان در آمريكا به نشانه اعتراض به سياست هاي خداناپسندانه دولت در اين مراسم پرفيض!! شركت نمي كنند. اما صحبتهاي بوش در اين مراسم خواندني است: «مابه اعتقادات مسلمانان احترام گذاشته و از آن استقبال مي كنيم. آمريكا هرگونه تعصب قومي و مذهبي را محكوم كرده و از اساسي ترين نوع آزادي انسان ها يعني پرستش خدايشان حمايت مي كند...». به گزارش رويتر بزرگترين گروه آزادي خواهان مسلمان آمريكا (CAIR) اقدام كاخ سفيد براي برگزاري ضيافت افطار را تظاهر قلمداد كردند و در مقابل كاخ سفيد دست به تجمع اعتراض آميزي زده و مراسم افطاري را در مقابل اين ساختمان برگزار كردند.

تنديس «حاجي up to date» بوقورين براي منطقي ترين نماينده
از آنجايي كه معضلات اساسي مملكت عزيز ما هر هفته فرق مي كند و مثلا يك هفته سوژه غذا نخوردن چند تا زنداني است، هفته بعد پرونده خبرنگار ايراني الاصل كانادايي، هفته بعدترش تغيير نام چند تا وزارت خانه و غيره و غيره، اين هفته نوبت مي رسد به چالش اساسي كشور يعني عدم ورود بانوان به داخل ورزشگاه ها و تماشاي مسابقات آقايان. در همين رابطه جناب حجه الاسلام مجيد انصاري با اشتباه خواندن اين ممنوعيت در اظهارات مستدل گفته است: مگر بين تعزيه و ورزش چه تفاوتي است كه زن و مرد از قديم كنار هم به تماشاي تعزيه خواني مي نشستند ولي اكنون نمي توانند در ورزشگاه ها چنين كنند؟ ما در جهاني زندگي مي كنيم كه تمام اتفاقات آن به هم پيوسته است، بايد خودمان را وفق بدهيم.» ضمناً يكي ديگر از مسئولين به شدت مردمي هم در توجيه رفع اين ممنوعيت گفته: «حضور زنها در ورزشگاه ها روحيه بازيكنان را دو چندان مي كند ضمن اينكه آنها اهل فحش و ناسزا گفتن و استفاده از كلمات ركيك نيستند»!!! اين يكي را هم داشته باش كه علي پروين (سلطان اسبق) مربي معروف فوتبال هم چنين نظر مي دهد: من خودم زياد راضي نيستم پسرم به استاديوم بيايد حالا بحث حضور خانم ها به كنار!

نشان «باقلواي» بلورين براي محبوب ترين اسكناس
اگر مي خواهيد پول دار شويد اين خبر را حتماً بخوانيد: لابد مي دانيد كه بعضي از سايت هاي اينترنتي هستند كه كارشان مثل يك فروشگاه اجناس مختلف است. بعضي از اين فروشگاه ها هم اجناسي را مي فروشند كه به درد مثلا كلكسيونرها مي خورد. يكي از اين سايتها بخش Shopstore سايت ياهو است. جالب اينكه يكي از اجناسي كه جديداً در اين سايت مورد خريد و فروش قرار گرفته اسكناس هاي 200 ريالي يا همان 20 توماني خودمان است. هر عدد اسكناس 20 توماني در اين سايت با قيمت 3 دلار و 95 سنت به فروش مي رسد. حالا تو قيمت هر دلار را در نظر بگير بعد حساب كن ببين اگر من و تو همه اسكناس هاي 20 توماني گوشه و كنار خانه مان را بريزيم روي هم و توي اين سايت آب شان كنيم، با پولش چند تا پروتون مي توانيم بخريم و بزنيم به جاده چالوس!

يک لقمه

2003-11-04T21:02:00.000+03:30

پاگنده
وقتي اون شب زير آتيش سنگين، تو ديد دشمن، با اون تاريكي محض ازماشين پياده شد و هدايتمون كرد، تازه شناختمش. بعداز اون ماجرا وقتي ديدمش به دومين جايي كه نگاه كردم پاهاش بود. من هميشه نگران پاهاي حميد بودم. با همون پاها بود كه يك گردان رو توي عمليات هدايت مي كرد.
¤¤
يك سروگردن از همه بالاتر بود، خيلي رشيد بود؛ طوري كه كفش به اندازه پايش پيدا نمي شد، به همين خاطر درمنطقه بيشتر پابرهنه مي گشت! بچه ها هم سربه سرش مي گذاشتند.
¤¤
وقتي براي آخرين بار به پاهاش نگاه كردم، آروم بودند، از اون به بعد ديگه نگران پاهاي برهنه اش نبودم.

2003-10-31T20:59:00.000+03:30

مطالب اين هفته:
قبل از هر چيز سلام: وصيت نامه منتشر نشده بزبز قندي
ماجراي NPT و نسل سوم / اگر دل دليل است،آورده ايم
سلام NGO: انجمن فرهنگ و انديشه اسلامي جوان
سه شنبه بازار

2003-10-31T20:58:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام!

وصيت نامه منتشر نشده بزبز قندي
ببعي هاي عزيزم كه جانم فدايتان، مامان بزي شما ديگر بايد كم كم و گاماس گاماس براي رفتن آماده شود و يك بليط براي پرواز به آن دنيا براي خودش رزرو كند. ديروز عباس آقا، پدرتان (كه در داستانها هيچ اشاره اي به او نشده) را به طرزناجوانمردانه اي پخ پخ كرد و جلوي چشمان من لختش كرد وپوستش را كند... مع... مع... او... ولي خب هيچ خيالي نيست، زندگي بزي يعني همين. شب قبل از اين ماجرا، وقتي رفتم پيش پدرتان ديدم دارد آهنگ غيرمجاز يكي از خواننده هايي كه صدايش خيلي شبيه صداي پدرتان بود را گوش مي داد: خوابيدي بدون لالايي و قصه، بگير آسوده بخواب بي درد و غصه، ديگه كابوس زمستون نمي بيني، توي خواب گلاي حسرت نمي چيني... مع... مع...
دوست داشتم قبل از رفتنم چندتا نكته و نصيحت براي شماها داشته باشم، هرچند كه مي دانم نسل امروز نسبت به هرگونه پند و نصيحتي آلرژي دارد و زود فيوز مي پراند. اما خب با تحمل كردن اين چند خط، جان تان كه بالانمي آيد، ناسلامتي من دارم مي ميرم. پس خوب و با دقت گوش بدهيد:
1-شنگول جان، تو برادر بزرگ تر آن 2تاي ديگر هستي، پس مراقب شان باش. مرسي. دفعه قبل كه آقا گرگه وارد خانه شده بود و تو و منگول را قورت داده بود، من رسيدم و شكمش را پاره كردم و آزادتان كردم اما از اين به بعد من كه ديگر نيستم. اون قديم مديم ها قصه اينجوري بود كه آقا گرگه اول صدايش را نازك مي كرد و درمي زد، شماها پا نمي داديد. بعد دستهايش را آردي مي كرد، شماها پا نمي داديد. بعد سرو صورت وپاهايش را سفيد مي كرد، شماها گول مي خورديد و پا مي داديد و در را باز مي كرديد.اما توي اين دوره و زمانه عزيزم، ديگر گرگ ها اينقدر پررو شده اند كه نه تنها صدا نازك نمي كنند و دست وپا سفيد نمي كنند بلكه ادعاي مامان شما بودن را هم ندارند و صاف وپوست كنده مي گويند كه: «لطفاً باز كنيد، من گرگ هستم!»، تا اينجايش كه جاي ترس ندارد اما من ازاين مي ترسم كه شماها هم اينقدر بزغاله باشيد كه حاضر شويد در و دروازه را راحت به روي گرگ ها باز كنيد و نه تنها منتظر منت و التماس و درنهايت حمله آقاگرگه نشويد بلكه خودتان داوطلبانهopen door ياopen sorce شويد و توي شكم گرگه افتخار هم بكنيد كه ما اگر در را باز نمي كرديم، خانه را روي سرمان خراب مي كرد!
2-منگول جان، آي بزغاله با توأم! 75درصد نگراني من بابت تو است. بابت منگل بازي هايي كه گهگاه از خودت استخراج مي كني و ديگران را هم با خودت به ته چاه مي كشي. يادت نرود كه هر گرگ و شغالي پشت در خانه هر بز و بزغاله اي، فقط به يك چيز مي انديشد كه آن يك چيز نه اجاق گاز تو است، نه النگو وگوشوار وبوق مرمري توست، نه نه پلي استيشن و انبار علوفه طويله توست و چيز ديگري جز خود تو و آن گوشت و دمبه لق مي زنه توست و بس. به همين خاطر تا وقتي پشت در هست، حاضرست هر شرط و تبصره وIF تورا سه سوت بپذيرد ولي وقتي در باز شد و چراغ سبز نشدن داده شد، هر راننده اي پايش را از روي ترمز برمي دارد و گاز مي دهد و گاز مي زند ياس منگولا جونم!
3-حبه انگوركم، خوشگل و بانمكم. دختر چولولو و دوست داشتني ام. قبل ازهرچيز يادآوري ات مي كنم كه شبها قبل ازخواب قانون سه گانه بزها (جيش، بوس، لالا) را هيچوقت فراموش نكن. حبه جانم، من از تو فقط خاطره هاي خوش و قشنگ به ياد دارم. يادت هست اولين سالي كه دانشگاه شهرستان قبول شدي ورفتي، برايم نامه نوشتي و نوشتي: بزي نشست توايوونش، نامه نوشت به مادرش، من بزي تو هستم، نازنازي تو هستم، ديشب رفتم به جنگل، سوسك رو مچاله كردم، گرگ رو بيچاره كردم، شيررو كلافه كردم، با شاخ هاي قشنگم، شيكمشو پاره كردم... و من همانجا زيرلب گفتم اي ول حبه، دمت جزغال! همين روحيه ات را حفظ كن و بدان كه گرگ ها ازشاخ تو هميشه مي ترسند. اميد مامان بزي تويي. مراقب برادرهاي دست وپا چلفتي ات هم باش كه گاف هاي جواتي ندهند واگر روزي رسيد كه ديدي منگل بازي هاي منگول و آب شنگولي خوردن هاي شنگول دارد كار دستت مي دهد، بازهم بپر پشت ساعت ديواري و پشت تيك تيك ثانيه ها مخفي شو.
قربانyou بروم من
بزبز قندي
مورخ بع، بع، بع بع

2003-10-31T20:57:00.001+03:30

ماجراي NPT و نسل سوم
اگر دل دليل است،آورده ايم

نمي دانم چقدر از اين ماجراي پروتكل NPT و لايحه الحاقي اطلاعات داريد. من خودم تا همين 2، 3روز پيش چيز زيادي نمي دانستم ولي از بس اسم و خبرش را از دروديوار و راديو و تلويزيون شنيدم، ديدم براي حفظ مرام up to date بودن هم كه شده بايد بروم و زيروخم اين ماجرا را تا ته قورت بدهم. البته هدف من از نوشتن اين مطلب نشان دادن و برجسته كردن نظر قشر تحصيل كرده و دانشجويان مملكت است. فعلاً يك خلاصه خودماني از اين ماجراي NPT را داشته باش:
NPT نام اختصاري پيمان منع گسترش سلاح هاي هسته اي است كه سال 1347 يعني 35سال پيش در مجمع عمومي سازمان ملل متحد به تصويب رسيد و تعدادي از كشورهاي دنيا از جمله ايران عضويت آن را پذيرفتند. براساس اين پيمان كشورهاي جهان يا صاحب سلاح هسته اي اند يا فاقد سلاح هسته اي اند و فاقدها از آن تاريخ به بعد حق ندارند كه صاحب سلاح هسته اي بشوند. در ماده چهارم اين پيمان خفن آمده كه: هيچ يك از مواد اين پيمان به گونه اي تفسير نخواهد شد كه به حقوق هر يك از اعضاي اين پيمان براي توسعه تحقيقات، توليد و بهره برداري از انرژي هسته اي با اهداف صلح جويانه خللي وارد كند. (يعني دقيقاً همان خللي كه الان دارد به حقوق مملكت ما وارد مي شود!)، در ماده دهم اين پيمان هم آمده: چنانچه هر يك از اعضاي پيمان، تشخيص بدهد كه حوادث فوق العاده مربوط به اين پيمان منافع عاليه كشورش را به مخاطره انداخته است، اين حق را خواهد داشت كه در اعمال حاكميت ملي خود از اين پيمان خارج شود. (كه البته بعضي ها گويا اين را با خروج از حاكميت اشتباه گرفته اند.)
اما نكته قابل stop ماجرا يك نوزاد متولد شده از دل اين پيمان است كه اسمش را گذاشته اند پروتكل الحاقي 2+.93 اين بچه پروتكلك در سال 1372 (10سال پيش) به دنيا آمد اما چون نوشتن متن شناسنامه اش 2سال طول كشيد، اسم آن را گذاشتند 2+.93 براساس اين پروتكل بي چشم ورو، بازرسان آژانس انرژي اتمي مي توانند در هر زمان از هر مكان در كشوري كه پروتكل را پذيرفته است، بدون اطلاع قبلي و به صورت سرزده بازرسي كنند. درخواست بازرسي از هر جاي مثلاً ايران نه فقط نيازي به ارائه دليل ندارد بلكه آژانسي ها به صورت Open Source (بازوآزاد) مي توانند عمل كنند و عين شپش در هر نقطه از مملكت فرود بيايند و چرخ چرخ كنند، يعني يك چيز تومايه هاي كاپيتولاسيون منتها از نوعي ديگر.
¤ ¤ ¤
خب تا اينجا كه يك خلاصه خيلي خلاصه از اين دستپخت آژانس هاي آن طرف آبي بود. اما همان طور كه گفتم قرار من اين است كه در اين مطلب بازتابي ازديدگاه نسل سومي هاي كشور در اين رابطه را نشان بدهم. شما هم حتماً مي دانيد كه در كل دنيا جاافتاده كه دولت مردها و صاحب منصب ها براي حفظ چهره منطق مدارانه و مثبت شان، مسائل مهم و روز كشور را با جوانان و به خصوص دانشجويان دانشگاه ها در ميان مي گذارند و لااقل به صورت صوري و ظاهري (وكشكي) هم كه شده به نظر و فكر آنها توجه مي كنند. مثلاً دونالد رامسفلد مچاله، وزير دفاع ايالت متحده آمريكا، پيش از آغاز تجاوز به خاك عراق، در يكي از دانشگاه هاي واشنگتن حاضر شد و با دانشجوها به گفت وگو پرداخت. (البته بماند كه دانشجوها هم كاري كردند كه رامسفلد كلي وزن كم كرد!)
حالا بدنيست كه مسئولان كشور ما هم ، به طور معمول در ديدار با دانشجويان يا حضور در محافل دانشگاهي، بر لزوم توجه و تأمل بر آرا و نظريات دانشگاهيان تأكيد مي كنند، در مورد اين سوژه حساس و آينده ساز كه متعلق به حق و حقوق يك ملت در حال حاضر و در سال هاي آينده است، بي توجه نباشند. شايد بشود گفت كه جيغ دانشجوها و اساتيد در اين چند هفته در يك جمله خلاصه مي شود و آن هم اين كه: «آزادي علمي كشور را زنداني نكنيد.»
تهديدها و تحريم ها و تفنگ هاي سرپر، هميشه بيخ گوش اين نظام تاب خورده اند و لذا اين حرف و حديث ها لااقل براي رده بالايي هاي موسفيد كشور ما نبايد سوژه تازه و آكبندي باشد و تنها عكس العمل مقتدرانه آنها را بايد درپي داشته باشد. (خودمانيم، ما از هند و پاكستان كه كمتر نيستيم!)
دانشجوها در اين چند هفته با بيانيه، با تجمع، با آمارگيري، با سمينار و همه شدني هايشان خواسته خودشان را اعلام كردند و پاي آن را هم امضا كردند و نوشتند: اگر دل دليل است آورده ايم، اگر داغ شرط است ما برده ايم!
¤ ¤ ¤
جهت اطلاع، خلاصه چند تا از آنها را هم اينجا نوشتم:
¤ اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويان ايراني مقيم هند با صدور بيانيه اي دستيابي به فناوري هاي نوين را از حقوق اساسي هر ملت دانست: ... اگر آژانسي ها واقعاً درصدد جلوگيري از گسترش و تكثير سلاح هاي كشتار جمعي در جهان هستند، چرا از توسعه روزافزون فعاليت هاي هسته اي رژيم غاصب اسراييل در خاورميانه جلوگيري به عمل نمي آورند و حتي نتوانستند و نخواسته اند اين رژيم را وادار به امضاي پيمان منع گسترش سلاح هاي كشتار جمعي كنند؟...
¤ بيانيه جمعي از دانشجويان كارشناسي ارشد و دكتراي دانشگاه علامه طباطبايي: دستيابي به فناوري هاي نوين، به ويژه فناوري هسته اي از خواسته ها و حقوق اساسي ملت ايران است و اين ملت اجازه تعرض به حقوق خويش را به بيگانگان نخواهد داد... قاطعانه از مسئولين مي خواهيم با اتخاذ تصميماتي از موضع عزت و اقتدار ملي و با كمال هوشياري پاسخي از سرقدرت و خرد به اين دست اندازي به استقلال ملي دهند...
¤ بيانيه جامعه اسلامي دانشگاه بوعلي سينا: هنوز از خاطره ها نرفته است كه بازرسان آژانس انرژي اتمي از عراق به حالت قهر مي رفتند و حكومت بعث التماس مي كرد كه بازرسان از مراكز تسليحاتي آنها بازديد كنند، همراه اين نيز رسانه هاي جهان كه اكثراً صهيونيستي اند عراق را متهم به مخفي كاري مي كردند و ذهنها را مي شوراندند اما آيا امروز از سلاح كشتار جمعي خبري هست؟! هدف عراق بود نه سلاح كشتار جمعي. چرا بايد چشمها را بست؟...
¤ بيانيه بسيج دانشجويي دانشگاه صنعتي شريف: ... تنها 32 كشور اين قرارداد را امضاء كرده اند و خود آمريكا به خاطر حاضر نبودن براي افشاي اسرار نظامي اش آن را امضا نكرده است. همچنين رياست دوره اي اتحاديه اروپا - ايتاليا - و چند كشور ديگر از اعضاي اين اتحاديه اروپا هنوز اين پروتكل را نپذيرفته اند...
¤ جامعه اسلامي دانشجويان ايران:... اگر گردن گذاردن به تمام گزاره ها مقبول و مشهور دنياي غرب و سرنوشت محتوم آنان برماست و ما نيز تدبيري جز موضع انفعال نداريم، پس تكليف اصل عزت، حكمت و مصلحت در سياست خارجي و نيز تأثيرگذاري انقلاب اسلامي در ساحت جهاني چه مي شود؟...
¤ نامه 200 تن از استادان و اعضاي هيئت علمي 70 دانشگاه كشور: برخي از مدارك موجود در آرشيو اسناد انقلاب اسلامي حاكي از برنامه ريزي و تعهد كشورهاي غربي به احداث 20 نيروگاه اتمي در ايران، براي تأمين انرژي برق بوده است در حالي كه با وقوع انقلاب همه اين تعهدات به طور يك طرفه نقض گرديده و فرياد بي نيازي جمهوري اسلامي به انرژي هسته اي سرداده شد...
¤ بيانيه 240 نفر از اعضاي هيئت علمي دانشگاه هاي: تهران، تربيت مدرس، علم و صنعت، صنعتي شريف، خواجه نصير، فردوسي، آزاد تهران، صنعتي اصفهان، اميركبير، شيراز، شهيد بهشتي، يزد، بجنورد، آزاد يزد، امام خميني، زنجان، سمنان، شاهرود، آزاد زاهدان، صنعت نفت، زاهدان، شهيد رجائي، شهيد منتظري، آزاد شهر ري، شهر كرد، پزشكي تهران، مالك اشتر، امام حسين (ع)، آزاد خميني شهر، بوعلي سينا، شاهد، هنر اصفهان، مازندران و بيرجند: بر اين باوريم كه دستاوردهاي هسته اي كشور در زمينه هاي مختلف نتيجه بسيار ارزشمند اعتماد به نفس و تلاش پژوهشگران و كارشناسان پرتوان كشور است. دستيابي و گسترش همه دانشها و فناوري هاي بشري ازجمله علوم و فنون هسته اي حق طبيعي و مسلم كشور عظيمي چون ايران است...
¤ بيانيه بسيج دانشجويي دانشگاه هاي صنعتي اميركبير، خواجه نصير، علم و صنعت، تهران، سهند تبريز، فردوسي مشهد و صنعتي اصفهان: چگونه است كه رژيم صهيونيستي به هيچ يك از تعهدات بين المللي پايبند نيست اما كشوري چون ايران بايد به بازرسي بي قيد وشرط و نامحدود مأموران آژانس بين المللي انرژي اتمي تن دهد؟...
¤ بيانيه دانشجويان دانشگاه هرمزگان: دموكراسي آمريكايي ايجاب مي كند به فعاليتهاي هسته اي انسان دوستانه ايران خرده بگيرد ولي عمليات اتمي هيروشيما و غيره و غيره ناديده گرفته شود...
¤ نامه 500 نفر از نخبگان دانشگاه صنعتي شريف به رئيس جمهور: مصرانه تقاضا داريم دولت به هيچ وجه از برنامه هاي هسته اي خود عقب ننشسته و هيچ پيمان نامه اي را كه سد راه دستيابي ما به اين حق مسلم شود، امضا ننمايد...
و...
¤¤¤
end كلام هم سخن معروف خميني كبير (ره)، خيلي مي چسبد:... نكته مهمي كه همه ما بايد به آن توجه كنيم و آن را اصل و اساس سياست خود با بيگانگان قرار دهيم اين است كه دشمنان ما تا كي و تا كجا ما را تحمل خواهند كرد و تا چه مرزي استقلال و آزادي ما را قبول دارند؟ به يقين آنان مرزي جز عدول از همه هويت ها و ارزش هاي معنوي و الهي مان نمي شناسند. به گفته قرآن كريم هرگز دست از مقاتله و ستيز با شما بر نمي دارند مگر اينكه شما را از دين تان برگردانند!

2003-10-31T20:57:00.000+03:30

2003-10-31T20:56:00.000+03:30

انجمن فرهنگ و انديشه اسلامي جوان
موسسين هم كاسه؛ محسن خديمي (دانشجوي علوم اجتماعي و دبير انجمن)، عباس محمدخاني (دانشجوي مديريت)، حميدرضا اروريان (دانشجوي مهندسي شيمي)، وحيد پناهي (دانشجوي مهندسي كامپيوتر) مهدي عزيزي (دانشجوي مهندسي عمران)، علي غلامي (دانشجوي زيست شناسي)، رسول بداغي (دانشجوي حسابداري)
شعار هفت برادر: بها به شعور جوان به جاي شعار براي جوان!
ازخصلت هاي خوب: بدقولي، بدقولي و باز هم بدقولي، بعداز يك ماه و اندي، عكس ها را با ايميل فرستادند (عكستون را نصفه چاپ كنم خوبه!؟) و از ديگر محسنات ساختن اتاق انجمن با زور بازوي خودشان.
تير به آفسايد رفته: جلسه پرسش و پاسخ استاد رحيم پورازغدي كه برگزارنشد اونهم به علت ردشدن دعوت انجمن ازسوي استاد محترم.
سازمان هاي حمايت كننده و مراقبتي: وزارت ارشاد و سازمان تبليغات اسلامي و سازمان ملي جوانان اراك.
سال تولد: 1379 و درشهر زرخيز اراك.
تعداد عضويون خواب: دويست نفر و بيدار: پنجاه نفر
اكثر فعاليت هاي انجمن بر روي اعضاي خودي معطوف است و تابحال كلاس هاي آموزشي اپراتوري كامپيوتر و بحث درمورد مسائل روز جامعه از جمله حوادث كوي دانشگاه تهران و... براي اعضا و كلاس هاي مطالعه زبان انگليسي و جلسات هفتگي قرآن و ارائه مباحث جذاب قرآني براي افراد علاقمند برگزارشده است. از كارهاي سياحتي انجمن، اردوي سه روزه منتخبين كلاس هاي تابستاني در روزهاي 20 الي 22 شهريورماه امسال به اصفهان بوده كه مشكلاتي ازقبيل همكاري نكردن مسئولين اداره ميراث فرهنگي و نمايندگي سازمان ملي جوانان استان اصفهان را به همراه داشته و داد اعضاي انجمن را درآورده است.
ازجمله دغدغه هاي انجمن، كمبود اعتبار لازم براي فعاليت هاي گسترده تر و عدم حمايت سازمان هاي دولتي و مديران كشور، و سياسي برخوردكردن و سياسي نگاه كردن بعضي مسئولين با NGO هاست.
و در آخر براي همه اهالي كشتي عنقريب به گل نشسته، NGO ها، صبر زياد و دريايي پر از آب و آرام، ازخداوند منان خواستاريم.
هيوا روح بخش

2003-10-31T20:50:00.000+03:30

سه شنبه بازار

تنديس «خيابان خواب هاي» تنورين براي سه ترين عكس
اين هم عكس محمد طلايي قهرمان جهان و كاپيتان تيم ملي كشتي آزاد ايران كه در كنار ساختمان كنسولگري آمريكا در يكي از خيابان هاي شهر آنكارا دراز كشيده و به خواب رفته است. البته شايد بعضي ها بگويند اين عكس كه جديد نيست عمو، اما خب من تازه آن را ديدم و گفتم شايد بعضي از شماها نديده باشيد. عابراني كه در بعد از ظهر هشتمين روز سپتامبر در حال گذر از ساختمان كنسولگري آمريكا بودند اين صحنه عجيب را مشاهده كردند. يك جوان كه پيراهن تيم ملي ايران را به تن داشت! اين موضوع كنجكاوي عابران و كساني كه براي دريافت ويزا به اين مكان مراجعه كرده بودند را به خود جلب مي كرد. يكي از دوستان محمد طلايي مي گويد:«آنها مي پرسيدند كه طلايي مي خواهد پناهنده شود؟! ديگري كه دست و پا شكسته انگليسي صحبت مي كرد مي گفت آمريكا در اين جور مواقع راحت ويزا مي دهد! اما اصل ماجرا مسافرت بچه ها براي شركت در مسابقات نيويورك بود. بعضي از بچه ها در پياده رو نشسته بودند و تعدادي از آنها هم در رستوران نزديك كنسولگري غذا مي خوردند. نمي دانم چه بگويم. آخر و عاقبت ما كشتي گيرها همين است. من نبايد پاسخگوي چنين اتفاقي باشم. از شدت گردن درد نمي توانستم بايستم، نمي توانستم بخوابم، از پزشك تيم بپرسيد. حال و وضع بدي داشتيم!»

مدال «تيتيش ماماني نباش» بلورين براي شاكي ترين مديركل
دكتراي موسيقي داشته باشي، يكي از سنتوريست هاي مطرح كشور باشي، مقام سوم جشنواره ولز انگلستان را كسب كني اما همين كه از انگليس برگشتي ايران، ببيني دفتر كارت را پلمپ كرده اند و بعدترش هم ببيني 70 ضربه شلاق تعزيري در زندان عادل آباد شيراز برايت بريده اند و نهايتاً هم مقرر كرده اند هر 3 ماه يك بار به يكي از مراكز روان درماني مراجعه كني و نتيجه را به دايره اجراي احكام مجتمع قضايي ارائه نمايي، همه و همه ماجراهايي ست كه يكي از تك نوازهاي كشورمان با آن دست و پنجه نرم مي كند. جالب اينجاست كه شاكي اين بابا، مديركل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان فارس است. اينجاست كه در ذهن آدم اين سؤال وول مي خورد كه مگر همينها نبودند كه از مجازات هاي فيزيكي قاچاقچي ها و مجرم ها چندش شان مي شد و مي گفتند بايد حذف شود؟ حالا چه جوري... نكته جالب تر تر قصه اين است كه همين جناب مديركل، 20 روز قبل از پلمپ كردن دفتر كار آن بنده خدا، در يك نامه خوش خط و خال، وي را فرهيخته اي گرامي خطاب كرده و تولدش را تبريك گفته و استمرار حضورش را در باغ احساس و انديشه و فرهنگ خواهان شده است! گفته مي شود يكي از دلايل اصلي همه اين ماجراها، نپذيرفتن درخواست ساخت آهنگي در مورد مظلوميت هاشم آغاجاري از طرف اين موسيقيدان بوده است.

لقب «جداً جنايت كردي» بوقورين براي ستم ترين سرمقاله
«1- براي مردان بخصوص كارمندان، كت و شلوار با بكار بردن كروات مي بايست اجباري شود. 2- رنگ سياه را از مدارس و محيط هاي آموزشي بردارند چون يكي از دلايل افسردگي استفاده از اين فعل مكروه است. 3- در حال حاضر با بسياري از جوان ها كه صحبت كرده ام، اغلب آنها به دليل انجام ندادن مراسم نماز جماعت يا فرائض ديني نتوانسته اند وارد دانشگاه شوند با توجه به اينكه مراحل مقدماتي را با نمراتي بسيار بالا قبول شده بودند و به خاطر اين تبعيض به سوي اعتياد و حتي خودكشي روي آورده بودند، اين تبعيضات بايد برداشته شود. 4- لباس پوشيدن و انتخاب رنگ هاي شاد براي محصلين و ساير افراد جامعه با رعايت شئونات انساني آزاد گردد. اگر اجباراً رنگ تيره را كسي كه هاله نوراني سفيد دارد بپوشد، خود به خود پس از مدتي حالت روحي و رواني وي تغيير مي كند و به ديوانگان جامعه اضافه مي گردد. 5- دختران و پسران مجاز باشند در مراكز تفريحي و پارك ها قبل از ازدواج يكديگر را ببينند تا شناخت كافي نسبت به هم بدست آورند. 6- تبعيضات اختلاف اجتماعي، سياسي، ديني و فرهنگي غير از كمك هاي مالي بايد در بين افراد جامعه به خصوص خانواده هاي درگير باجنگ برداشته شود و ...» ، سخنان سوپر حكيمانه اي كه خوانديد قسمتي از سرمقاله يكي از ماهنامه هاي مملكت عزيز خودمان است كه به قلم صاحب امتياز و سردبير اين نشريه نوشته شده است. تازه بعضي از موارد ژوگولوي ديگرش را من خجالت كشيدم بنويسم. كاش مطبوعات ما آزادي داشتند اي خدا!!

عنوان «گري گوري خام خام» هولورين براي پنچرترين اسراييلي
چندوقت پيش به ابتكار بروبچه هاي كاريكاتوريست سايت ايران كارتون iran cartooncom مسابقه اينترنتي تحت عنوان «فلسطيني خانه ندارد» برگزارشد كه با استقبال غيرمنتظره كاريكاتوريست هاي 34 كشور دنيا روبرو شد. در اوج اين استقبال ناگهان يك ايميل ازطرف يك صهيونيست جزخورده براي سايت ايران كارتون ارسال مي شود. با اين موضوع كه «اگر عاشق فلسطيني ها هستيد براتون جنازه شون را كادوشده مي فرستيم تا بعد بمب هامون روهم داشته باشيد.» و از فرداي آن روز انواع و اقسام ويروس هاي خطري اينترنتي ازطرف اين اسراييلي مارمولك خور به سمت اين سايت روانه مي شود و دم و دستگاه سايت را حسابي به هم مي زند. اما نكته جالب، پاسخ قشنگ و ضدحالي است كه بچه هاي ايران كارتون روي سايت گذاشته اند:
1- جواب ابلهان خاموشي است و همين باعث شده تا ازشدت عضب بتركند 2- مسابقه اينترنتي فلسطيني خانه ندارد را دوباره برگزارمي كنيم. 3- اين ويندوز و برنامه هايمان هم اگر شده 1000 بار فرمت كرده و دوباره نصب كنيم، مي كنيم. 4- به كوري چشم دشمنان اسلام و مسلمين اگر قبلا هفته اي يكبار صفحات ايران كارتون را به روز مي كرديم حالا هرروز اين كار را انجام مي دهيم. 5- به موقع اش هم نشان مي دهيم جواب بمب و ويروس چيست... بمب هاي ما فعلا بي صداست!

نشان «واتو واتوي» گوگورين براي خوش اشتهاترين مشاور
عطاءا... مهاجراني به سمت مشاور فرهنگي ماهاتيرمحمد نخست وزير مالزي منصوب شد!
شاخ درآورديد؟ نه؟! پس ادامه اش را بخوانيد كه آقاي ماهاتيرمحمدخان در آستانه بازنشستگي هوس كرده كه درنيويورك يك NGO تأسيس كند و به فعاليت هاي فرهنگي و ديني درچارچوب آن بپردازد كه دراين تشكيلات، مهاجراني به عنوان مشاور فرهنگي فعاليت مي كند. ماهاتير محمد و مالزي و NGO و نيويورك و عطاءا... مهاجراني را بگذاريد كنارهم ببينيد چطور مي توانيد يك سيم از بين آنها رد كنيد؟ بعضي ها مي گويند نوستراداموس سالها پيش پيشگويي كرده بود كه روزگاري درمالزي يكي از انواع شير كمياب خواهدشد، اگر غلط نكنم تا چندوقت ديگر اين پيشگويي به حقيقت مي پيوندد و مالزيايي ها صاحب يك عالمه قرائت مختلف و جورواجور مي شوند. به هرحال اينقدر ما توي اين صفحهNGO NGO كرديم كه تب ماجرا تا آن طرف مرزها هم سوت شد و پركشيد. البته به تصور يك بنده خدايي، حروف كامل اين NGO با آن NGO اي كه مال بروبچه هاي مملكت خودمان است، احتمالا تفاوت دارد. يعني كلمات كامل شده NGO آقا ماهاتير ممكن است يك چيزي باشد تو مايه هاي KGB.

2003-10-22T22:34:00.000+03:30

مطالب اين هفته:
وبلاگ سيتی: دخترك كبريت فروش
ايست ! اينجا تهران است
دست نوشته های دل: پرغرور باش!
يک لقمه: سواره نظام
رنگين کمان: نيلي

2003-10-22T22:33:00.002+03:30

ايست ! اينجا تهران است

اينجا ايران است، ايران. كشوري چهارفصل. داراي منابع غني و وسيع آبي و خاكي. كشوري در موقعيت استراتژيك. كشوري با اقوام و گويش هاي مختلف. كشوري در حال توسعه. كشوري با يكي از قديمي ترين تمدن هاي دنيا. كشوري با تپه سيلك كاشان و عمارت هاي اصفهان و تخت جمشيد شيراز و ارگ هاي قديم و جديد بم و مساجد و آب انبارهاي يزد و...
ايران كشوري است به پايتختي شهري بي در و پيكر به نام تهران! چرا خودمان را گول بزنيم. شايد هميشه اولش و در ظاهر و به زبان از شهرستان ها و منابع آنها صحبت كنيم. اما در حقيقت، در انتها و واقعاً همه چيز به تهران برمي گردد. تهران شهري بزرگ با آدم هايي كه به جز تعداد قليلي، هيچ كدام تهراني نيستند. تهران شهري كه در آن يك شبه مي توان ميلياردر شد و مي توان يك شبه به خاك سياه نشست. تهران با كاخ هاي اشرافي و كوچه هاي تنگ شهرري. تهران زير گوش دفتر رياست جمهوري و ساختمان هاي قديم و جديد! مجلس و عمارت قوه قضاييه. همه چيز در تهران خلاصه شده. اگر ماهواره ها مستقيم و غيرمستقيم تبليغ غرب مي كنند و قبله آمال را آمريكا و بعد هم اروپا معرفي مي نمايند، ما هم تهران را اينگونه نشان مي دهيم. همه سمت و سوي رفتار و گفتار مسئولان، چه مسئولان دولتي و غيردولتي و حتي مسئولان صداوسيما، به طرف تهران است. گويي تمام ايران در تهران خلاصه شده و بقيه شهرها فقط براي اين هستند كه در مسابقات تلويزيوني مضحكانه بگوييم كه ما افتخار مي كنيم كه از شهرستاني دور!! با ما تماس گرفته اند. حتي ملاك دوري و نزديكي هم تهران است. گويي آنها كه در تهرانند بر قله دنيا و مركز هستي نشسته اند. چقدر مردم را ساده مي انگاريم. مستقيم و غيرمستقيم از گوشه و كنار امكانات و ويژگي هاي خاص و جذابيت هاي تهران توي ذوق مردم شهرستان ها و روستاهايي مي خورد كه احساس مي كنند فراموش شده اند.
خيلي هنر كنند پس از تهران، مشهد و اصفهان و شيراز و تبريز را هم به حساب مي آورند. بقيهه شهرها كه ديگر هيچ.
آقايان و خانم هايي كه براي حكومتي شدن به هر دري مي زنيد! آنها كه از مرز خسروي گذشته اند، ذكر كودكان پابرهنه اي را مي كنند كه به دنبال اتوبوس ها براي گرفتن تكه اي نان كيلومترها مي دوند. مقامات محترم! تا به حال چند كپر ديده ايد؟ كپرهايي كه خانه تعدادي از مردم مملكت شماست و تك وتوك هم مدرسه بچه هاي آنها. چشمانتان را بسته ايد، روي صندلي هايتان لم داده ايد و مي گوييد كو؟ كجاست؟ نمي بينم. فكر نمي كنم مدرسه كپري وجود داشته باشد! و اگر مدرسه كپري نديده ايد، آيا باد هم فرياد مردم خوزستان را در كنار آبهاي آلوده و بچه هاي مسمومشان، در خلال درگيري هاي حزبتان، به گوش شما نرسانده است؟ اينها هيچ، ديگر سيل جمعيت روستاييان مهاجر به تهران عزيزتان را كه مي بينيد. چگونه است كه ناله مردم ايلام از معضل بيكاري به آسمان رفته و در عين حال صدها ميليون تومان پول هزينه ساخت و نصب مجسمه هاي مختلف در ميادين اصفهان مي شود؟
باور كنيد اين كپرنشينان و آن صاحبان خانه هاي گلي، اين خيل بيكاران و آن جمعيت جوان رو به اعتياد، اين تشنگان آب سالم و آن كشاورزان مستأصل نه كوچ كنندگان افغانيند و نه مهاجران عراقي. باور كنيد كه ايراني اند، مثل شما. فكر پول هايي را بكنيد كه اگر به جا خرج شوند، چه ها كه نخواهد شد. كمي فكر كنيد. به هر تصميمتان، به هر اقدامتان و به هر سياستي كه بنا مي نهيد.
فكر نمي كنيد لازم است گاهي از اتاق هاي روياييتان خارج شده و بي آسانسور به زمين نزديك شويد. آرام آرام بدون ماشين و راننده از ساختمان هاي شيشه ايتان فاصله بگيريد و از شهرهايتان بدون عينك آفتابي و از جايي غير از پشت شيشه هاي دودي ماشين، ديدن كنيد؟
حالا كاش به همان تهران هم درست و حسابي مي رسيديد. مشكل اينجاست كه فقط تهران زده ايد. باور كنيد اين آفت است. مي دانيد فرق ما نسل سومي ها با شما چيست؟ ما برخلاف شما فكر نمي كنيم كه بايد در ثبت يك طرح يا پروژه نوشته شود: «در زمان مسئوليت جناب آقاي فلاني طراحي، ساخته و بهره برداري شد!» البته شايد ما هنوز مزه نشستن بر كرسي رياست را نچشيده ايم كه اينگونه به آينده فكر مي كنيم!
ما برعكس شما دوست نداريم، گاه يك پروژه پانزده سال طول بكشد و در حوزه مسئوليت هيچ كس نباشد كه تمامش كند و گاه هم يك تقاطع غير همسطح آنقدر سريع ساخته شود كه چند روز بعد از افتتاح، كف خيابان فرو رفته و ماشين ها به داخل كشيده شوند. (در اصفهان، در تقاطع غيرهمسطح خيام، چنين شده و يك نفر نيز كشته شد). ما جوان هايي كه هيچ مسئوليت دولتي و اجرايي نداريم، دلمان مي خواهد به جاي كپي زدن ماشين هاي كره و ژاپن، مثل آنها براي اقتصادمان، براي ورزشمان و براي بازسازي فرهنگمان، برنامه ريزي بلندمدت كنيم تا نتايجش را حداقل نسل هاي آينده ببينند. اينطور كه ما پيش مي رويم، نه حال را داريم و نه آينده را. ما همه چيز را براي خودمان و به اسم خودمان مي خواهيم. كاش كمي انصاف داشتيم. كاش به فكر بقيه هم بوديم، به فكر بچه هايمان و نوه هايمان. كاش به نفتي كه دارد تمام مي شود مي انديشيديم، به درياي خزر و به گندم هاي كشاورزان خودي. كاش به همه شهرهاي كشور يكسان نگاه مي كرديم و دختر و پسرمان را لحظه اي جاي آن كودك مي گذاشتيم كه لب مرز براي تكه اي نان كيلومترها مي دود...
فاطمه صالحي دانشجوي كامپيوتر از اصفهان

2003-10-22T22:33:00.001+03:30

Finglish

RANANDE
goshtasb taze oomade bood shahr.
ye rooz mire too ye sakhtemooni va baraye avalin baar savare asansoor mishe. amma chon balad naboode az oon estefade kone hamintur aroom ye goshe vaymiste.
bad az modate ziyade, marde shikpooshi vared mishe va ye dokme ro feshr mide va asansor ham shoro mikone be bala raftan.
goshtas ham mige: baraye salamati aghaye rannade salavat...

2003-10-22T22:33:00.000+03:30

وبلاگ سيتی

دخترك كبريت فروش
آمده ام كبريت بخرم،
يك سال درآمد كبريت فروشي ات چند مي شود؟ نمي آمدي مي گفتم رفته اي تا درآمد يك ساله را خرج كني.
به انتها كه رسيد... ساكت كه شدي... برمي گردي، توشه ات پربار.
برنگشتي!
هنوز مي خواهي كبريت بفروشي؟ در عصر پيشرفت تو چرا به قصه اي؟
آمدي كه آمده باشي اما ننوشتم كه نوشته باشم، نوشتم تا به مضاربه و مناقصه و هر تعرفه ديگر همه كبريت هاي يكساله ات را بخرم. كبريت هايت به درد سوزاندن مي خورند.
چه؟! يك سال سوزانده نشدند و خاموش! درد خفته در گلو، خاموشي آتش!!
اين است همه آن سرمايه كه به 365 جمع كردي؟
سكوت؟!
خلاصه خود داني
بايد بروم
بليطم دير مي شود
اتوبوسم باطل
با خودت صادق باش. گول «بي خطر» روي جعبه را نخور
خاموش هميشه بي خطر نيست
همه را خريدارم
همه را... دستي چند؟؟؟
پروا

2003-10-22T22:32:00.002+03:30

رنگين کمان
نيلي

«به نام خالق من»
سلام. امروز به تو سلام مي كنم. در آستانه قدم دومم. سلامم را مي پذيري؟ تبرك آستان قدم دوم سفر من است. جواب سلام واجب است؛ مي دانم اين را خودت به من ياد دادي. كاش آن قدر، خرد و ناچيز نبودم كه جواب سلامت را نشنوم...
ديروز تو به من گفتي: «حال، درخت و كوه، يك يك مساويند. مي داني وسعت صبوري مادر را؟ آن هنگام كه نهال، در خطا، دست وپا مي زد؟ مي داني وسعت مهرش را؟ خودت ديدي درياي مهرش را در چشمانش. ديروز هواي اين دريا طوفاني شده بود، اين دو ساحل دريا، لبريز شدند، هواي چشمان مادر، باراني بود. مي داني مادر، چقدر حليم ومهربان به نهال خيره شده بود؟»
به اين جا كه رسيدي برآشفتم، نه، نمي دانم هيچ يك را نمي فهمم.
تو كه مي داني من چقدر كوچكم، چرا آزارم مي دهي، كوچكيم را چرا بزرگ مي كني؟
نمي توانم بدانم نهال، بهر چه غافل، تقلا مي كند،
هيچ كدام را نمي دانم، نمي دانم...
¤ ¤ ¤
چقدر پيچ در پيچ و دالان در دالان كرده ام وجودم را. گويي هرجا صاف و سپيد يافتم، رخنه كرده ام. همه جا حفره و دست انداز همه جا خرابي و ويراني. گوشه اي را ولي مي يابم، سفيد و سالم. نگاهم تا دست مي برد لمسش كند، خيس و نمناك، برمي گردد، انگار تازه سفيدش كرده اند، تازه سالم شده است. چرا؟ چرا بوي تازگي مي دهد؟
چرا فقط همين گوشه؟ چرا من؟ من، چرا؟ چرا؟
چرا و كاش و باز را كه در كنار هم مي چينم، سه گوشي مي سازم كه به رأس بزرگترين زاويه اش فعل بزرگي است. كليدش دست توست.
كي مي آيي كاش را زنده كني باز را بميراني و چرا را جواب گويي؟
¤ ¤ ¤
هنوز غرق در منم. اين من تو در تو نمي دانم، عجيب جاذبه اي دارد. نفسم، منيت را مي طلبد؛ دوست دارم اين من ويران را ويران تر كنم. لگد كنم، تنها همان كنج سپيد را نگه دارم. به قلب، نقل مكانش دهم. بعد، از همان كنج، بسازم بروم تا عرش. قصر سپيدي به ارتفاع آسمان و به وسعت قلبم...
جدي نگير. اين همه اي كه مي گويم، همه ازكوچكيم است. در اين من كوچك چگونه قصر سپيدي به ارتفاع آسمان، مي توان بنا كرد؟
به تو يك قول مي دهم، حالا كه به من خيره ام، قول مي دهم، از سفر كه برگشتم، همه من را سفيد كنم، همه وجودم را آباد و خرم، آن وقت برايت قصري مي سازم در همان كنج...
كاش بيايي در دلم خانه كني... كاش...
نيلي آشيان ابرها را هنگام فجر، نظاره كن،
باز طلوعي دوباره با «نيلي»
فائزه نوري زاد

2003-10-22T22:32:00.001+03:30

دست نوشته های دل!

پرغرور باش!
شروع شب در نگاه خسته به آوار نشسته زمين
شعرم نمي آيد،
دير كردم،
و زود آمدنم هم نمي آيد.
دير يا زود به قنديل احساست مي آويختم
دست به نشانه تسليم بالا مي بردم
زير پايم خالي مي شد
و تنها كمكم خنده هاي هرزه مردان جوان؛
مرز سكوتت طالب يك گوشتكوب سنگي ست
و آن وقت چشمانت به زيبايي عدول يكباره ات مي خندد، بارها!
حالا آسياب چرخيده و تو بايد لاي پره هايش بست بنشيني تا قيام آن قيامت نگاه
كه شايد بچكاند عصاره تند اضطرابش را
و اين سيل ريشه كن همه چيز را بكند و با خود ببرد حتي انتظار طلوع دوباره آفتاب را
روزي كه تكراري نباشد
و براي سجده شامگاهي اش دو دست سجاده بگسترند
رطوبت هميشگي آن سبزينه التيام بخش آن تن زخمي پرعطش اما مطهر مي شود
ستاره آرام مي خندد
شب پر از نور است و نور
و تلاقي شعرمان پرغرور!
سميه شكري پور

2003-10-22T22:32:00.000+03:30

يک لقمه

سواره نظام

توي اون جلسه هيچكس قبول نكرده بود كه مسئوليت گردان رو به عهده بگيره. مي گفت توي جلسه توي روياهام تورو مي ديدم كه سوار قاطر شدي و داري دنبال من مي كني. توي جلسه يهو زده بود زير خنده و ديده بود كه همه دارن بهش نگاه مي كنن و ناخودآگاه مسئوليت رو قبول كرده بود.
¤¤¤
منطقه كوهستاني بود وگردان ما هم بايد تداركات رو با قاطر به بچه هاي خط مي رسوند، كار خيلي سختي بود. هميشه مي گفت اولين گردان پياده نظام هستيم كه سواره نظام شديم. بچه ها اسمش رو گذاشته بودند: گردان قاطريزه
¤¤¤
چند ساعت بعد از عمليات همون طور كه مي گفت در حال سواره نظام، آوردنش پايين.
م. قناديان

2003-10-14T23:19:00.000+03:30

مطالب اين هفته:

قبل از هر چيز سلام: آي خال هندو ما را كشته!
فينگليش: TOKHM
كاش صداي آن زن شنيده مي شد
برسد به دست...
نسل سوم با همكاري انجمن نخبگان ايران و سازمان ملي جوانان برگزار مي كند
سه شنبه بازار

2003-10-14T23:18:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام

آي خال هندو ما را كشته!
1- بالاخره وزارت علوم هم از بي وزيري درآمد يا به قول خود دكتر توفيقي، كشتي وزارت علوم صاحب ناخداي دائمي شد. اسم جعفر توفيقي را از سال 76 وقتي به عنوان استاد نمونه شيمي در كشور معرفي شد، به خاطر داريم. آقاي توفيقي به گفته اكثر نزديكانش انسان خوش تدبير و منطق مداري است. دكتر موقع رأي اعتماد گرفتن از مجلسي ها گفت «دانشگاه محلي براي تفكر، بالندگي، نقد و بررسي و آرمان خواهي و آرمان گرايي ست. دغدغه من پاسداري و صيانت از هويت مستقل دانشگاه هاست.»، حالا تو بيا دعا كن اين ناخداي جديد در برابر طوفان ها و گردبادهاي مجازي، سكان را سفت بچسبد و به قيمت هيچ قيمتي دغدغه قشنگش را به باد نسپارد!
2- يكي از بروبچه هاي آن لاين و علاف صفحه نسل سوم، احسان مطهري است. خيلي از كارهاي كامپولوتري و ژنكتروليكي صفحه روي دوش اين بنده خداست. (خسته نباشی اين همه کار می کنی!) امروز خبردارشدم به خاطر چاپ گزارشي در هفته نامه هگمتانه همدان در مورد ورود تعدادي از اراذل و اوباش به داخل يكي از خوابگاه هاي دخترانه دانشگاه بوعلي سينا و ايجاد مزاحمت براي آنان، به دادگاه فراخوانده شده است. شاكي هم بروبچ نيروي انتظامي استان اند كه از چاپ شدن برخي سؤال و جوابهاي مطرح شده بين احسان و مأمورين حاضر در صحنه كمي تا قسمتي دلخور شده اند. يك چيزي تو مايه هاي حل مسئله و پاك كردن صورت مسئله! در هر حال آرزو مي كنم ته ته اين ماجرا كمي واقع نگري باشدتا شاعر هم اين حرفش را پس بگيرد كه: من اينجا بس دلم تنگ است، و ايضاً كله ام منگ است، خودم هم خوب مي دانم، كه حرف حق، جوابش پاره آجر، يا كه اردنگ، يا چند كيلو سنگ است!
3- فرانسوي ها مي گويند: «راننده هايي كه با سرعت بالا رانندگي مي كنند، براي مردن عجله دارند»! در بي ارتباط بودن اين ضرب المثل با سقوط مجسمه هاي بودا در قندهار شكي نيست اما در بي ارتباط بودنش با اين يكي، باز هم شكي نيست: يادت هست دو سه هفته پيش نوشتم هر صدايي كه صداي افتخاري نمي شه، هنوز هم مي گويم با اين اضافه كه هر خواننده اي هم مثل افتخاري نمي شه. چرا كه هنوز دو سه هفته از انتشار كاست پراز حرف و حديث آخرش نگذشته كه امروز كاست جديد عليرضاخان افتخاري با نام «باباطاهر» روي دكه آمد. اين كاست مجدداً سنتي است و البته بدجوري جيغ مي زند كه در نهايت عجله و دستپاچگي رديف شده است. راستي اگر آهنگ اول نوار را شنيدي و سيماي ذهنت بيناتر شد، به ذهنت شك مكن: آي خال هندو ماروكشته...
4- مي خواستم بنويسم بابا، در اين صدا و سيما چه خبر است؟ بنويسم چرا تمام برنامه هاي تلويزيون- از مسابقات بگير تا سريال ها- شده پاتوق خواننده هاي يكي از يكي درپيت تر و كپي تر؟ مي خواستم بنويسم چرا بخش هاي خبري سيما كه تا به حال جزو بهترين برنامه هاي تلويزيون به حساب مي آمد جديداً اينجوري شده كه مثلا وسط خبر موبايل مجري به صدا درمي آيد و يا خبرها و تصاوير به طرزفجيعي جابه جا پخش مي شود و...؟ مي خواستم بنويسم چرا اخيراً مد شده كه مترجم ها اسم فيلمها را هم به ميل خودشان تغيير هشلهف مي دهند؟ خيلي چيزهاي ديگر را هم مي خواستم بنويسم اما وقتي چشمم افتاد به بيانيه 14 صفحه اي دانشجويان مجمع حزب الله دانشگاه علم و صنعت درباره عملكرد 10 ساله صدا و سيما، بي خيال شدم و ننوشتم!! از متن اين بيانيه مشخص است كه نويسندگان آن تلاش فراواني كرده اند كه در نهايت انصاف و با چشماني كاملا اوپن به ماجرا بنگرند. (bionvan.com) فرصت كردي يك نگاهي بينداز، جالب انگيزناك است.
5- فيلم جديد كمال تبريزي هم اكران شد، گاهي به آسمان نگاه كن. فيلمي كه قبل از آمدنش كلي برايش تره خرد كرده بودند و بعد از آمدنش هم مورد توجه خيلي ها قرارگرفت، كه خب حقش هم هست. از آن فيلمهايي ست كه شايد مجبور بشوي براي هضم شدنش 2، 3بار دست كني توي جيبت. البته اگر «روز فرشته» بهروز افخمي و «ديوانه اي از قفس پريد» احمدرضا معتمدي و «شيدا»ي خود كمال تبريزي نبودند، مي شد بنويسي «گاهي به آسمان نگاه كن» يكي از ماندگارهاي سينماي ايران است.
دل نوشته هايم مال تو...

2003-10-14T23:15:00.001+03:30

Finglish

TOKHM

ye rooz 2ta tokhmemorgh be ham miresand .
avali mige: chakeretim.
dovimi mige: omletetim!

2003-10-14T23:15:00.000+03:30

كاش صداي آن زن شنيده مي شد
بازخواني يك پرونده ضربتي
سه شنبه هفته گذشته رئيس جمهور خاتمي به دوشهر دزفول و انديمشك سفر كرد تا نيروگاه برق آبي سدكرخه را به بهره برداري برساند. وي ساعت 10 صبح وقتي خود را در جمع دزفولي ها ديد در ورزشگاه شهيد رجايي اين شهر مواضع ايران در قبال سياست خارجي، فناوري هسته اي و انتخابات هفتمين دوره مجلس شوراي اسلامي را تشريح كرد؛ اين عبارات آورده شد تا بگويم پس از اين كه آقاي خاتمي از اختصاص اعتبارات به دزفول و خدمات دولت براي اين شهر سخن گفت چند ثانيه اي سكوت بر ورزشگاه حاكم شد؛ صداي يك خانم دزفولي آن سكوت را با «درخواست براي مطالبه اي» شكست. آن خانم فرياد زد: آقاي رئيس جمهور! به داد بيكاري جوانان ما برسيد. خاتمي هم پاسخ داد؛ انشاءالله حل مي شود.
دولت چنين موضعي دارد؛ يعني همواره براي حل بيكاري جوانان اين مرزوبوم در هر كجا كه باشند، قول داده است. اين نوشتار درصدد كالبدشكافي «وعده و وعيدهاي» كابينه آقاي رئيس جمهور در قبال ايجاد اشتغال براي جوانان بيكار 5/4 ميليون نفري اعلام شده به طور رسمي نيست اما بايد گفت طرح هاي برخي از وزرا براي حل بيكاري هم كه با «دبدبه و كبكبه» خاص اوايل سال 81 به مردم اعلام شد هم اكنون در بن بست قرار گرفته است.
سياست اين بود كه براي طرح ضربتي ايجاد 300 هزار فرصت شغلي در سال 81 سروصدا بشود. اين كار هم انجام شد. وزير كار و امور اجتماعي اعلام مي كند با اجراي اين طرح، فلان شاخص اقتصادي به مرتبه مطلوب مي رسد و بهمان مشكل دولت حل مي شود. نمايندگان مجلس هم در منقبت و مذمت «طرح ضربتي» دولت ادعاها و اقتباس ها گفتند و دست آخر، برخي اصحاب مطبوعات هم اين طرح را الگوگرفته شده از «چيني »ها دانستند.
اما طرح ضربتي ايجاد 300 هزار فرصت شغلي در سال 81 همانطور كه «فوري و فوتي» آمد همانگونه هم از صحنه خارج شد به عبارتي، رسيدن به داد بيكاري با «وعده حل مي شود» برطرف نشد.
«ان شاءالله بيكاري هم حل مي شود.» اين عبارت زماني خوب و مفيد است كه همه برنامه هاي اقتصادي دولت و كابينه محترم آقاي رئيس جمهور به طور اصولي و نه ضربتي و احساسي، طرح ريزي شده باشد. در علم اقتصاد وقتي همه پارامترها و نگراني هاي بر سر راه يك «برنامه» ديده شده باشد، ديگر نمي توان در به ثمر رسيدن آن برنامه هيچ شك و شبهه اي به خود راه داد. در اين صورت مي توان گفت: بيكاري هم حل مي شود.
حل شدني كه در پايان سال بايد اعلام شود مثلاً طرح ضربتي ايجاد 300 هزار فرصت شغلي در سال 81 به طور كامل محقق شد... اما چرا هيچ يك از اعضاي كابينه آقاي رئيس جمهور از اين عبارت تاكنون استفاده نكرده است؟!
معاون اشتغال وزارت اقتصاد و دارايي ابتداي هفته گذشته اعلام كرد: طرح ضربتي دولت براي ايجاد 300 هزار فرصت شغلي در سال گذشته فقط 52 درصد موفق بود. سخنگوي دولت اجراي اين طرح را «مسكن وار» دانسته است، وزير اقتصاد بر مقطعي بودن آن تاكيد كرد. و نهايتاً، آقاي صفدرحسيني وزير كار وامور اجتماعي نيز به عنوان مبدع اين طرح گفت: در اجراي اين طرح موفق بوده ايم و در سال هاي آتي آنرا ادامه مي دهيم!
آن خانم دزفولي در همهمه جمعيت چند ده هزار نفري ورزشگاه شهيد رجايي اين شهر چرا با صداي بلند خطاب به رئيس جمهور خود مي گويد: به داد بيكاري جوانان ما برسيد. چرا وزراء، برنامه هايي را به طور ضربتي ارائه مي دهند كه نه تنها به آينده موفق آن اطمينان ندارند بلكه موجب هدررفتن ميلياردها تومان پول ملي كه در قبال فروش نفت ملي بدست آمده نيز مي شوند.
300 هزار نفر را قرار بود سر كار بگذارند و به هر كسي كه اين كار را انجام مي داد 3 ميليون تومان وام پرداخت مي شد. اما مشخص نشد گشايش اعتبار بانك مركزي براي 9 هزار ميليارد ريال جهت اختصاص مالي به طرح ضربتي اشتغال كجا رفت؟
وزارت اقتصاد و همچنين وزارت كار گزارشي در اين باره تاكنون ارائه نداده اند، جوانان جوياي كار مي پرسند: «پول ملي را براي ايجاد اشتغال براي ما اختصاص داده ايد اما نتيجه آن را ما نمي بينيم.» كاش مي شد نمايندگان مجلس هم در اين باره «هيئتي» به راه مي انداختند و نسبت به مطالبات واقعي مردم «تحقيق و تفحصي» مي كردند... كاش برگزيده شدگان مردم در مجلس براي مردم هم وقت داشته باشند... و كاش... بيكاري حل مي شد.
مصطفي اطهري-كارشناس مديريت اقتصادي

2003-10-14T23:14:00.000+03:30

برسد به دست...

سمانه منصوري از اون ترنت
حجيم ترين و مشتي ترين به به و چه چه ما تقديم به خواننده پروپاقرص صفحه. البته نمي دانم چرا سلول هاي خاكستري مغز من اسم تو را به جا نمي آورند اما خب وقتي خودت مي گويي هستي، حكمنت همينطورست و لاغيره في الدنيا و الاخره. گاليله هم وقتي گفت زمين گردالي است، كسي باور نكرد و مي خواستند حتي اعدامش هم بكنند. منتها خيالت آسوده باشد، من زير نامه تو را اينجوري پاراف كردم: بخشش لازم نيست اعدامش كنيد! زحمت ويرگول هايش را خودت بكش غريبه آشنا.
مجيد 64 از اون ترنت
مجيد جان دلبندم، يك چيز بامزه ات خيلي بامزه بود. قنديل زديم دسته جمعي و بردندمان غار عليصدر براي تماشاي عموم! در مورد زياد شدن صفحات نسل سوم در هفته هم بايد بفريادم كه: ما زنده به آنيم كه آرام نگيريم؛ منتها از آن طرف هم بعضي ها موجند كه آسودگي شان عدم ماست. OK؟! ولي يادت نرود كه به قول جديد مهم اين است كه: بانك دلت خالي نشه، از اسكناس خنده ها...
نفيسه از اون ترنت
اولندش اي ول، گرفتم. مبارك باشد. ميمون باشد. گولي وولي باشد. خوش عاقبت باشد. قبولي ات در دانشگاه را مي گويم. اسم دانشگاه و رشته تحصيلي ات را هم مي گفتي، بد نبود. دومندش حالا كه خودت دانشگاه شهرستان قبول شده اي و ديار غربت و آي ماماني كجايي و منو ببر و غيره، همان سوژه را با قلم خودت بنويس و بفرست، احتمالاً دلچسب تر و هلوبپرتو گلوتر خواهد بود. سومندش يك ذره از اين علامتها:؟؟؟؟!!!! ربط اين بي يوتيفول كه فرستادي با ايميل تو در چيست؟! نه اي ول، نگرفتم!
علي افسري از اون ترنت
واي كه اينجا چقدر بوي آدامس اوليپس مي آيد همي. علي آقا خسته نشوي اين همه ايميل صادر مي كني! فكر كيبورد بخبختت را نمي كني، لااقل به فكر باكس من باش كه هي به هي قرمز مي زند و مي پكد بيرون. ضمناً مگر براي تو جشن تكليف نگرفته اند كه با ايميل داداشت نامه پراكني مي كني؟ به حاج خانوم هم سلام من را برسان و بگو: تمام گل هاي خوشگل دنيا تقديم تو باد!
فائزه نوري زاد از اون ترنت
پيش تر از اينها هم هرچي حق و مق و از اين جور چيزها بود را داده بوديم به تو، ولي خب آخه ، كمي هم با ما مدارا كن. خودمان را هم كه بكشيم، يك صفحه در كل هفت روز و پايه بودن با هوشصدتا نسل سومي تاپ و آن لاين، آخرش من را بي انصاف ترين و هالك ترين آدم روي زمين نشان مي دهد ولي به جون مادرم من بي گناهم!! تازه كي گفته رنگين كمان فلان شده؟ علف بايد به دهان بزي خوش بيايد كه آمده. مي گويي نه ايميل بعدي را بخوان.
نازنين فائزي از اون ترنت
جواب سلام عرض شد نازنين خانوووم. نوشته اي: «از خانم نوري زاد بابت رنگين كمانهايش تشكر كن.»، مي نويسم چشم. نوشته اي: «صفحه قشنگي دارين»، مي نويسم چشمهايت قشنگ مي بينند. نوشته اي: «mersi»، مي نويسم بدو تا بهش برسي.
ميلاد تهراني از اون ترنت
بدون اعلام قبلي، يك روز با بروبچ سر زده مي آئيم سراغ وبلاگت تا ببينيم جز آثار ديدني مشكين شهر و مطلب هاي قبلي، خبر تازه و آكبند چي داري كه با آن از ما پذيرايي كني. ثانيه هاي زندگي ات لبريز از ذكر باد.
مجتبي قلاوند، مهندس سخت افزار از اون ترنت
اعلام آمادگي ات را به روش نچفسخوخورون شوت كرديم سمت بروبچه هاي گامي به سوي نوبل لهستان، باقي ماجرا با خودشان. از اينكه قلاب وبلاگ مان مهندس خوش ذهني مثل تو را تور كرده هم كلي ذوقيده ايم. آقا مجتبي، سخت افزار دلت بي خش باد...
سعيد محمدي از اون ترنت
آدم با حال با مرام به تو مي گويند. روزي 6 بار و به ازاي هر بار 4 ساعت مي نشيني پاي اون ترنت و فقط هم ايميل مي زني و اينباكس ياهو را به يوهو كردن مي اندازي. دمت جيزغال. در مورد ايدز گرفتن كامپيوترها هم، وقتي در ژاپن يك قورباغه مي تواند به جاي قورقور كردن پارس كند، چرا كامپيوترها نتواند HIV بگيرند، نه غلام؟!
مريم پروين از تهران
آخ جون آخ جونه، آخ جون. زودتر خبر مي دادي به غضنفر مي سپرديم موكت قرمز روي پله ها پهن كند. تو و اين طرف ها؟! خط رو خط افتاده؟ الو الو اينجا نسل سوم است ها! باوربنما كه من اگر مي دانستم توبه آن شعر معروف: «معرفت در گراني ست به مريم ندهندش» آلرژي داري، زودتر مي نوشتم! مريم خانوم به دلت بسپار زود به زودتر تنگ مان بشود.
مريم نوري از نجف آباد
نه مكاني در اصفهان و نه سمپات، فقط و فقط نجف آباد. اسم به اين قشنگي، حمايت حمايت، در بست هم مي رويم و يك دانه مسافر هم سوار نمي كنيم. در ضمن من هنوز گيجور مانده ام كه دليل سياسي نفرستادن آن نامه تيرماه چه بوده؟ در هر حال از آشنايي با ياس آبي، اول خرسندم يه عالمه، هرچي بگم بازم كمه. دوم خرسندم يك هفته، بعدش هفته به هفته...
فرهاد - ق از اسلامشهر
يك سال و خرده اي ست كه ما اينجا لنگر انداخته ايم ودر خدمت ملت شريف، قد بلند كرده ايم و جگرهاي وامانده و پاره پوره را خريداريم. اصلاً هم خبر نداشتيم كه تو از آمدن مان بي خبري وگرنه مي رفتيم ايستگاه حسن آباد و خودمان را عين پفك پرت مي كرديم زير مترو تا خرچ صدا بدهد و دل تو يخنك خنيكاتر شود قاف جان! راستي، من اينجا يك قانون دارم كه اگر يك نفر اسم مستعار بنويسد براي بار اول بي خي خي مي شوم ولي بار دوم خودم برايش اسم مي سازد مثلاً فرهاد قرقي يا قوري قوري يا قنبلشتاين كريشما و... آقا فرهاد دم خودت هم قيژ!
عبدالمجيد خامسي از دزفول
يواشكي اشك مان درآمد وقتي نامه را ديديم. آدم كنار رفتارهاي نامسئولانه بعضي مسئولين و رده بالاها وقتي همچين ماجرايي را از يك نوجوان مي خواند، فقط دلش سكوت مي خواهد، سكوت. راستي چه مي شد اگر ما همه بچه مي مانديم؟
حميد عابدان پور دانشجوي مهندسي مواد از خميني شهر
سلام دانشجو. چطوري دانشجو؟ چه كار مي كني دانشجو؟ بابا، دانشجو!! بيا، اين همه بكش و بكش و مشت و مال، حالا شدي دانشجو و آن هم رشته مواد! راحت شدي؟
حميدخان، از من بشنو كه خاطره همان روز اولي كه تو تعريف كردي و آن كلاسور و دفترچه راهنما و سوت و بوق و كف سالن همايش، يكي از خوشگل ترين خاطرات زندگي ات خواهد شد. خوش باشي و خرم و همچنان يك نسل سومي توپ!

2003-10-14T23:13:00.001+03:30

سه شنبه بازار

لقب «دلبركم چيزي نگو» هولورين براي هپروتي ترين عكاس
مسئول انجمني موسوم به انجمن خيريه علوم روحي در ايران اخيراً اعلام كرده كه به زودي قصد دارد با اجازه گرفتن از ارواح از آنان عكس بگيرد و عكس شان را براي نشريات و مجلات مختلف ارسال نمايد! بعيد نيست همين روزها آگهي بدهند كه هر كسي مي خواهد از روح رفتگانش عكس يادگاري توي طاقچه اتاقش داشته باشد، برود پيش اين آقا و سفارش بدهد. انصافاً چقدر من توي همين صفحه نوشتم كه صدا و سيما كمتر از اين سريال هاي هپروتي و تخيلي پخش كند؟!
البته ما هم به قول يكي از سايتها، ضمن استقبال از اين عمل، از اين جناب مسئول كه رهبري جنبش احضار ارواح را به تنهايي دردست گرفته و قرار است ميان اين دنيا و آن دنيا پل بزند، مي نويسيم بد نيست به عنوان اولين سوژه برود سراغ روح خانم خبرنگار ايراني الاصل كانادايي و هم عكس بگيرد و هم يك مصاحبه توپ با ايشان ترتيب بدهد و بفرستد براي نشريات و مجلات تا ملت OK بشنوند كه مثلاً جريان آخرين ملاقاتهاي اين بنده خدا با بعضي از نماينده هاي تهران از چه قرار بوده و غيره و غيره و باز هم غيره.

نشان «مرگ آغاز كبوتراست» بلورين براي شجاع ترين عروس
با شنيدن بعضي از خبرها بايد بخندي، براي بعضي ها بايد تأسف بخوري، براي بعضي ها بايد هورا بكشي و بجيغي و براي بعضي ها هم... بايد هم حال كني و شارژ شوي و هم چند قطره اشك ناقابل بيايد گوشه چشمت. مثل اين يكي: «هنادي تيسير جرادات»، شير دختر 27 ساله فلسطيني، با انجام يك عمليات شهادت طلبانه زلزله اي، بيش از 75اسرائيلي را كشته و مجروح كرد. هنادي با رخنه به درون نوار امنيتي كرانه باختري، به شهر ساحلي حيفا رفت وبا حضور در مراسم «يوم كيپور» يهوديان در رستوران ساحلي ماكسيم و عبور از خط ويژه امنيتي مراسمشان را تبديل به يوم زهرمار كرد. نكته جالب اينجاست كه اين شير دختر فهميده و خوش سيما، تنها يك هفته تا دريافت پروانه وكالتش فاصله داشته است. اسرائيلي ها دقايقي پس از اين عمليات تكان دهنده، منزل جرادات را ويران و با خاك يكسان كردند. طاهر جرادات برادر 15ساله هنادي بعد از شهادت خواهرش، با حالت غرورآميزي در برابر دوربين مستأصل BBC مي گويد: مردم به ما تبريك مي گويند. براي چه گريه كنم؟... اين مثل روز عروسي اوست، خوش ترين روز زندگي اش... گريه كنم؟!

تنديس «مامان جون بغلم كن» بوقورين براي پريشان ترين پشيمان
اين نشان فشنگي تعلق مي گيرد به يك سرباز اسرائيلي بدبخت كه اين نامه را از فلسطين براي مادرش نوشته و از قضا روي شبكه اينترنت هم منتشر شده: از رفتار من عصباني نشو. حالم خيلي بد است. احساس مي كنم كه دارم به يك حيوان تبديل مي شوم. به آنچه مي كنم اعتقادي ندارم. از دستورات اطاعت مي كنم تا در چشم دوستانم مثل دخترها نباشم. هرگز نخواهي فهميد كه با تفنگ آماده شليك وارد خانه اي شدن كه 10 بچه و زن و پيرمرد در آن هستند، فريادزدن و هواركشيدن كه هيچكس از جايش تكان نخورد يعني چه. من هم اگر مي ديدم كه مادرم يعني تو در حالي كه عده اي خانه ات را زير و رو مي كنند، مجبور مي شوي همان جا روي فرش بنشيني و سرت را برزمين بگذاري و از ترس بلرزي همه آنها را مي كشتم. نمي توانم ببينم كه كمدها را سرنگون مي كنم، ديوارها را مي شكافم، پيرها را وادار به نشستن روي زمين مي كنم. استفراغم مي گيرد. از خودم متنفرم. من ديگر من نيستم، با 2 هم اتاقي ام كه در يك گروه هستيم و آنها هم مثل من احساس مي كنند پنهاني صحبت مي كردم. پيرزني به صورت يكي شان تف انداخته بود، فقط شنيدم كه مثل بچه ها هق هق گريه مي كرد...

عنوان «نهال انقلاب» گوگورينبراي NGO ترين شهردار
شهردار كولاكي تهران كه بعد از انتخاب در سمت رياست شهرداري، ركورد طرح هاي فورسماژوري را شكسته و لقب «مستر دوئل» را از آن خودش كرده، در ديدار اخيرش با چند تا از NGOهاي زيست محيطي اعلام كرد. كه «بايد مديريت شهري به دست جوان ها سپرده شود.» تا اينجا كه خب چيز جديدي نيست، گوش مان از اين بايد و نبايدها پر است. اما آقاي شهردار در تكميل اين سخن خودماني اش گفت: «از همه جوانها رسما ً دعوت مي كنم كه با همكاري شهرداري در محله ها و كوچه و خيابان محل سكونت شان اقدام به كاشت نهال درخت بكنند. شهرداري هم نام و مشخصات نهال كار را روي يك پلاك ثبت و روي تنه درخت نصب مي كند»! اگر چه بنده هنوز ارتباط بين مدير شهري شدن و كاشت درخت را كشف نكرده ام و آهان نشده ام اما شما اگر دوست داريد 60 سال ديگر جلوي نوه و نتيجه تان افه بچه مثبت بيائيد و دسته گل نشانش بدهيد، زود دست به كار شويد. آرزو به هر ميزانش بر جوانان عيب نيست...

مدال «سوسمارخور» بيگودين براي عرب ترين عرب
چندي پيش يك زوج 23ساله در عربستان از يكديگر طلاق گرفتند. گويا پس از اين جدايي، در آخرين ديالوگ رد و بدل شده، همسر مطلقه خطاب به شوهرش مي گويد: تو آنقدر بي عرضه اي كه مطمئنم هيچ زني با تو ازدواج نخواهد كرد. مرد متهم به بي عرضگي هم مي گويد: قسم مي خورم كه در يك روز چهاربار ازدواج كنم؛ لذا دست به كار مي شود و سه جفت دست هم قرض مي گيرد و براي اينكه ثابت كند همسر سابقش اشتباه كرده است، در يك روز و به طور همزمان با چهارزن ازدواج مي كند. البته اين پايان ماجرا نيست، چون قرار است وي براي ماه عسل همراه با چهار همسر جديدش به شهر محل زندگي همسر سابقش برود و يكجورهايي طرف را خبر بدهد و صورتش را كج و كوله كند. به همين سبب ما مدال سوسمارخور بيگودين را به گردن عرب ترين عرب دنيا مي اندازيم و به همه زن و شوهرهاي مشكل دار توصيه مي كنيم دم آخري، لج همديگر را قلقلك ندهند كه مزيد اندرش مي تواند باعث دردسر باشد و مايه لج درآري.

2003-10-14T23:13:00.000+03:30

نسل سوم با همكاري انجمن نخبگان ايران و سازمان ملي جوانان برگزار مي كند
اگر خاطرتان باشد ما بهNGO هايي كه با اين ستون همكاري دارند و فيس فيس و ايش ايش و افاده در كارشان نيست قول داديم كه منعكس كننده فعاليت هايشان هم در اين ستون باشيم.
در اين راستا انجمن نخبگان ايران با همكاري صفحه نسل سوم و سازمان ملي جوانان اقدام به برگزاري مسابقه اي علمي كرده است. اين مسابقه به منظور شناسايي نوجوانان و جوانان مستعد و ترغيب آن ها براي مشاركت در فعاليت هاي علمي است و در پنج گرايش رياضي- فيزيك- زيست شناسي- كامپيوتر و زبان انگليسي براي دانش آموزان مقطع متوسطه، در گرايش رياضي- علوم براي دانش آموزان راهنمايي و گرايش رياضي براي مقاطع چهارم- پنجم ابتدايي برگزار خواهد شد.
كليه فيلسوفات و دوگوليجات مترقي و فسفرسوز به منظور شركت در اين مسابقه مي توانند تا تاريخ 27/7/82 با تكميل فرم شركت در مسابقه توسط مسئولين مدرسه خودشان و يا مراجعه مستقيم به دفتر اصلي انجمن (تهران- خ شريعتي- خ دكتر شهيد بهشتي- بالاتر از خ دولت، خ محمدخاقاني (زرگنده)، خ رودكي جنوبي، كوي خليلي، شماره 3 خود را در بوته آزمايش محك بزنند.
براي داوطلبان كارنامه صادر شده و اسامي و عكس نفر اول هر مقطع از گرايش ها، به همراه نام مدرسه آنان در يكي از روزنامه هاي كثيرالانتشار چاپ مي شود و جوايز، نفيسي به نفرات اول تا سي ام داده خواهد شد و سازمان ملي جوانان از طريق انجمن يادشده براي داوطلبان مسابقه، متناسب با توانايي هايشان، خدمات ويژه اي ارائه خواهد كرد.
منتظر اخبار بعدي باشيد، برمي گرديم، حتماً!
هيوا روح بخش

2003-10-09T10:27:00.000+03:30

مطالب اين هفته:

قبل از هر چيز سلام: حال كن!
Finglish
گزارشكي از جشنواره كار آفرينان صنعتي شريف: دل خوش به فانوسم مكن
حرفهای ژنريک: ساندويچ نيم خورده سرخيابان مطهري...
برسد به دست...
بچه جون با دهن آب نخور!
او در زندان مسلمان شد
سه شنبه بازار:
لقب «لاكي لوك» هولورين براي پياده ترين جهانگرد
تنديس «ديگه توي وان حموم» جيغورين براي هژيرترين خواننده
تيريپ «مايكل مور» بوقورين براي جوات ترين كارگردان
نشان «مستربين» بلورين براي منفورترين رئيس
عنوان «عروس آتش» مرمرين براي حجرترين قوم

2003-10-09T10:25:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام!
حال كن
گفتم كنارشلوغ بازي هاي روزگار، من و تو و عموهاي ما بد نيست يك نگاهي به اين نامه بيندازيم:

بسمه تعالي
مديريت اردوگاه ايثار (كردان كرج)
با سلام
من يكي از دانش آموزاني هستم كه به تازگي ازطريق اردويي سياحتي به اردوگاه كردان (ايثار) آمده ام و از قسمت هاي مختلف استفاده كرده ام.
هنگام بازگشت 2شاخه گل خوش بو چيدم. ازآن جا كه اردوگاه متعلق به نهاد دولتي است واموال آن جزء بيت المال محسوب مي شود و به خاطر ترس ازحساب و كتاب فرداي قيامت مبلغ 5000ريال (500تومان) بابت خسارت وارده به مديريت محترم پرداخت مي نمايم.
بهتر است نام من و نام مدرسه من مجهول باقي بماند.

2003-10-09T10:24:00.001+03:30

Finglish
Asghar kopak sandovichi dashte. ye rooz ye babaii miyad be maghazeye kopak va mige: ghorban ye koktel bede, faghat bizahmat toosh gojefarangi nazar.
Asghar kopak mige: agha emrooz aslam goje nadarim, mikhay khiarshur nazaram!

2003-10-09T10:24:00.000+03:30

گزارشكي از جشنواره كار آفرينان صنعتي شريف
دل خوش به فانوسم مكن
اولين مطلبي كه بعد از شنيدن اطلاعيه خبر برگزاري جشنواره، من را مشغول كرد لفظ «كارآفرينان» بود. نمي دانم چرا حس كردم اين كارآفرينان افرادي هستند كه تازه فارغ التحصيل شدند و توانسته اند با توجه به اطلاعات و تجربيات دانشگاهي مبادرت به ايجاد كار كنند، اما وقتي وارد نمايشگاه شدم و با يكي - دو تن از غرفه داران به صحبت پرداختم، فهميدم كه اين شركت ها زمان زيادي است كه به فعاليت مشغول هستند و بعضاً گاهي از آن ها اندازه سن من و تويي كه يك نسل سومي هستيم، فعاليت داشته اند. فكر مي كردم كه اين جشنواره محل مناسبي است كه من دانشجو و يا فارغ التحصيل، بتوانم در طرح هاي آن ها شركت و فعاليت رو به رشدي داشته باشم. از يكي از غرفه داران كه اتفاقاً پدرش صاحب شركت است، مي پرسم كه «آيا اين شركت از دانشجويان صنعتي شريف و يا ديگر دانشجويان در جهت اهدافش دعوت مي كند؟» در جوابم مي گويد:«گرچه پدرم و خودم فارغ التحصيل اين دانشگاه هستيم ولي خوب، امسال به بهانه جشنواره از تعدادي از بچه ها دعوت كرديم تا ببينيم چه مي شود؟» مشابه اين سؤال را از يك شركت ديگر مي پرسم، آقايي توضيح مي دهد كه «اكثر اين فارغ التحصيلان زياد نمي توانند خودشان را با حجم سنگين كار هماهنگ كنند و طاقت نمي آورند و از شركت مي روند.» با خود مي گويم اگر تحصيلكردگان اين مملكت نتوانند خود را در راستاي كار و حرفه شان مشغول كنند و با آن كنار بيايند چه فرد ديگري مي تواند اين كار را كند؟
فكر مي كردم موضوعات ابتكاري و بكر آنها كه منجر به كارآفريني شده است، در جهت و راستاي هدايت فارغ التحصيلان دانشگاه هاي ديگر موثر خواهد بود. همراهم مي گويد:«اين كار براستي كار بزرگي است، اگر هر كدام از دانشگاه ها بتوانند همين فعاليت ها را در مجموعه خودشان داشته باشند، ديگر مشكل و دغدغه اي در زمينه اشتغال فارغ التحصيلان هر كدام از اين مجموعه ها نخواهد بود.» گرچه اين تصور كه هر كدام از دانشگاه ها به طور مستقل بتوانند فارغ التحصيلان خود را حمايت كنند و با طرح و پروژه هاي خود كمك شاياني به اقتصاد و صنعت كشور كنند آنوقت پيشرفت قابل ملاحظه اي در اين زمينه ها خواهيم داشت، عالي است، ولي خوب مسائلي هست كه در اين ميان لبخندي تلخ بر لبم مي آورد. آيا هر دانشگاه و هر مركز علمي در كشور از توزيع امكانات يكسان با اين مراكز دانشگاهي برخوردار است؟ امكانات مالي، معنوي، اساتيد و ... همه اين ها مسائلي هستند كه علامت هاي سؤال و تعجب بسياري را مقابل فارغ التحصيلان اين مراكز قرار مي دهند. فارغ التحصيلي كه دانشگاهش امكانات مخصوص جهت رشد و پرورش آگاهي و تجربه كاري براي او ندارد و تازه مدركش را از ميان تبصره ها و ماده ها نجات مي دهد، چه كاري مي تواند در اين ميان كند؟ در ميان شركت هايي كه با آن ها به گفت و گو پرداختم و شرايط خودم را توضيح دادم كه فارغ التحصيل دانشگاهي ديگر هستم، اكثراً از قبول من براي همكاري به اين دليل كه فارغ التحصيل دانشگاه صنعتي شريف نيستم خودداري كردند و تنها چند شركت استثنا قائل شده و فرم استخدامشان را دراختيارم گذاشتند.
دوستم مي گويد:اين جشنواره موضعش كارآفرينان صنعتي شريف است و اين موضوع كاملاً بديهي است كه موسسين اين شركت ها با توجه به تجربه و سابقه اي كه دانشگاه در اين زمينه ها داشته ترجيح مي دهند از ميان فارغ التحصيلان خودشان نيرو جذب كنند. عكس العمل و جواب يكي از غرفه داران شركت ها جالب توجه است! «ما از ميان فارغ التحصيلان اين دانشگاه نيرو برمي داريم البته به تعداد محدودي و اگر اين افراد از سوي كارشناسان و امضاي شركت توصيه و معرفي شوند.» نمي دانم ناخودآگاه چرا به ياد بند «پ» مي افتم. گرچه دوست ندارم به اين قضيه بدبينانه نگاه كنم ولي حال يك جوان فارغ التحصيل و شايسته را درنظر بگيريد كه با كارشناسان مربوطه ارتباط نداشته باشد. آيا او لياقت امكانات و زمينه بهتر در جهت شكوفايي اش را ندارد؟
تازه واردها در رده پايين كار كنند لطفاً!
حدود يك ربعي است با يكي از غرفه داران يك شركت پژوهشي، در حال گفت و گو هستم. غرفه دار علاوه بر توضيح كارها و تحقيقات ابتكاري موسسه كه هزينه اجراي يكي از آن ها را سي و پنج ميليون عنوان مي كند مي گويد: «ما نمي توانيم از افراد بي تجربه و فارغ التحصيل كه تجربه كاري و علمي ندارند براي اين طرح ها استفاده كنيم، اسپانسر مالي هزينه نمي كند كه در اين ميان هزينه ها هدر برود، آنهم به علت بي تجربگي يك فرد.»
مي گويم پس يك فارغ التحصيل چطور مي تواند در اين كارها تجربه كسب كند، بالاخره بايد از يك مركز پژوهشي و علمي شروع كند يا نه؟! با قيافه اي مصمم مي گويد:«خوب شركت از آن ها در پروژه هاي رده پايين تر استفاده مي كند!».
زينگ آخر!
بااين همه اين كار، كاملاً ابتكاري و نو بود و اگر ايرادي در ميان باشد فوايد آن كاملاً همه چيز را تحت الشعاع قرار مي دهد. دانشگاه صنعتي شريف باسابقه طولاني و مفيدي كه در زمينه آموزش و ارائه طرح هاي ابتكاري و پژوهشي و علمي داشته با پيشگام شدن در اين زمينه نشان داد كه به عنوان متولي دانشجويان فعال، نسبت به آن ها تعهد بيشتري داشته و براي فعاليت هاي آتي آن ها برنامه ريزي دارد. و اين مسئله واقعاً قابل تحسين و افتخار است.
با اميد اينكه ساير مراكز آموزش عالي نيز در اين زمينه فعاليت هاي موثري داشته باشند تا ديگر شاهد فارغ التحصيلان بيكاري كه فاقد پوشش و حمايت اطلاعاتي رشته تحصيليشان هستند و يا مبتكراني كه تحت عنوان پروژه تلخ «فرار مغزها» تمامي ابتكار و اطلاعات خود را در كشورهاي ديگر هزينه مي كنند، نباشيم.
هيوا روح بخش

2003-10-09T10:23:00.000+03:30

حرفهای ژنريک!

ساندويچ نيم خورده سرخيابان مطهري...

منتظر بوديم تا ساندويچمان حاضر شود... ساعت 5/1 ظهر من ومرتضي روي سكوي روبروي ساندويچي نشسته بوديم...
كنار ما آدمهاي زيادي درحال گاز زدن به ساندويچ بودند...
آدمهايي كه درهنگام گاز زدن به ساندويچ، چشمانشان بيشتر گرد مي شد! و بيشتر از حد معمول بيرون مي زد!
ساندويچمان را آورد! مرتضي طبق معمول گوجه فرنگي دوست نداشت...
گوجه فرنگي هايش را دورريخت... يك سطل آشغال بزرگ كنار ما بود...
شروع كرديم به خوردن ساندويچ...
گدايي روبروي ما سي قدم به سمت راست مي رفت باز برمي گشت همان سي قدم را به سمت چپ مي رفت! كتابي دردست راست داشت. عصايي در دست چپ... چيزهايي به زبان مي آورد... گدا بود اما مستقيما طلب پول نمي كرد يكي از دستانش نيمه فلج بود! ريش بلند داشت...
در همين حال كه مردم زيادي ازپياده رو از جلوي شما و ما رد مي شدند و انسانهاي زيادي به ساندويچهاي خود گاز مي زدند و ماشينهاي فراواني درحال عبور از خيابان وعده اي ازآنها درحال سواركردن مسافر و... آن گدا همچنان كلماتي زمزمه مي كرد...
فردي آمد. ژوليده. موهاي بلند و حدودا شصت ساله ... كنار سكو نشست دقيقا كنار سطل آشغال... زيرچشمي داخل سطل آشغال را نگاه مي كرد.
اصلا مايل نبود كه كسي متوجه اين رفتار او شود... خيلي مواظب بود...
يك نصفه ساندويچ توجه او را به خود جلب كرده بود... يك ساندويچ نيم خورده!
گداي اولي او را زيرنظر داشت... مطمئن بودم كه اوناراحت است از اين كه يك گداي ديگر به حريم او وارد شده... جلو آمد... دست درجيبش كرد...
يك كيسه بيرون آورد... يك نان باگت نصفه داخل كيسه بود... نان را به گداي غريبه داد ... گفت:با پول خودم خريدم، نصفشو نهار خوردم. نصف ديگرش هم براي، هرچي باشه تميزتر ازساندويچهاي سطل آشغاله...
صحنه زيبايي بود... آن گدا جز آن نصف نان ديگر هيچ براي خوردن نداشت...
تمام ذخيره غذاي يك روزش همان نصف نان بود كه آن را هم بخشيد...
اين داستان شديدا واقعيت دارد... هيچ اغراقي درآن گنجانده نشده...
محل كار آن گدا هم خيابان مطهري روبروي ساندويچ هايدا است. خودتان اگر برويد آن مرد ميان سال را با عصا خواهيد ديد...
ساندويچم را تا نصف خورده بودم اما ديگر نتوانستم بقيه اش را بخورم...
مهدي صادقي

2003-10-09T10:22:00.000+03:30

برسد به دست...

مهديه از اون ترنت
گريتينگ كارتت به دستمان رسيد و گذاشتيمش روي صفحه مانيتورمان تا هر وقت مي بينيمش بگوئيم LOOOOL! مي خواستي بگويي خوش سليقه اي كه گفتي. شيك فهم شديم جانم.
دوزاري هايمان دسته جمعي هورت شدند طبقه همكف.يك تبصره هم بگويم كه با بد كسي رفيق شده اي، چون ديگر ول كن قضيه نيستيم. همچين زنجيري بستيم به دور رفاقتت كه از تبرلوتا در ليانشانپو هم كاري بر نمي آيد. پس به قانون زنجير احترام بگذار.

حميد شيخ پور از اون ترنت
عليك سلام. حميدآقا، مطلبي كه اشاره كردي، نامه اي بود كه سيد رائد موسوي (فرزند كاردار مفقود سفارت ايران) براي صفحه فرستاده بود و ما هم آن را ماچيديم و چاپيديم. متأسفانه هيچ ارتباطي هم با ايشان يا خانواده محترم شان نداريم كه بين تان پل افتتاح كنيم. زحمتي كه تو داري مي كشي ازطرف ما خيلي خيلي قابل تقدير و تحسين است، خدا قوت! ضمنا مطلب مورد نظر دروبلاگ صفحه موجود بوده و هست و خواهد ماند. به همه ايلنايي ها سلام برسان.

سعيد محمدي از اون ترنت
بعد از بوق بازهم بوق و بوق و بوووق، خوب شد؟ فشار خونت تسكين يافت آيا؟ وجدانت بي خي لي گرفت؟ آخر مرد مؤمن، تو يك بارزنگ زدي اينجا و كسي پشت ميز نبوده حكم صندلي برقي برايم بريدي؟! اصلا تو خودت مگر 24 ساعت حاضري يكجا بنشيني؟ خوب است من چند بار آن لاين بشوم و تو آف باشي و من زنگ بزنم 110 و به صبوري خبر بدهم؟! نكن اين كارها را ديگر، خوبيت ندارد، فردا پرتقال خوني مي خوري و ايدز مي گيري بعد خودت هم نمي فهمي از كجا آب خورده! هيچخيالينيستداداشبو قبزن.

صحرا ولدي از اون ترنت
اگر پاي اينترنت بودم اول صورتكي كه يك عينك ته كوزه اي روي چشمش گذاشته را برايت مي فرستادم بعد صورتكي كه سرش را مي خاراند برايت مي فرستادم و زيرش مي نوشتم: هان؟!! من 4 تا، نه ، 2 تا طرفدار عين تو بادي گاردم بشوند، دختر همسايه هم با تفنگ آب پاشش مي تواند من را سولاخ سولاخ كند. ضمنا صحرا خانوم، ايكس هايپربوليك ما درعرض سه سوت مي تواند با فوتوشاپ شونصدتا ازآن فرشته ها را اجي مجي كند. صحراي دلت پر از شن هاي نرم و روان باد.

سپيده تهراني از اون ترنت
هزاران هزار گل تقديم ذهن باطراوت تو. مطلبت را مي گذارم روي سر رئيس تا قيژ بخورد. اي نخورده مست، به گمانم صبح نزديك است...

اكبر داداشي و سميه مهري از بابل
جهت اطلاع همه بروبچ: اكبر آقا و سميه خانم از اعضاي فابريك صفحه، به سلامتي و مباركي، النكاح سنتي و قبلت و ليليلي ليليلي و عروس رفته تو باغچه و داماد دستمال آبي بردار و... داشته اند. چند تا كارت دعوت هم فرستاده اند و از تمام اعضاي پاتوق نسل سوم دوستانه دعوت كرده اند كه در مراسم عروسي شان شركت كنند و يك حالي ببرند. منتها متأسفانه نامه اين دو عزيز دقيقاً صبح روز بعد از عروسي شان به دست ما رسيد و چي؟ يك بخور بخور حسابي، هو توتو شد. حالا يا اين 2 مزدوج عملاً طوري پست كرده اند كه آره! و يا پستچي حسود، نامرد بازي در آورده است. به هر حال ما تبريكات و تشويقات بي حساب مان را واريز مي كنيم به حساب اين دو مرواريد و مي نويسيم: دوپرنده، وقتي كه دل به هم مي بازن، عاشقونه، با هم مي سازن آشيونه، حالا لاي لاي لالا لاي...

2003-10-09T10:21:00.002+03:30

سه شنبه بازار:

لقب «لاكي لوك» هولورين براي پياده ترين جهانگرد
بخوانيد و بخنديد و بگرييد و يا هر كار ديگري كه دوست داشتيد انجام بدهيد: هفته گذشته يك دوچرخه سوار ژاپني به نام هيرو كه سفر دوردنيايش را با دوچرخه از ايالت هكايدوي ژاپن آغاز و پس از ركاب زدن از مسير كشورهايي چون كره جنوبي، مالزي، سنگاپور، چين، نپال، بنگلادش، هندوستان، پاكستان و افغانستان در ادامه سفرش به تركيه، اروپا و آمريكا وارد شهر همدان شده، پس از بازديد از آرامگاه بوعلي سينا براي تبديل ارز خود به ريال وارد يكي از بانك هاي ميدان آرامگاه مي شود. اما هيرو پس از خروج از بانك مشاهده مي كند كه دوچرخه گران قيمتش به همراه ساك محتوي اسباب و اثاثيه و اسناد هويتش به سرقت رفته و هوتوتو! هيروخان هم شوكه مي شود و شروع مي كند به داد و فرياد و گريه و زاري و... سرانجام مأموران نيروي انتظامي اين لوك خوش شانس را آرام مي كنند و با وعده يافتن وسايل گمشده اش او را به پاسگاه مي برند، آخرين خبرها حاكي ست كه اين جهانگرد ژاپني براي حل مشكلش به سفارت ژاپن در تهران آمده، منتها بدون دوچرخه!!

تنديس «ديگه توي وان حموم» جيغورين براي هژيرترين خواننده
اين روزها بازار موسيقي كشور وضع بيا و ببيني پيدا كرده است. مخصوصاً شكل گرفتن گروه هاي جديد موسيقي كه عين قارچ روزبه روز بيشتر و توخالي تر و كم كيفيت تر از قبلي ها پا به اين عرصه مي گذارند. به تازگي يكي از همين گروه ها درصدد كسب مجوز براي انتشار اولين كاست خود از وزارت دوست و برادر- فرهنگ و ارشاد- است. تا اينجا كه خب چيز خاصي نيست اما شايد جالب باشد اگر بداني اكثر اعضاي اصلي از جمله سرپرست اين گروه دانشجويان رشته دامپزشكي، در سطح ليسانس و دكترا مي باشند و تنها 1 نفر از اين گروه 12 نفره، دانشجوي موسيقي است كه او هم پركاشن كار تيم است. اين حرف مال من نيست ولي يك از رفقا مي گفت به احتمال زياد رشته تحصيلي اين بنده خداها روي تقويت و ساخته شدن صدايشان اثر عميق مي گذارد و باعث مي شود بعضي از صداها كه اين روزها طرفدار زياد دارد را به نحو احسنت ادا كنند. يك قسمت از يكي از ترانه هاي كاست را داشته باش: من سر دوراهي موندم، خودم و تورو سوزوندم، راهي باز كن پيش پاهام، بگو من تورو سوزوندم...

تيريپ «مايكل مور» بوقورين براي جوات ترين كارگردان
از يكي دو هفته پيش در يكي از روزنامه هاي صبح آگهي تئاتري چاپ مي شد كه كارگرداني و طراحي صحنه آن را يكي از هنرپيشه هاي نيمچه قديمي سينما به عهده داشت، يعني ابوالفضل پورعرب. اين نمايش يكي از آثار نويسنده معروف «مولير» است كه پيش از اين نيز به روي صحنه رفته است. اما نكته چاله چوله اي اين ماجرا اين است كه ابوالفضل پورعرب در مصاحبه با يكي از نشريات گفته: «پس از واقعه تلخ يازدهم سپتامبر احساس كردم كه جاي يك نمايش شاد در نزد مردم خالي است و بر همين اساس تصميم به كارگرداني اين اثر شاد گرفتم.»، گفته مي شود كه برخي پيشكسوتان عرصه تئاتر از شنيدن خبرهايي از اين دست ابراز نارضايتي نموده اند و خواستار جلوگيري از ورود افراد غيرمتخصص به عرصه تئاتر شده اند. اين را هم بد نيست بگويم كه ابوالفضل خان پورعرب در اين چند وقت اخير به دلايل برخي مسائل شطرنجي در زندان تشريف داشتند. خلاصه اگر حس مي كني بعد از 11 سپتامبر دچار افسردگي شدي، بشتاب.

نشان «مستربين» بلورين براي منفورترين رئيس
يكي ازسايت هاي اينترنتي خارجي به تازگي ليستي را منتشر كرده كه درآن 1850 دليل به احمق بودن جرج دبليو بوش - رئيس جمهور ايالات متحده امريكا - عنوان شده است. اين دلايل شامل بسياري از سوتي ها و گاف هاي متعدد ومتنوع دبليوخان درسخنراني هايش، بازديده هايش، مسائل خانوادگي اش، فساد اخلاقي اش، دست نوشته هايش، پيشنهادهايش، ديدارهاي مطبوعاتي اش، عزل و نصب هايش، تخلفات دوران كودكي اش، اطرافيانش، شكستهاي تحصيلي خود و فرزندانش و... مي باشد. مسئولين با حوصله اين سايت (thou Sandreasonsorg) كه به زبان انگليسي منتشر مي شود، هركدام از دلايل را هم به طور كامل شروع وبسط داده اند و چرخ هاي طرف را داده اند هوا! ضمنا درپايان همه اين 1850 دليل نيز نوشته شده كه اين دلايل تنها گوشه اي از كل ماجراست و اين مطلب درآينده up To date تر خواهد شد. نويسندگان اين سايت معتقدند اين دلايل براي بركناري هرچه زودتر بوش كافي است.

عنوان «عروس آتش» مرمرين براي حجرترين قوم
درجريان ازدواج اجباري دختر پـادشاه كولي هاي روماني، اين دختر از كليسا پا به فرار گذاشت. آنا ماريا، شاهزاده 12ساله دختر فلورين سيوبا كه به پادشاه كولي هاي روماني (خاندان روما) معروف است، وادار به ازدواج با پسر 15ساله خانواده اي متمول از خاندان كولي ها شده است. آنا ماريا درجريان مراسم عروسي، به سؤال اسقف اعظم مبني بر مؤافقتش با اين ازدواج جواب «نه» داد و درحاليكه پدرش سرگرم اجراي آئين ازدواج بود از كليسا فرار كرد. البته چند ساعت بعد، وي توسط فك و فاميل هاي آقا داماد پيدا مي شود و به هرشكل ممكن ازدواج زوركي صورت مي پذيرد.
جالب تر اينجاست كه قول و قرار اين ازدواج بي ريخت وقتي گذاشته شده كه اين شاهزاده بدبخت، فقط 7 سال داشته است. گفته مي شود به كرات ديده شده كه مقامات رومانيايي ازدواج كودكان درخاندان روما را ناديده گرفته اند و اعلام كرده اند كه قادر به تغيير اين سنت هاي قديمي نيستند.

2003-10-09T10:21:00.001+03:30

او در زندان مسلمان شد

«اي كسي كه اون بالا نشسته اي، اي خدايي كه اون بالايي بنده هات رو ببخش.»
اين ذكري بود كه ابراهيم، دوست بيست و سه ساله و تازه مسلمان شده من در طول يك هفته آخر مدام و مدام تكرار مي كرد و اون روز بيشتر از گذشته. اون روز يعني همون روزي كه ما سه نفر براي كمك به دوستان مبارزمون كه در بدترين شرايط در محاصره سربازان اسرائيلي بودن خودمون رو به هر زحمتي كه شده از جفنا به مرز رام ا... رسونده بوديم. بلافاصله مشغول كمك رساني به دوستان مبارزمون شديم. از غذا گرفته تا كمك براي تماس با خانواده هاشون و غيره و غيره. از حضورمون در شهر مدت زيادي نگذشته بود كه گشتي هاي اسرائيلي شروع به گشت زدن و اعلام مجدد وضعيت منع آمد و شد كردن. ما بايد هرچه زودتر از رام ا... خارج مي شديم. مبارزان فلسطيني در جاهاي مختلفي از منطقه پراكنده بودن تا جيپ هاي اسرائيلي در كل شهرها و روستاهاي منطقه اعلام وضع منع آمد و شد مي كردن دو ساعتي طول مي كشيد و ما در طول اين دو ساعت مي تونستيم خودمون رو به يكي از مناطق اطراف كه مبارزان فلسطيني آنجا بودن برسونيم. به همين خاطر به طرف منطقه قلنديا كه يك دوم از اون مناطق بود براه افتاديم. در طول مسير ابراهيم باز هم اين جمله رو تكرار مي كرد: «اي كسي كه اون بالا نشسته اي. اي خدايي كه اون بالايي. بنده هات رو ببخش. بنده هات رو ببخش.» اونروز شادي خاصي در وجود ابراهيم بود. اون يك هفته آخر به همه دوستان و آشناهاش سر زده بود و طلب حلاليت كرده بود. اون يك هفته آخر به هر كسي كه برمي خورد به طور غريبي ازش طلب حلاليت مي كرد. حال و هواي خاصي پيدا كرده بود و اون روز خاص تر. من با ابراهيم چند ماه پيش در زندان آشنا شده بودم. و همون جا بود كه ابراهيم به سمت اسلام كشيده شد. سابق بر اين او يك مسيحي ارتدوكس بود. ابراهيم اول مجذوب زيبايي قرآن شد و بعد راجع به معاني و تفاسير آن كنجكاو شد و مرتب سؤال مي كرد. يك روز ابراهيم بعد از خواندن سوره مريم به ما گفت كه دوست دارد نماز بخواند. ابراهيم اونروز غسل كرد، شهادتين را گفت و نماز خوند.
يك روز از خارج زندان سر و صدا اومد كه اسرائيلي ها دارن به اين طرف ميان. مسئولان زندان بدون باز كردن درهاي زندان فرار كردن و ما مونديم و درهاي بسته زندان و سربازان اسرائيلي كه هر لحظه با تانكها و نفربرهاشون مي رسيدن، ما به هر زحمت و مشقتي كه بود با خراب كردن ديوارهاي زندان به وسيله ميله هاي تخت و شكستن قفلها خودمون رو از زندان خارج كرديم. ولي رهائي مون از زندان دقيقا همزمان بود با رسيدن اسرائيلي ها و ما اسير سربازان اسرائيلي شديم و مدتي هم در اردوگاه هاي آنها اسير بوديم. بعد از رهايي از اردوگاه هاي صهيونيست ها با اينكه من ساكن غزه بودم، به خاطر شرايط خاصي كه منطقه داشت همراه ابراهيم به خانه اش در جفنا در حوالي رام ا... رفتم و با او بودم. تا اينكه اونروز...
به منطقه ام الشرايط در نزديكي قلنديا رسيديم. رسيدن ما به اونجا همزمان شد با اعلام وضع منع آمد و شد در منطقه. تنها فاصله بين ما قلنديا، منطقه سميراميس بود كه مثل يك خيابان بين ام الشرايط و قلنديا قرار داشت و ما با عبور از اون به پايان مسير مي رسيديم. قصد عبور از سميراميس را داشتيم كه به ناگاه يك جيپ اسرائيلي جلوي ما متوقف شد. درهايش باز شد و سربازان اسرائيلي با صورت هاي پوشيده از آن خارج شده و به طرف ما تيراندازي كردن. ما هر سه تير خورديم و بر زمين افتاديم. من همونطور كه در خون خودم مي غلطيدم برگشتم و ابراهيم رو نگاه كردم. زنده بود. و فقط 2 تا تير به پايش اصابت كرده بود. مردم آمدند و ما رو به بيمارستان بردن. من رو كه 36 تير خورده بودم در اتاق CCU بستري كردن. نمي دونم چه مدت گذشته بود كه مادر ابراهيم رو ديدم كه سياه پوشيده بود. سراغ ابراهيم رو ازش گرفتم. گفت كه او شهيد شده. ديگه حال خودم رو نمي فهميدم، تمام سرمهايي رو كه به رگهاي گردنم وصل كرده بودن كندم و زدم زير گريه. آرزو داشتم كه من هم با او رفته بودم و...
¤¤¤
طلعت نگاه پر از اشكش را به طرف پنجره برمي گرداند. پنجره اي كه اتاقش در بيمارستان رو به شلوغي تهران و رفت و آمد سريع ماشينها در بزرگراه وصل مي كند. ولي انگار كه او از پس قاب اين پنجره چيز ديگري را مي بيند. اشك مجالش نمي دهد و گريه مي كند. مي گويد مادر ابراهيم به ما گفت كه خون ابراهيم امانتيست گردن شما. راهش را ادامه دهيد.
از طلعت پرسيدم كه الان چه احساسي دارد؟
مي گويد من فقط الان نيست كه يادش افتادم. هميشه در ذهن و ياد منست و همراه من. يادش كه مي افتم با خودم مي گم كه چرا من پيشش نيستم. چرا من باهاش نرفتم. چرا من شهيد نشدم.
ازش پرسيدم شهادت رو چگونه مي بيني؟
در اون لحظه كه ما سه نفر تير خورديم و بر زمين افتاديم من 36 تير خورده بودم و خون از همه جاي بدنم جاري بود در حالي كه در خون خودم غلط مي زدم در برابر خبرنگاران و فيلمبرداراني كه دورمون جمع شده بودن دستم رو بلند كردم و شهادتين گفتم. ولي ابراهيم تنها با دو تيري كه به پايش اصابت كرده بود شهيد شد. ابراهيم تازه مسلماني بود كه خدا اونروز او را براي شهادت از بين ما انتخاب كرد.
پرسيدم ادامه انتفاضه را چگونه مي بيني؟
گفت كه انتفاضه با همه حمله هايي كه به اون مي شه ان شاءا... ادامه خواهد داشت تا رهايي و آزادي كامل فلسطين و قدس شريف.
آزاده شايانفر

2003-10-09T10:21:00.000+03:30

بچه جون با دهن آب نخور!
داشتم از تشنگي هلاك مي شدم. «همه مي دونن» كه بعد از بازي فوتبال يك پارچ آب يخ حسابي گوشت مي شود به تن آدم. همچين به طرف يخچال حمله كردم كه انگار از قعر جنگل هاي آمازون فرار كردم و باگومبا باگومباكنان وارد شهر شدم. همين كه پارچ آب را به طرف دهانم بردم احساس كردم كه يك چيزي با سرعت زايدالوصفي به پس گردنم اصابت كرد. سرم را كه برگرداندم خواهرم را- با چشم هايي كه مثل وزغ از حدقه بيرون زده بود- پشت سرم ديدم.
چشمتان روز بد نبيند؛ همين كه خواستم چيزي بگويم و خودم را از مهلكه نجات بدهم صداي جيغي شنيدم كه مو به تنم سيخ شد. آبي كه توي دهانم جمع شده بود و از ترس قورتش نداده بودم را فرستادم برود پايين تا ببينم چه خاكي مي توانم بر سرم بريزم. در همين لحظه بود كه خواهرم جيغ ديگري زد و اين بار همراه با ولوم اضافه اي كه به آن داده بود گفت:
«ديوونه! مگه بهت نگفتم با دهن آب نخور؟ زود پارچ آب رو بذار سرجاش.»
و من كه باطري قلبم به خاطر جيغهاي خواهرم دشارژ شده بود، با مظلوميت تمام پارچ آب را روي ميز گذاشتم و رفتم به اين موضوع فكر كنم كه:
«آدم اگه با دهنش آب نخوره پس با چي آب بخوره؟»
راضيه مكوندي تهران

2003-10-02T20:31:00.000+03:30

مطالب اين هفته:
قبل از هر چيز سلام: وای وای چه محشری!
تولدت مبارك تنس گوشه اي - گپ و گفتي با مخترع ايراني اولين ورزش 3 بعدي
درد و دل: فرخوردگی از نوع جيم
وبلاگ سيتی: من خودم بچه سوسولم!
رنگين کمان: نارنجی
يک لقمه: جشن پتو
سه شنبه بازار:
عنوان «بازرس ژاور مي خورتت» بوقورين براي چيپ ترين مقام مركزي
مدال «لاو داريمت، نمي دوني به خدا» هولورين براي ضدحال ترين گزينه
آنونس «ربكا كه هست يه چيز ديگه ست» مرمرين براي تابلوترين دم بخت
تنديس «سيفون» جيغورين براي دگماترين هنرمند
نشان «چت رومو خالي كن من اومدم» بلورين براي آن لاين ترين رئيس جمهور

Finglish Today

GHEBLE
Mosaferi az hend az namzadesh ramin miporse gheble kodum tarafe? ramin ba dast neshunesh mide, sita mige: bayad kheili beram?!

2003-10-02T20:30:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام:
واي واي چه محشري!

1- اين ماه كه از آن ماه هاي بيست و تو دل بروي سال است اما اين چند روز يعني از 13 رجب تا 15 شعبان، عشق و حالش مضاعف است. آدم بسته مي شود به رگبار عيد و جشن و تولد و ديشديرين ديشديرين و چه ژينگول شدي امشب و بزن بريم به سرعت كبك و غاز و غيره و فرصتي براي پنچر شدن پيدا نمي شود: تولد مولا علي(ع)، مبعث رسول خدا، تولد امام حسين(ع)، ميلاد آقا ابوالفضل(ع)، تولد خالق صحيفه و تولد حضرت مهدي(عج)؛
يك تونل از جنس زمان، پر از بركت و صفا و انرژي مثبت! وقتي مي رسي به اين تونل يك عالمه ترنم و ترانه توي ذهنت download مي شود، مثل: واي واي چه محشري، كه دل از دل مي بري، گل زهرا ابوفاضل... آسمون با خورشيدش دف مي زند، براي ام البنين كف مي زند... روي دست مرتضي ماه اومده، خداي عاشقي از راه اومده... اگر آن ماه نمونه، رخ خود رو بنمونه، همه بتهاي جهان رو، سرجاشون مي نشونه...
2- دوباره يك سال تحصيلي آكبند، تلپ شد توي بغل من و تو. دوباره براي تأييديه گرفتن فرم انتخاب واحد شونصد ساعت رفتيم تو صف تا ماوس بوقي آموزش، باركدها را چشمك بزند و OK بدهد. دوباره براي خوابگاه گرفتن چند ورق پوست انداختيم و مچاله شديم. دوباره جوجه ورودي ها شدند سوژه و تريپ ايثارگري و كن آي هلپ يوها شروع شد. دوباره قفل دفتر تشكل ها باز شد و جلسات دختر و پسرها و خواهر و برادرها استارتيده شد. دوباره... يك عالمه تكرار، كه هيچ كدام شان تكراري نيستند، عين صفرهاي يك اسكناس هزار توماني! وزارت خانه هم كه فعلا بي كله است و شهر شلوغ و صداي هفت تيركشي بعضي ها در آسمان. يادت نرود امسال جناق شكستيم كه انقلاب كنيم.
3- فرانسوي ها يك ضرب المثل دارند كه مي گويد: «ديگران تشنه تذكر تو هستند و تو تشنه گوش شنواي ديگران.» اين ضرب المثل يك اپسيلون هم به سقوط مجسمه هاي بودا در قندهار ربط ندارد اما شايد به اين يكي ربط داشته باشد: غيبت سعيد ابوطالب و سهيل كريمي چند روز ديگر 100 روزه مي شود! نمي دانم جرم اين دو مستندساز چه بوده كه دو مجازات زير پرونده شان نوشته شده؛ اسارت در زندان نيروهاي امريكايي و بايكوت ذهني در دستور كار عموهاي بلندپايه داخلي. چشم هاي مجتبي ابوطالب 8 ساله، «جواب» مي خواهند!
دل نوشته هايم مال تو...

2003-10-02T20:29:00.000+03:30

تولدت مبارك تنس گوشه اي
گپ و گفتي با مخترع ايراني اولين ورزش 3 بعدي

دور بود. خيلي دور بود. خيلي خيلي دور بود و خيلي خيلي دور بود هم يعني يك جايي طرفهاي كهگيلويه و بويراحمد و ياسوج. اما مي ارزيد. چرا؟ چون يك عالمه كتاب و قصه در مورد اين كه مثلاً فوتبال از كجا ابداع شد و اولين كسي كه فوتبال بازي كرد چه كسي بود؟ در دنيا وجود دارد. در مورد واليبال، در مورد اسكوواش و همه ورزش هاي ديگر، همه آنها هم مربوط به n به علاوه n سال پيش از به دنيا آمدن من و تو است. ولي حالا از يك گوشه مملكت خودمان- همان طرف هاي ياسوج- خبر مي رسد به تو كه يك دخترك بهار، يك ورزش جديد ابداع كرده است، يك ورزش سه بعدي!
آره، راستش را بخواهي اولش به اين خاطر رفتيم كه توي دلمان يك چيزي مي گفت: «برو ديوونه، فردا پس فردا مي توني به پسر كوچولوت بگي وقتي تنيس گوشه اي اختراع شد، منم بودم! با مخترعش چاي خوردم و پيكچر يادگاري گرفتم!» ولي بعد كه با فهيمه عليزاده مقدم رفيق شديم و دوتا چايي سركشيديم، ما خودمان شديم همان پسركوچولوي تخيلي و عشق كرديم از اين اتفاق آشنايي.
بين خودمان بماند كه اول بسم ا...، فهيمه خانوم يك عالمه انرژي مصرف كرد كه يكجورهايي جيم شود و به قلاب ميكروفن تشنه ما گيرنكند و ضبط برايمان روشن كند و بگويد بيا كپي برابر اصل است! اما خب ديگر، بنده خدا با بروبچه هاي نسل سوم آشنايي نداشت.
وقتي با او و پدر مهربانش خداحافظي مي كرديم، بالاي كاغذ مصاحبه ام نوشتم: نزديك بود، خيلي نزديك بود، خيلي خيلي نزديك بود و خيلي خيلي نزديك بود هم يعني يك جايي طرفهاي دل خودما!

اول بگو اسم اين ورزش جديد چي هست؟
اين ورزش به عنوان «تنيس گوشه اي» نام گذاري شده كه معادل انگليسي اش Corner Tennis است. علت اين نامگذاري هم به اين خاطراست كه دراين ورزش از ميز سه بعدي اي استفاده شده كه درگوشه يك محيط بسته بايد قرار بگيرد.
وخودت؟
فهيمه عليزاده مقدم، 15 ساله، دانش آموز سال دوم دبيرستان تيز هوشان شهرستان ياسوج (سمپاد) هستم. اهل همينجا هم هستم.
براي اين ابداع ازكسي هم كمك گرفتي؟
خب آره. براي طراحي دقيق و انجام محاسبات فيزيكي و رياضي مورد نياز از 2نفر از اعضاي هيئت علمي دانشگاه ياسوج يعني دكتر صادقي (مديرگروه فيزيك) و پدرم دكتر عليزاده مقدم (عضو گروه رياضي) كمك و مشاوره گرفتم.
طرح اوليه تنيس گوشه اي ازكجا جرقه خورد؟
هميشه وقتي به ورزش هاي راكتي كه درآنها زمين به صورت مستطيل شكل است نگاه مي كردم، جايگاه زمين هاي سه بعدي را درذهن خودم مجسم مي كردم. طوري كه همواره توپ درراستاي 3 محور مختصات x وyو z قابل حركت باشد. به نظر خودم اين ورزش از لحاظ طراحي درنوع ورزش هاي سه بعدي اين جاي خالي را پركرده است.
تا به حال همچين ورزشي بوده؟
نه، اين يك ورزش جديد وكاملا منحصربه فرد است. با كمي دقت روي ضربات وارد شده به توپ مي بيني بازيكن ها درهدف گيري هايشان لازم است هر 3محور را درذهن داشته باشند كه با اين ويژگي منحصر به فرد اين ورزش اولين نمونه ورزش هاي 3بعدي اينچنيني محسوب مي شود.
قبل ازاين هم طرح علمي ديگري داشتي؟
بله. سال 1379 روش جديدي را براي آموزش جدول ضرب با استفاده از انگشتان دست براي كودكان ارائه كردم كه دراستان به عنوان طرح برگزيده انتخاب شد وحتي مسئولين آموزش وپرورش هم پيشنهاد دادند كه اين طرح به عنوان شيوه جديد تدريس دراختيار معلمين سراسر كشور قرار گيرد ولي متأسفانه به دليل عدم پيگيري هاي لازم چنين اقدامي صورت نگرفت.
ساخت ميز چقدر طول كشيد؟
حدودا سه ماه كار مداوم.
ويژگي خاص اين ورزش جديد را درچه چيزهايي مي توان دانست؟
اولا فضاي كمتري نسبت به ساير ورزش هاي راكتي اشغال مي كند و دريك اتاق 4*3 معمولي قابل نصب است. دوما اين ورزش ازجمله ورزش هاي اكتيو و پرتحرك محسوب مي شود.
از همه مهمتر هم اينكه 2 بعدي نيست.
طرحت را كجاها ارائه كردي؟
اول براي جشنواره دانش آموزي خوارزمي فرستادم كه خب تا الان نتيجه قطعي اش هنوز اعلام نشده است. ازطريق تربيت بدني استان هم به اطلاع كليه مسئولين تربيت بدني كشور رسيده تا با بررسي و تحليل علمي لازم، زمينه ارائه و معرفي اين ورزش به عنوان يك ورزش جديد دركشور وحتي در دنيا فراهم گردد. ازطرف ديگر صدا و سيماي اينجا هم به صورت پوشش خبري - البته محدود - اين كار را درتلويزيون مطرح كرد.
استقبال مسئولين چه طور بود؟
دست اندركاران استاني استقبال گرم و شديدي داشته اند و تنيس گوشه اي را به عنوان يك ورزش رسمي و كلاسيك مي شناسند ولي درجايگاه كشوري واكنش لازم و قابل قبولي تا الان ايجاد نشده است. فعلا منتظر جواب مسئولين تهران هستم كه نتيجه را اعلام كنند.
به عنوان مامان اين ورزش، چه آرزويي برايش داري؟!
سؤال قشنگي پرسيدي. آرزوي قلبي من اين است كه تا زماني كه زنده ام شاهد برگزاري اين ورزش درمسابقات المپيك و جهاني باشم.
يك خرده درمورد شكل بازي توضيح بده.
سرويس اول توسط بازيكن با 3 ضربه شروع مي شود به طوري كه ضربه اول روي ميز افقي خودش و سپس به ميز قائم حريف و پس ازآن به ميز افقي حريف برخورد مي كند. ادامه بازي هم با 2 ضربه است كه ضربه اول به ميز قائم حريف و ضربه دوم بايد به ميز افقي حريف برخورد كند، به اين ترتيب بازي ادامه پيدا مي كند. ساير قوانين و شرايط بازي هم تا حدودي مشابه تنيس روي ميز است.
احتمالا بازي سختي بايد باشد؟!
بهتر است اينجوري بگويي كه بازيكن لازم است از انعطاف اندام فوقاني قابل ملاحظه اي برخوردار باشد.
فعاليت غير علمي هم داري؟
بله، نقاشي رنگ روغن و مطالعه كتاب هاي مختلف.
پيچيده ترين سيستمي كه تا به حال درعمرت ديده اي،چه بوده؟
مغز خودم!
وEnd كلامت؟
اميدوارم مسئولين تربيت بدني و مسئولين سازمان صدا وسيما اقداماتي كه شايسته اين حركت نو وجديد است را انجام بدهند و با امكانات و اختياراتي كه دارند اين ورزش 3بعدي را به نام كشور خودمان دردنيا مطرح كنند و من الله التوفيق.

2003-10-02T20:28:00.000+03:30

فر خوردگي از نوع جيم
الكي با دوستش مسخره بازي درمي آورد و مي خنديد، يك دفعه مي ديدي جفتي پهن شده اند روي زمين و دلهايشان را گرفته اند و مي خندند. ديگر از دستش عصباني شده بودم و از طرفي چون دوستش مهمان بود نمي توانستم حرفي بزنم، آخر طاقتم تمام شد و با خودم گفتم مؤدبانه و با منطق حرفي مي زنم كه خودشان خجالت بكشند و ساكت شوند؛ بنابراين گفتم: ببين، كمتر بخند براي خودت هم بهتره، تازه مگه نشنيدي كه مي گن «بعد از هر خنده اي گريه است.»؟ همانطور كه در حال خنديدن بود با بي تفاوتي برگشت و به من نگاه كرد و گفت: برو قرآن رو بازكن، سوره طلاق، خدا مي گه: «سيجعل الله بعد العسر يسرا» نه اينكه «سيجعل الله بعد اليسر عسرا». بعد هم برگشت و به كار خودش ادامه داد.
احساس كردم بچه به اين فينگيلي من را مثل يك سوسك زيرپايش له كرد، البته در عوض دو نكته را خوب فهميدم. اول اينكه چگونه سنتها و خرافات باعث مي شوند كه محدوديت هاي بي جا ايجاد گردد .
و دوم اينكه نسل جديد بسيار آگاهند و طوري به فهم بالا و اطلاعات زياد رسيده اند كه به راحتي مي توانند بزرگترها را هم توجيه كنند پس بايد بسيار مراقب بود كه قدم در راه صحيح بگذارند چون در صورتي كه به راه نادرست بروند بازداشتن آنها كاري است بس صعب و چه بسا كه ما را هم به خطا بكشانند.
مريم آزموده فر

2003-10-02T20:27:00.000+03:30

وبلاگ سيتي
من خودم بچه سوسولم!
چي كاركنيم از اين جور زمانه، از اين بي معرفتي روزگار. اين رئيس منو اغفال كرده بيد. قرار بود فقط يك گزارش بنويسم. اين گزارشگر وبلاگ سيتي مثل اينكه راستي راستي سربه بيابان گذاشته. نكند اين روزنامه هاي زنجيره اي دزديده باشندش!؟ اصلا از اولش هم من گفتم اين ستون وبلاگ سيتي به اين صفحه نمي چسبد. نگو اشكال از افكار پليد گزارشگر است! چي؟ من گفتم برگردد؟ بلا به دور، نه آقاجون! كي گفته؟از دهنم پريد. حواسم نبود... بهتر است برود در همان روزنامه هاي قفل و زنجيري مطلب بنويسد... ولي ببين، گزارشگرجان، گوش ات روبيار جلو، حالا از شوخي گذشته اگه دوست داشتي برگرد و اين بينوا را از دست اين رئيس قلچماق نجات فرماي!
اين هفته رفتيم سراغ دكتر سعيد. يكي ازپزشكهاي راست راستكي مملكت كه در وبلاگش از خاطرات جنگ و دفاع مقدس مي نويسد. خاطراتي از خودش، برادرشهيد و دوستانش. اين دكتر سعيد انگار سرش مي درددبراي سؤال و جواب هايي كه درمورد دفاع مقدس اند.
من لال مي شوم و قضاوت را شوت مي كنم روي دوش خودتان. سري به وبلاگ دكتر سعيد نظري بسيجي (http://medicine.persianblog.com) بزنيد. اين هم يكي از مطالب وبلاگ اش:
سال دوم پزشكي بوديم. يه استاد داشتيم به اسم دكتر امدادي،
متخصص اطفال بود اما بيشتر به آچار فرانسه شباهت داشت. همه چيز درس مي داد: فيزيولوژي، زبان تخصصي، جنين شناسي و... دكتر امدادي تخصصش رو از امريكا گرفته بود و آدم خونگرمي بود. ريشها شو سه تيغه مي زد. خيلي آرام و با ابهت راه مي رفت. جواب سلام دانشجوها رو با طمأنينه پاسخ مي داد. خانمش هم تو دانشگاه بهداشت خانواده تدريس مي كرد.
يه بار قرارگذاشتيم توساعت درس دكتر امدادي به مناسبت تولد حضرت زهرا (س) و امام خميني (ره) يه جشن كوچيك بگيريم و استاد هم براي بچه ها سخنراني داشته باشه. نوبت به دكتر امدادي رسيد. روكرد به من وچند تا از دانشجوهايي كه ريش داشتند و گفت: با شما حزب اللهي ها كارندارم، با بچه سوسول ها كاردارم. من خودم يه سوسولم .فكر نكنين كه امام رو فقط خودتون دوست دارين.
نه، همه اين بچه ها امام رو دوست دارن. حتي تو امريكا دانشجوها با يه عشق خاصي از امام حرف مي زدند. وقتي هم كه ازامريكا برگشتم بايد مي رفتم سربازي، ما رو اعزام كردند به جنوب. اوائل جنگ بود. منم توي يه درمانگاه صحرايي نزديك خط مقدم انجام وظيفه مي كردم. يه روز دوتا مجروح برامون آوردن. يكي از اونها يه ارتشي بود كه حالش رضايت بخش بود. اون يكي يه پسر جوان بود. هركاري ازدستمون برمي آمد براش انجام داديم اما اون شهيد شد. وقتي پسر شهيد شد از درجه دار ارتشي پرسيدم شما با هم بودين؟ جوابش مثبت بود. بعد برام تعريف كرد كه تو منطقه گم شده كه با اين بسيجي برخورد كردم. داشتيم برمي گشتيم كه يه خمپاره كنارمون خورد. من از ناحيه پا زخمي شدم و اون ازسينه، جوان من رو روي دوشش گرفت و آرام آرام به سمت نيروهاي خودي حركت كرديم. كم كم حال جوان بد شد. ازش خواستم منو زمين بگذاره وخودش رونجات بده اما هر قدر اصرار كردم قبول نكرد. با وجود اينكه به سختي نفس مي كشيد و خونريزي داشت تا خط مقدم منو روي كول خودش آورد. از اونجا هم امدادگرها فوري ما رو به اينجا آوردند. درجه دار ارتشي جملات آخر روبه زورگفت و زد زير گريه...
حرفهاي دكتر امدادي ادامه داشت. كلاس ساكت ساكت بود. صداي ملايم گريه بعضي از بچه ها شنيده مي شد. آخرين جمله دكتر اين بود: من بسيجي ها رو دوست دارم!

2003-10-02T20:25:00.000+03:30

رنگين کمان:
نارنجي

«به نام خالق عشق»
قدم اول را بي تو برمي دارم. شايد درقدم آخر تو هم باشي. هنوز درتأملم كه تأمل يعني چه، سفر دور و درازي است درپيش رو. هنوز درتأمل كه تأمل يعني چه، بعدش تازه بايد تأمل كنم تا شايد آن وقت، من، علت اين همه، نعمت باشم.
درروبه رو درختي است. كاش بودي مي ديدي چه چهره مهرباني دارد. آن دورتر، كوچك شده همان چهره مهربان را، درصورت يك نهال مي بينم.
اين مادر، و آن يكي فرزند.
مادر را ببين. چقدر مهربان و صبور به فرزند كوچكش خيره شده است! نهال، ولي سرگرم كارخود است.
چهره مهرباني دارد، نهال، اما گويي اشتباه مي رود؛ مرتكب خطايي مي شود. اين را از چهره مادرفهميدم وقتي كمي افسرده شد. اندكي بعد، دوباره خندان، دوباره افسرده، دوباره خندان...
نگاهم ناخود آگاه ازآن دو گرفته مي شود. به خودم بازمي گردم.
كاش تو هم بودي. ديدي آن دورا؟ نهال كوچك، شايد منم.
خرد، سردرگم وخام.
وبه خيال اين كه بزرگ شده ام حالا، پا درمسيري نهاده ام، بسي دشوار.
و آن مادر مهربان كه گاه افسرده و غمگين مي شد و گاه خندان،كيست؟ هرچه جست و جو مي كنم، چهره اش را درخود، آشنا نمي يابم . تو مي داني؟
او دراين سفر كه مي تواند باشد؟ من يا تو؟
مي بيني؟ باز من خسته، اندوهگين مي نشينم. باز همان جواب ها. بازنگاهم نااميد به زمين مي افتد. آه...
حالا ديگر بازها جاي آن كاش ها را گرفته اند.
چقدر كاش و باز. اگر كاش، زنده بود، همه اين بازها مي مردند.
كاش تو بيايي.
و من باز كاش ها را ازسرگرفته ام.
ببين... ديگر آن طلوع ديروزي دارد غروب مي شود. آن نارنج آسماني چه نارنجي است؛ ميان آن همه نيلي آسمان غروب، چه نيكو مي درخشد.
دعا كنيم آن نارنج آسماني هميشه هميشه نارنجي بدرخشد؛
«نارنجي»
فائزه نوري زاد

2003-10-02T20:23:00.001+03:30

سه شنبه بازار:

عنوان «بازرس ژاور مي خورتت» بوقورين براي چيپ ترين مقام مركزي
در يكي از سايتهاي اينترنتي آمده بود كه در جريان برگزاري مراسم عروسي دختر يكي از زندانيان متهم به آمارفروشي مقيم اوين سيتي، يكي ازسران حزب مشاركت 25 سكه طلا به وي اهدا كرده است . اين عضو مركزيت مشاركت در تفسير اين اقدام ژان وال ژاني خود گفته: «ما بايد جاي خالي پدر را براي فلاني جان پر كنيم.» او همچنين گفته كه دوست ندارم دختر آن بنده خدا نسبت به جريان دوم خرداد بدبين شود!
ما ضمن تبريك به اين كزت عزيز به مناسبت مزدوج شدنش ، خدمت ژان وال ژان مشاركتي قصه عرضه مي داريم كه آخه بابانوئل، آخه خاكي، آخه فشنگ جان ، دوگوله رله نمي كند به تو كه ممكن است شنيدن خبر همين دست و دل بازي هاي بادبادكي، n نفر ديگر را نسبت به جريان آبخوري تان بدبين كند؟! و ثانياً آخه عمو، رابين هود از يوزپلنگ ها مي گرفت و مي داد به زير خط فقري ها، شماها چرا اينقدر چيپ ايد؟! راست مي گويند كه بايد جاي مردان سياست بنشانيم درخت تا هوا تازه شود...

مدال «لاو داريمت، نمي دوني به خدا» هولورين براي ضدحال ترين گزينه
مدتي پيش تهيه كنندگان يك سريال عشقي تركيه اي به اسم «بريوان» كه نقش اصلي آن را يك خواننده زن بازي مي كند، براي پيدا كردن بازيگر مرد مناسب اين سريال، بعد از نااميد شدن ازهنرپيشه هاي ترك، دست به دامن هنرپيشه هاي ايراني مي شوند و شروع مي كنند به جست و جو تا بالاخره مي رسند به پارسا پيروزفر (بازيگر سريال سفر سبز)، تهيه كننده هاي اين سريال در مراحل اوليه با پارسا به توافق مي رسند و در نهايت قرار مي شود كه او براي آشنا شدن با عوامل سريال به تركيه سفر كند. اما در سفر به تركيه وقتي پارساخان فيلمنامه داستان را مي خواند و متوجه مي شود كه بعضي جاها بايد تايتانيك بازي دربياورد و آه عزيزم وقيژ و قوژ و حركات موزونيك و آها آها، به تهيه كننده ها اعلام مي كند كه حاضر نيست به شخصيت مؤنث مقابلش (سي بل جان) حتي دست بزند و خوش گلدين. به اين ترتيب برنامه تعطيل مي شود و احتمالاً تركيه ايها صورت شان كش مي آيد و چلمبك مي زند. كنار شنيدن اخبار اوپن بازي بعضي از هنرپيشه هاي تقه خورده ويتريني داخلي، شنيدن همچين خبري دل آدم را توپولو مي كند.

آنونس «ربكا كه هست يه چيز ديگه ست» مرمرين براي تابلوترين دم بخت
قابل توجه كليه بچه فنچ هاي محترم. يك خانواده در بوستون آمريكا كه قصد شوهر دادن دختر خود (ربكاجانسون) را دارند اقدام به درج آگهي در روزنامه ها و نصب تابلوي تبليغاتي مقابل درب منزل شان كرده اند. آنها در روزنامه آگهي زده اند مرداني كه به تماشاي فيلم، پياده روي، اسب سواري و ورزش هاي آبي علاقه دارند مي توانند با مراجعه به منزل خانواده جانسون، فرم درخواست ازدواج را تكميل كنند و بروند تو نوبت. افرادي كه ازمرحله تكميل پرسشنامه سربلند بيرون بيايند بايد در مصاحبه حضوري شركت كرده وگواهي عدم سوء سابقه همراه با خود بياورند. در نهايت پدر و مادر خانواده به كمك دونفر ديگر، شوهر ايده آل ربكا را انتخاب خواهند كرد، يعني يك چيزي تو مايه هاي گزينش هاي ده سال پيش دانشگاه هاي خودمان يا طرح ازدواج پرسشنامه ايه دفتر نهاد دانشگاه شهيد بهشتي ! مي داني، من حدس مي زنم آخر سر اين خانواده، يك داماد ايراني- از نوع عبدا...- پيدا مي كنند، آخه هر چي نباشه موتورسيكلتش فلانه!

تنديس «سيفون» جيغورين براي دگماترين هنرمند
تازگي ها مد شده كه هنرپيشه هاي زن سينما علاقه و عقش زيادي به كارگرداني و ساخت فيلم هاي مستند پيدا كرده اند. از نيكي كريمي بگير تا برسي به مهناز خانم افضلي كه اخيراً با مجوز وزارت دوست و برادر- فرهنگ و ارشاد- يك فيلم حدوداً 60دقيقه اي ساخته و چند جايي هم اكران خصوصي نموده. نكته بسيار وايتكسي وچشم درآر فيلم اين است كه مكان ولوكيشن فيلمبرداري اين ماجرا در تمام 60دقيقه، توالت يك پارك مي باشد! به قول كيانا در سرتاسر فيلم ،سالن سينما يكجورهايي پيف پيف تا كمي قسمتي ابري است و احساس تماشاچي عين شوفاژ شيارشيار مي شود. كيانا تعريف مي كرد پارسال در يكي از جشن هاي ساليانه سينمايي وقتي از خانم افضلي پرسيدم كه چرا تريپ هنرمندها هميشه جوري است كه ديگران حتماً متوجه بشوند كه اين بابا هنرمند است؟! گفته بود: «نگاه ما هنرمندها يك نگاه متجلي و فراانساني است و به خاطر همين ديد معنوي همه چيز يك هنرمند با بقيه تفاوت دارد»!... ما آرزو مي كنيم همه اين هنرمندها با سوژه هاي شگرف و ماوراي انساني شان محشور بشوند و لذت گاز بزنند.

نشان «چت رومو خالي كن من اومدم» بلورين براي آن لاين ترين رئيس جمهور
قرارست سيدمحمدخاتمي، رئيس جمهور محبوب، آبان ماه امسال با جوانان كشور چت Chat اينترنتي كند. اين تصميم هفته گذشته در جلسه شوراي عالي جوانان گرفته شده! و رئيس جمهور وعده داده كه در اين گپ صوتي و تصويري بسياري از حرفهاي ناگفته خود را با جوانان ايراني در ميان بگذارد. گفته مي شود اين پيشنهاد يكي از طرح هاي ژنريك رحيم عبادي (رئيس سازمان جوانان) است كه خود او معمولاً چندين ساعت در هفته را چت مي كند. ضمناً به علت قرار داشتن سرور سازمان ملي جوانان در امريكا، در يك لحظه فقط 100 نفر در چت روم آقاي خاتمي جا مي شوند. بنابراين مشتاقان بايستي از صبح لحاف و تشك و كيسه تخمه شان را ببرند و زنبيل بگذارند. (nyoircom) حالا شما حساب كنيد تعداد شكلك هاي جيليزي را كه از ثانيه اول براي رئيس جمهور رديف مي شود، البته مسئول فني اين ماجرا گفته: «امكان رديابي گفت و گوكنندگان براي ما از طريق ثبت IP آنها در شبكه وجود دارد» و اين احتمالاً يعني در اين چت اينترنتي فقط آقاي خاتمي مي تواند ناگفته ها را بگويد و لاغير!

2003-10-02T20:23:00.000+03:30

يک لقمه:
جشن پتو

قرارگذاشته بوديم تا توي چادر اومد، با پتو بيفتيم سرش و مثل كيسه بوكس بزنيمش، درحين زدن اون زير مي گفت، بذارين خلاص بشم، مي دونم چيكارتون كنم.
¤
رزمي كار بود، قهرمان تكواندو، ولي هيچكس به جز ما چند نفر نمي دونست. تازه غير از اون فرمانده گروهان هم بود. براي همين حسابي همه ازش مي ترسيدند.
¤
كمين گذاشته بود و تك تك بچه ها رو گير مي انداخت.
تا توي تاريكي دست گذاشت پشت شونه ام، مثل جن زده ها برگشتم مي دونستم كتك رو خوردم. ولي وقتي به چشمام نگاه كرد ولم كرد. فهميدم هركسي مرام قهرمان بودن رو نداره.
م - قناديان

2003-09-23T21:09:00.001+03:30

Finglish Today

BANDARI
Ye rooz zeynal- maroof be zeynu - mire be ye sandovichi va mige: bebakhshid agha, bandari darin?
Sandovichiye mireg" bale.
Zeynu ham mige: pas ghorbune dastet, bezar ta ye hali bebariam!

2003-09-23T21:09:00.000+03:30

مطالب اين هفته:
قبل از هر چيز سلام: با من بخوان
Finglish Today
کرکره را بکش بالا يار دبستانی من! امسال بايد كولاك كنيم!
سلام NGO: انجمن استعدادهاي برتر
برسد به دست...
سه شنبه بازار:
عنوان «پروانه ها باز مي نويسند» بلورين براي خفن ترين زوج هنري
نشان «جوات ژول ورن» بلورين براي تخيلي ترين عكاس
نشان «امشبو اينجا بمان» بلورين براي اينترنتي ترين مجري
نشان «ايكس لارج» بلورين براي دموكراسي ترين نظام
مدال «هفت تيركش بي فشنگ» بلورين براي طايي ترين حاتم

2003-09-23T20:48:00.000+03:30

قبل از هر چيز سلام!
با من بخوان
در آن ايام خاك فتنه خيز مكه يعني مهد بدكاران
درون ظلمت جهل و تباهي دست و پا مي زد
توانگر آتش حسرت به جان بينوا مي زد
ستمكش بر در هر خانه دست التجا مي زد
به هر كس مي رسيدي، حربه الحاد در كف داشت
رهي گر پيش پايي بود، راه ننگ و پستي بود
وگر رنگي به رويي بود، رنگ بت پرستي بود
در اين هنگامه ها مردي غمين با چشم تر هرشب
به كوه نور در غار حرا مي رفت
همه شب با غمي سنگين به بال مرغ انديشه
ز كوه نور تا عرش خدا مي رفت.
شبي حيرت فزا دست خداي آسمانها بر سر كعبه
گل مهتاب مي پاشيد
در آن شب حال مهمان حرا نقشي دگرگون داشت
شراري بود از دنياي غيبي در سراپايش
دل غارحرا شد گرم
گمان كردي كه نبضش بي امان مي زد
به ناگه برق زد در پشت چشمش، ديده را وا كرد
زپشت ديدگان تا عرش، نوري را تماشا كرد
صدايي در زمين از سوي عرش كبريا پيچيد، ندا آمد:
بخوان، هان اي محمد، گفت من خواندن نمي دانم
ندا آمد: بخوان، با من بخوان اي امي مكه!
به ناگه چشمه نوري به جان پاك او تابيد...
¤ ¤ ¤
بدان، اين مرد برتر، آشناي رازسرمد بود
مهين پيغمبر عالم
همان عرش پرواز خدا ، سير فلك پيما
ابرمرد جهان، آموزگار ما محمد بود.

2003-09-23T20:47:00.000+03:30

کرکره را بکش بالا يار دبستانی من!
امسال بايد كولاك كنيم!
آسمان امشب سفره دلش را تكانده و بي ستاره است . خواب من انگار لابه لاي پرهاي بالشم گم شده. دلم مي گويد كه بدجوري هواي روزهاي دبستان را كرده، مي نشانمش دركلاس، ميز دوم، كنار پنجره.دفترچه مشقم را مي گذارم جلويش و مي گذارم تا صفحه صفحه اش را با «آشتي» خط خطي كند و درگوش اش مي گويم هرچقدر عشقش مي كشد دور ازچشم خسته ناظم گچ بازي كند...
¤¤¤
من و تو ازسال تحصيلي گذشته خاطره خوشي نداريم.خب يك خرده حق داريم و يك خرده هم نداريم! نداريم، به اين خاطر كه بعضي جاها نقش خودمان را به عنوان صاحب خانه دست كم گرفتيم و به هر نامردم شناسي بفرما زديم تا بيايد داخل پاتوق خودماني مان بشود و ماهي شكار كند.
و داريم، چون چشم انتظارمان از مسئولين نامبر واني كه خودشان را رفيق هاي تاپ ما معرفي مي كردند و اسم و رسم ما سوژه روتين گفته هايشان بود، اعتباري بيش از اين را توقع داشت. همان هايي كه مدام ما را به رفتن تشويق مي كردند و قول مي دادند خيال مان تخت باشد كه هوايمان را چهارچشمي دارند اما آخرسر، كليد دروازه را به قيمت يك تيتر يك شدن چهاردستي گذاشتند توي كاسه راه زنهاي پشت ديوار.
يك ترم درس خوانديم و آخرش، نه ترم درسي مان عاقبت به خير شد و نه خيال امتحانهاي درب و داغان پايان ترم برايمان تابستاني باقي گذاشت. به عقب تر هم كه برگرديم، مي بينيم كه خيلي وقتها درابرهاي دور سر خيلي ازعموها چيزي بوده ايم شبيه به يك نردبان محكم و بلند كه به درد بالا بردن خورده ايم. نقش كاتاليزور را محشر بازي كرده ايم و بعد ازپايان معادله هم رفته ايم پي كارمان و درفراموش خانه همانها اتاق دوخوابه اجاره كرده ايم...
اما همه اينها مال گذشته است.
امسال قضيه فرق دارد، يعني قراراست كه فرق كند. تو هم لابد خبردار شده اي كه بچه مثبت هاي كوچه جواني مملكت، چند روزپيش جناق شكستند كه امسال را سال انقلاب علمي و تحصيلي بنامند و يك نهضت نسل سومي به تمام معنا به پا كنند. بچه ها عزم شان را گوله كرده اند كه به تمام پنجاه و هفتي ها و همه بابا مامانهايي كه تا به حال ما را به ديد يك ژله قرطي و لرزونك بي خاصيت مي ديدند نشان بدهند كه ورژن جديد انقلاب چه ريختي است.
از ياد نبرديم كه امسال درست وسط سال تحصيلي يك ساندويچ بزرگ مثل انتخابات مجلس داريم، از آن طرف يادمان نرفته كه پيرمردهاي كرباتي همين چند هفته پيش چه نقشه هايي را براي آغاز سال تحصيلي مخابره كردند. شريعتي خدا بيامرز مي گويد:«دريغا كه حماقت هم موهبتي است خدادادي، زيرا انسان مي تواند تصميم بگيرد كه خودش را بكشد اما نمي تواند تصميم بگيرد كه نفهمد»، شايد به همين خاطرست كه حالا نبض خيال ما نرمال مي زند. ما ملعبه شدن را بايكوت مي كنيم نه بازي درهر كوچه خاكي را.
آره يار دبستاني من، اگر تا حالا بي خبر بودي، كركره را بكش بالا و بيا عضو شو. امسال بايد كولاك كنيم!
صادق مهدی غفرانی

2003-09-23T20:46:00.000+03:30

سلام NGO
نام : انجمن استعدادهاي برتر
عنوان زاپاس : فيزيك دانان جوان ايران
تاريخ تولد: 1374
موسسين، آقايان دكتر زارع حسين آبادي (دكتراي فيزيك پزشكي) مهندس عليرضا دانشوران و دكتر محمد حسن شعباني و (شاخه گل براي افرادي كه حمايت مالي داشتند و اسمشان را نياورديم).
دلتنگي هاي فينگيلي: فرهنگ NGO هنوز در كشور ما به وجود نيامده است و از همه مهمتر بودجه هاي اختصاص يافته عادلانه نيست.
نشريه متولد شده و همكارانش: «نخبگان جوان»
شوراي مركزي اول خانم ها: محبوبه اعتمادي، سعيده تقي زاده، زهرا جهانشاه راد و بعداً آقايان: شاهين كاوه و سيد امير حسيني. همگي از عضوهاي دانش آموزي انجمن ياد شده.
پذيرايي: چايي و صد البته باز چايي و باز هم چايي، با استقبال گرم و فراوان.
نشاني پستيكي: اميرآباد شمالي، روبروي مركز قلب تهران، طبقه آخر.

يك آپارتمان كوچك، چند اتاق، صندلي، كارگاهي خيلي كوچك كه ده، دوازده دختر نوجوان و جوان شنگول پشت ميز و نيمكت هايش نشسته اند و گويا قرار است با هم يك تلسكوپ ساده بسازند.
در اينجا با تشكيل كميته هاي علمي در زمينه نجوم، آمادگي المپياد، فيزيك جديد و كلاسيك، شيمي، بيولوژي و رياضيات جديد و همكاري علمي با هيئت علمي دانشگاه هاي فيزيك ايران، نجوم ايران، مهندسي پزشكي و فيزيك پزشكي، توانسته اند كلاس هايي جهت آشنايي و ملموس ساختن اين موضوعات در ذهن دانش آموزان ارائه كنند كه غالباً ده جلسه اي هستند.
اين دو انجمن المپيادهاي آزمايشي سالانه در مقاطع راهنمايي و دبيرستان انجام مي دهند و حمايت مالي و علمي پنجاه درصدي از طرح هاي برگزيده را هم در دست اجرا دارند. از فعاليت هاي موفق اين انجمن ها، اردوهاي آموزشي و برنامه هاي رصد زحل و مشتري است و اولين همايش برگزار شده در دانشگاه شهيد بهشتي و با حضور اعضا و دكتر جنوني قائم مقام وزير بهداشت و درمان بوده است.
شروط عضويت در اين انجمن شروطي خاص است اينكه بايد دانش آموز باشيد و معدلتان بالاي 18 باشد و انگليسي تان خوب باشد و با كامپيوتر هم آشنا باشيد. اما اگر اين شروط را نداريد زياد نگران نباشيد چون آقاي زارع اطمينان مي دادكه اگر كار تحقيقاتي و ابتكاري از بچه ها ببيند، حتماً از آن استقبال مي كند.
گرچه در ابتدا، بيشتر من جوابگو بودم و آقاي زارع و دانشوران گزارشگر و نزديك بود كه اصل موضوع به فراموشي برود ولي خوب به خير گذشت و يك ساعت بعدي را آقاي زارع و دانشوران مشتاقانه جوابگو بودند.
هيوا روح بخش